INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่39 จับพิรุธเด็กโกหก
Fecha de publicación:
2026-10-16 11:12:00
Último capítulo
ไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ) ตอนที่39 จับพิรุธเด็กโกหก
ตอนที่39 จับพิรุธเด็กโกหกเวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้วตั้งแต่กะทิออกจากห้องไปคอนโดทั้งห้องเงียบผิดปกติน่านน้ำนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง แขนพาดหน้าผาก สีหน้าเหมือนคนถูกโลกทั้งใบทอดทิ้ง ทั้งที่ความจริงแฟนเขาแค่ไปงานเลี้ยงคณะ“แค่ครึ่งชั่วโมงเอง…” เขาพึมพำกับตัวเอง “ทำไมแม่งนานขนาดนี้วะ”สุดท้ายความคิดถึงก็ชนะ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เลื่อนหน้าจอเข้าแอปพลิเคชันหนึ่ง เช็กความเคลื่อนไหวในสตอรี่ เช็กว่ามีใครแท็กเธอบ้าง เช็กว่ามีผู้ชายหน้าไหนโผล่มาใกล้ๆ เธอหรือเปล่ารูปแรกที่เห็นคือภาพหมู่หน้าเวที รูปถัดมาคือเธอยืนยิ้มอยู่กลางกลุ่มเพื่อน เดรสสีขาวลายดอกเล็กๆ พริ้วเบาๆ ใต้แสงไฟสวยเกินไปแล้ว น่านน้ำกัดกรามเบาๆ“แต่งตัวสวยขนาดนี้ไปให้ใครดูวะ…”ยังไม่ทันจะไถหน้าจอต่อ เสียงออดหน้าประตูก็ดังขึ้นติ๊งต่องเขาหลับตา ถอนหายใจยาวอย่างเบื่อหน่ายพวกมันอีกแล้ว ถึงจะสบถในใจแบบนั้น แต่เจ้าตัวก็ลุกขึ้นไปเปิดประตูอยู่ดี ทันทีที่บิดลูกบิดเปิดออก“เฮ้ยย!! ไอ้คนตาบอดดดด!”เสียงโวยวายดังลั่นทางเดิน วายุผลักประตูเข้ามาก่อนใครเพื่อน เดินยิ้มกว้างอย่างคนไม่เกรงใจเจ้าของห้อง“ตอนนี้มึงหายตาบอดแล้วเนาะ?” เขาแซวเสียงกวน
ไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ) ตอนที่38 ชายตาบอดและผู้หญิงของเขา
ตอนที่38 ชายตาบอดและผู้หญิงของเขาสองอาทิตย์ผ่านไปกลิ่นยาฆ่าเชื้อจางลงจากความทรงจำ เหลือเพียงรอยแผลสีชมพูอ่อนที่หน้าอกของน่านน้ำ และผ้าพันแผลที่เล็กลงเรื่อยๆ ทุกวันอาการเขาดีขึ้นมากแล้ว หมอบอกว่าปอดฟื้นตัวได้ดี การหายใจเป็นปกติ แขนขาขยับได้คล่องกว่าเดิม ส่วนเรื่องการมองเห็น…ยังต้องติดตามอาการซึ่งแน่นอนว่า...คนไข้บางคนก็ “ติดตามอาการ” แบบมีเล่ห์เหลี่ยมนิดหน่อยตอนนี้กะทินั่งอยู่บนโซฟาในคอนโดตัวเอง กองหนังสือเรียนวางเต็มโต๊ะกลาง เธอกำลังง่วนกับการบ้านวิชาหนักที่ต้องส่งพรุ่งนี้และบนตักของเธอ มีศีรษะของแฟนหนุ่มวางหนุนอยู่น่านน้ำกำลังนอนตะแคง ซุกหน้าเข้ากับหน้าท้องแบนราบของเธอ เสื้อยืดตัวบางถูกเขาเลิกขึ้นสูงอย่างไม่เกรงใจ ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปด้านใน“พี่น่าน!” กะทิสะดุ้ง “อยู่นิ่งๆ สิ ตัว!”