/ LGBTQ+ / ไม่เป็นของเล่น / Chapter 29 "เจ้านาย"

공유

Chapter 29 "เจ้านาย"

ชิออนไม่ค่อยชอบเสียงอึกทึก เขาเดินไปยังระเบียงชมวิวเหนือสนามแข่ง ลมเย็นพัดโชย มือเรียวหยิบบุหรี่ในก
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ไม่เป็นของเล่น   Chapter 31 "ปกป้อง"

    “อื้มมม อ่อก” เสียงครางลามกดังอื้ออึงในลำคอ ความใหญ่ยาวของแกนกายคับแน่นไปทั่วทั้งปาก ชวนให้รู้สึกอยากอาเจียน แต่ถึงอย่างนั้นชิออนก็ไม่ได้คิดจะคลายมันออกลิ้นร้อนตวัดรอบโคนที่อยู่ในโพลงปากอุ่น กระพุงแก้มดูดขยับจนคนถูกกระทำครางลั่นในลำคอแต่ทว่ามันเหมือนกลับเป็นการหยอกล้อเมื่อความเป็นชายแข็งขยายตัวเต็มที่ ชิออนก็คลายมันออก เขามองตาเจย์ด้วยสายตาเย้ายวน และก็ได้รับสายตาที่อีกฝ่ายมองกลับมาเช่นกัน ทว่าสายตาที่เจย์มองมามันดันเป็นสายตาของความเสียดาย นั่นล่ะคือสิ่งที่ชิออนต้องการร่างโปร่งยันตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะส่งปลายนิ้วของตัวเองเข้าไปในช่องทางรัก นิ้วร้อนค่อย ๆ สอดใส่ไปในทางของตัวเองพร้อมกับจังหวะหายใจ“ฮะฮร้าส์ อ้าส์” เสียงครางหวานชวนให้เจย์มีอารมณ์ยิ่งกว่าเดิมแกนกายใหญ่ยาวเด้งชูชันแทบจะทิ่มหน้าอีกฝ่าย แต่ชิออนกลับไม่ได้สนใจมัน เพราะอีกฝ่ายกลับสนใจแต่ช่องทางของตัวเองชิออนเด้งสวนกลับนิ้วร้อน เขาขยับเข้าออกและเพิ่มการสอดใส่จากหนึ่งนิ้ว เป็นสองนิ้ว และสามนิ้ว เพื่อเบิกทางให้ตัวเองแต่ดูเหมือนยิ่งเปิดทางมากเท่าไหร่มันก็ไปกระตุ้นต่อมความรู้สึกอยากมากขึ้นเท่านั้น“อะอ๊าส์” เสียงหวานครางไม่ได

  • ไม่เป็นของเล่น   Chapter 30 "ลำ"

    เจย์และชิออนกลับมาถึงเพนท์เฮาส์ในเวลาสี่ทุ่มกว่า แสงไฟสีอุ่นสาดกระทบผนังสีดำที่เมื่อครู่นี้ยังเป็นกระจกใส มองเห็นเมืองทั้งเมืองเบื้องล่าง แต่เพียงแค่เจย์กดรีโมต กระจกบานนั้นก็เปลี่ยนกลายเป็นผนังสีดำด้าน เงียบ สงบ และทรงพลังชิออนนั่งอยู่บนเตียง ผ้าปูสีถ่านสะท้อนแสงไฟ ขณะที่เจย์นั่งอยู่กับพื้นตรงหน้าเขา ชายหนุ่มผู้เคยอยู่เหนือทุกสิ่งกลับเป็นฝ่ายเงยหน้ามองขึ้นแทนในครั้งนี้ ปลอกคอสีขาวรัดอยู่บนลำคอแกร่ง ตัดกับผิวแทนเข้มจนเด่นชัดเดิมที คนที่อยู่ในฐานะ สัตว์เลี้ยง ไม่ใช่เจย์ แต่เป็นชิออน ทว่าในค่ำคืนนี้ ทุกอย่างกลับพลิกเปลี่ยนอย่างเงียบงัน“นายท่านครับ” คำเรียกนั้นหลุดออกมาพร้อมลมหายใจอุ่นที่แทบจะแตะข้างหูชิออน ดวงตาของเจย์เต็มไปด้วยแรงปรารถนาชิออนยกคิ้วเล็กน้อย“อ่าคุณเจย์ การที่คุณเล่นแบบนี้มันเล่นกับใจผมมากเลยนะครับ” ชิออนเบิกตากว้าง ยิ้มออกมาอย่างพอใจ ไม่คิดว่าจะได้เห็นเจย์ได้มุมนี้เจย์ยกมือขึ้นจับมือชิออนก่อนจะแนบใบหน้าตัวเองลงกับฝ่ามืออุ่นนั่นอย่างออดอ้อน“ใส่ปลอกคอให้หน่อยได้ไหมครับ นายท่าน”“มานี่สิ” ชิออนยิ้มมุมปาก กระดิกนิ้วให้เจย์เชิดคอขึ้น เจย์เชิดหน้าขึ้นตามอย่างเชื่อฟัง ชิ

  • ไม่เป็นของเล่น   Chapter 29 "เจ้านาย"

    ชิออนไม่ค่อยชอบเสียงอึกทึก เขาเดินไปยังระเบียงชมวิวเหนือสนามแข่ง ลมเย็นพัดโชย มือเรียวหยิบบุหรี่ในกระเป๋าเสื้อขึ้นมาคาบ ก่อนจะล่วงไฟแช็กซิปโปขึ้นมาจุด กลิ่นอากาศยามเย็นปะปนกับกลิ่นควันบุหรี่ที่ลอยคลุ้งอย่างจาง ๆเขาเอนตัวพิงราวระเบียง สูบควันออกช้า ๆ ดวงตาสีดำเทามองแสงไฟจากรถแข่งที่วิ่งวาบไปมาเบื้องล่างเหมือนเส้นสายแสงในค่ำคืนไม่นานนัก เสียงเรียบนุ่มของชายคนหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง“คุณชิออนใช่ไหมครับ?”ชิออนหันกลับไปตามเสียงเรียก เห็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดแจ็กเกตทีมแข่งยืนยิ้มอยู่ไม่ไกล เดเมี่ยน คีย์ นักแข่งชื่อดังระดับโลกที่ใคร ๆ ก็รู้จัก แม้ชิออนจะไม่ใช่แฟนของฟอร์มูลา แต่ชื่อของเขา เขาได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วนเพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะทั้งเมืองโมนาเวียตอนนี้แทบจะมีแต่ภาพของเดเมี่ยนแปะอยู่ทุกมุม“ผมชอบเพลงของคุณมากเลยครับ ฟังทุกเพลงในอัลบั้มเลย” เสียงทุ้มอบอุ่นเอ่ยด้วยรอยยิ้มจริงใจ คำพูดนั้นทำให้ชิออนนิ่งไปชั่วครู่ เขาเป็นแค่นักร้องโนเนม ไม่คิดเลยว่านักแข่งระดับโลกจะรู้จักชื่อของเขาด้วยซ้ำ“ขอบคุณครับ” ชิออนตอบพร้อมรอยยิ้มสุภาพ“ผมเป็นแฟนคลับคุณนะครับ”“ขอโทษนะครับ ผมดีใจจนลืมแนะนำตัว

  • ไม่เป็นของเล่น   Chapter 28 "หวง"

    ช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิที่อากาศเริ่มอุ่นขึ้น ลมทะเลเมดิเตอร์เรเนียนพัดผ่านชวนให้รู้สึกสบายและผ่อนคลาย พาเอากลิ่นเกลือจาง ๆ คลุกเคล้ากับกลิ่นแดดและไอฝุ่นจากสนามซ้อม เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังประสานกับเสียงเครื่องยนต์ที่ดังอยู่ในสนามซ้อมฟอร์มูลาส่วนตัวแสงเย็นของเดือนพฤษภาคมอบอวลไปทั่วสนาม ชิออนเดินตามเจย์โฬมมาในสนามแข่ง หลายวันมานี้ไม่ว่าจะไปที่ไหนเจย์ก็มักจะพาไปด้วยไม่รู้ว่าไม่อยากให้ห่างหรือกลัวชิออนเหงากันแน่กลิ่นเกลือทะเลผสมกลิ่นยางไหม้จาง ๆ ลอยมากับลมแต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นเสน่ห์ของสนามแข่งทันทีที่ก้าวเข้าสู่สนามแข่ง เสียงเครื่องยนต์ที่ยังไม่ดับสนิทคล้ายต้อนรับผู้มาเยือนใหม่ ชิออนกวาดตามองไปรอบ ๆ เห็นกลุ่มคนหลายกลุ่มยืนรวมกันอยู่บริเวณใกล้พิท มีทั้งผู้ชายในชุดแข่งเต็มยศ และบางคนเพียงสวมเสื้อโปโลที่ปักโลโก้แบรนด์หรูระดับโลกภาพตรงหน้าทำให้เขาเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กลิ่นของเงิน อำนาจ และชื่อเสียงอบอวลอยู่ในอากาศอย่างปฏิเสธไม่ได้เจย์เดินตรงเข้าไปทักผู้ชายคนหนึ่งที่ส่วนสูงพอ ๆ กัน เสียงหัวเราะและการจับมือกันอย่างสนิททำให้ชิออนสังเกตเห็นสายตาหลายคู่หันมามอง ทั้งยังได้ยินบางคนเรียก

  • ไม่เป็นของเล่น   Chapter 27 “ฉันชอบนะ”

    “เพลงนี้หมายถึงฉันหรือเปล่า” เจย์ถามอย่างหลงตัวเอง แต่มันกลับไม่ได้ดูน่าเกลียดแม้แต่น้อย“ถ้าใช่ ฉันชอบนะ” เจย์ไม่รอคำตอบจากชิออน เขาก้มลงจูบหน้าผากอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ชิออนหลับตาแน่น รู้สึกถึงความอบอุ่นจากสัมผัสนั้นที่แล่นไปทั่วร่าง หัวใจเต้นแรงจนน่าอาย แต่ก็ไม่ขยับหนีไปไหนเขาจูบหน้าผากค้างอยู่เพียงสิบวีนาทีก่อนจะผละออก ชิออนเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบตา มุมปากของเจย์ยกขึ้นนิด ๆ ก่อนจะยืดตัวขึ้น หันไปนั่งพิงข้างเปียโนแทน“วันนี้ได้ยินนายร้องเพลง ฉันคงฝันดี”“ผมนึกว่าคุณจะหลับฝันดีก็ต่อเมื่อได้ลงโทษคนอื่นสะอีก” ชิออนเถียงเสียงอ้อมแอ้ม แต่ถึงอย่างนั้นมุมปากกลับยิ้ม“หึ พูดแบบนี้นายอยากโดนลงโทษหรือไง”“เปล่า ไม่ใช่สักหน่อย”มือหนาคว้าท้อยทอยของชิออนให้แหงนหน้าขึ้นมาประทับริมฝีปากจูบ สัมผัสร้อนแรงอบอุ่นมอบให้อย่างคลั่งไคล้และหลงใหล ริมฝีปากบดเข้าหากันอย่างดูดดื่ม“อื้อออ” เสียงครางดังลอดจากลำคอ มือนิ้วโป้งและนิ้วชี้บีบคางมนให้เผยอปากก่อนที่เรียวลิ้นร้อนจะแทรกเข้าไปในโพรงปากอุ่น“อื้มม อึก”สัมผัสวาบวามมอบให้แก่กัน ลิ้นร้อนกวัดตวัดไล่ต้อนกันไปมาจนหยาดน้ำสีใสไหลเลอะมุมปาก มือหนายังคงจับทอยอีกฝ่

  • ไม่เป็นของเล่น   Chapter 26 “หมายถึงฉันรึเปล่า”

    หลายวันมานี้หลังจากเช้าในวันนั้นที่ความสัมพันธ์ของพวกเขามันเริ่มถลำลึก… เจย์เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แม้เขาจะไม่ใช่คนที่พูดจาชวนให้ใจเต้นแรง แต่การกระทำของเขาทำให้ชิออนคิดมากไม่น้อยทั้งพาไปซื้อเสื้อผ้า ทานข้าวนอกบ้าน รวมทั้งพาไปเที่ยวในสถานที่ต่าง ๆ ที่คนจนอย่างชิออนไม่อาจเอื้อมถึง ทุกอย่างเจย์กลับประเคนให้ทุกอย่างจนคนรับอย่างเขาเริ่มหวาดกลัวกลัวว่าถ้าวันหนึ่งขาดเจย์ เขาอาจอยู่ไม่ได้วันนี้ก็เช่นเดียวกัน เจย์พาเขาไปเที่ยวตั้งแต่เช้า จนกระทั่งช่วงหกโมงเย็นถึงได้แยกจากกันเพราะเจย์ต้องเข้าไปคุมกาสิโน ทิ้งให้ชิออนอยู่ในเพนต์เฮาส์เพียงลำพังแกรก!เสียงเปิดประตูห้องน้ำ ชิออนเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เขาทำความสะอาดร่างกายเสร็จ กายสูงหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟากลางเพนต์เฮาส์ สายตามองไปยังวิวเมืองโมนาเวียในเวลาสองทุ่มกว่าโมนาเวียแม้จะเป็นเมืองที่เล็ก แต่ทั้งเมืองและทะเลกลับสว่างไสวไปด้วยแสงสีทองสุดหรูที่กระทบกับตัวอาคารสไตล์ยุโรป ชิออนมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่สั่นไหวชีวิตนี้ไม่คิดมาก่อนว่าจะมีโอกาสมาอยู่ในเมืองที่ได้ชื่อว่าร่ำรวยเป็นที่สุดของโลก อดคิดไม่ได้ว่าถ้าเขาออกไปหางานทำจะทำเงินได้มากขนา

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status