“ไม่นิ่งตรงไหน” เสียงเขาอู้อี้อยู่ใต้เสื้อ “พี่แค่หาที่อุ่นๆ นอน”“ตัวอย่าขยับสิ เค้าเขียนไม่ถูกแล้วเนี่ย”เขาขยับยุกยิกอีกเล็กน้อย จงใจเอาจมูกไล้ผิวเธอเบาๆ แล้วสูดลมหายใจยาว“หอม…”“บ้า!” เธอเขินจนแก้มร้อน “อย่ามาดมแบบนี้นะ”“มองไม่เห็น ก็ต้องใช้จมูกแทนสิครับ” คำตอบหน้าตายทำเอากะทิพูดไม่ออกน้ำอิงเ
ไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ) ตอนที่37 โลกที่มืดมิด
ตอนที่37 โลกที่มืดมิดเช้าวันถัดมา กะทิฝืนตัวเองลุกจากเตียงทั้งที่แทบไม่ได้นอนเต็มอิ่ม ใบหน้าในกระจกซีดกว่าปกติ ดวงตาบวมช้ำจากการร้องไห้สองคืนติดกัน ภายในเวลาเพียงสองวัน เธอดูซูบลงไปมากอย่างเห็นได้ชัดไม่ใช่ว่าเธออยากอดอาหารแต่มันกลืนไม่ลงต่างหากทุกครั้งที่พยายามตักข้าวเข้าปาก มันเหมือนมีก้อนอะไรสักอย่างจุกอยู่ที่ลำคอ ต่อให้ฝืนกลืนลงไป มันก็เจ็บแปลบเหมือนกลืนเศษแก้ว น้ำเปล่าที่เคยดื่มง่ายๆ ก็ขมจนฝาดคอเธอรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังประท้วงความเจ็บปวดในใจกะทิขับรถมาถึงตึกคณะในช่วงสาย ลมเช้าอ่อนๆ พัดผ่านลานกว้าง นักศึกษากลุ่มเล็กๆ นั่งคุยกันตามม้าหินอ่อน เสียงหัวเราะบางๆ ดังเป็นระยะ ชีวิตคนอื่นยังคงปกติแต่ของเธอ…เหมือนโลกหยุดหมุนไปตั้งแต่คืนนั้นโดนัทกับอคินนั่งรออยู่ที่ม้าหินอ่อนตัวเดิม ทันทีที่ทั้งสองเห็นเธอ โดนัทก็ลุกพรวดขึ้นมาแทบจะทันที“ทิ! ทำไมเป็นแบบนี้!”กะทิพยายามยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นบางเบาจนแทบมองไม่เห็น“เราไม่ได้เป็นไรนิ่…”“ไม่เป็นไรอะไรเล่า!” โดนัทเดินเข้ามาจับไหล่เธอ “ทิผอมลงไปเยอะมากเลยนะ”“เมื่อคืนได้นอนไหม” อคินเองก็ลุกขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความห่วงใยกะทิส่ายหน้าเบาๆ“นิ
ไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ) ตอนที่36 ความคิดถึงมันฆ่าคนได้
ตอนที่36 ความคิดถึงมันฆ่าคนได้กะทิมาถึงโรงพยาบาลอีกครั้งในช่วงสายของวันเดียวกัน แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านกระจกหน้าต่างตึกสูง แต่ในใจเธอกลับมืดครึ้มเหมือนเมื่อคืนยังไม่ผ่านไปไหนเธอมากับอิงอรและไพฑูรย์ สามคนเดินเคียงกันไปตามทางเดินยาวสีขาว กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อยังคงฉุนเหมือนเดิม เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังสะท้อนในโถงเงียบๆน้ำอิงกับสิงหายังไม่มา วันนี้เป็นวันเรียน ถึงแม้พวกเขาจะไม่มีใครมีกะจิตกะใจจะนั่งฟังอาจารย์ก็ตาม แต่ชีวิตก็ยังต้องเดินต่อไปในแบบที่ฝืนหัวใจทั้งสามหยุดอยู่หน้าห้องไอซียู ไฟเหนือประตูยังสว่าง พยาบาลเดินเข้าออกเป็นระยะ เสียงเครื่องมือแพทย์ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอเหมือนหัวใจของสถานที่แห่งนี้ยังไม่ถึงเวลาเข้าเยี่ยมพวกเขาได้แต่ยืนรอเวลาผ่านไปช้าเหลือเกิน เข็มนาฬิกาเหมือนจงใจเดินทีละวินาที เสียงเปลเข็นผู้ป่วยผ่านไปด้านหลัง เสียงญาติอีกครอบครัวร้องไห้อยู่ไกลๆ ทุกอย่างวุ่นวาย แต่สำหรับกะทิแล้ว เหมือนมีเพียงความเงียบที่กดทับอกเธออยู่อิงอรจับมือเธอแน่น ไพฑูรย์ยืนอยู่ข้างๆ อย่างสงบนิ่ง แม้แววตาจะเต็มไปด้วยความกังวลในที่สุด เสียงพยาบาลก็เรียกให้ญาติเข้าเยี่ยมได้ ทั้งสามรีบเดินเข้าไปด้าน
ไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ) ตอนที่35 ขอได้ไหม ปาฏิหาริย์...
ตอนที่35 ขอได้ไหม ปาฏิหาริย์...กลิ่นยาฆ่าเชื้อฉุนลอยคละคลุ้งอยู่ทั่วโถงหน้าห้องฉุกเฉิน เสียงล้อเตียงเข็นดังครืดคราดผ่านไปมา เสียงประกาศเรียกชื่อผู้ป่วยสลับกับเสียงสะอื้นของใครบางคนที่เพิ่งได้รับข่าวร้าย ทุกอย่างวุ่นวาย แต่สำหรับกะทิแล้ว โลกเหมือนถูกบีบให้แคบลงเหลือเพียงประตูบานเดียวที่เขียนคำว่า ห้องฉุกเฉินเธอนั่งอยู่บนเก้าอี้เหล็กแข็งๆ ข้างน้ำอิง มือสองข้างสั่นเทาจับกันแน่นจนนิ้วซีดขาว น้ำตาไหลไม่หยุดจนตาพร่าไปหมดน้ำอิงเองก็ไม่ต่างกัน เด็กสาวที่ปกติสดใส ตอนนี้ใบหน้าซีดเผือด ริมฝีปากสั่น เธอก้มหน้าร้องไห้จนไหล่สะท้าน“อิง… ฮึก… พี่น่านจะไม่เป็นไรใช่ไหม” กะทิถามเสียงแตก น้ำอิงส่ายหน้าไปมาอย่างคนทำอะไรไม่ถูก“พี่เราแข็งแรงจะตาย… เขาไม่เป็นอะไรหรอก… เขาไม่เคยเป็นอะไรเลย…”คำพูดนั้นเหมือนปลอบตัวเองมากกว่าปลอบใครกะทิกลืนน้ำลาย ก่อนจะเล่าออกมาทั้งหมด ทั้งเรื่องที่เธอกับน่านน้ำคบกันแล้ว ทั้งความกังวลเรื่องโทรศัพท์ เรื่องที่เขาแอบออกไปคืนนี้“เราคิดว่าเขา… เขาไปหาผู้หญิงคนอื่น ฮึก… เราเลยตามไป” เธอพูดทั้งน้ำตา “ถ้าเราไม่คิดมาก ถ้าเราไม่ทำให้เขาต้องรีบกลับ… เขาอาจจะไม่รีบขับรถ…”“ไม่ใช่ควา
ไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ) ตอนที่34 ขอให้ได้ยินเสียงอีกครั้ง
ตอนที่34 ขอให้ได้ยินเสียงอีกครั้งหลังจากความอบอุ่นบนเตียงค่อยๆ คลายลง เสียงลมหายใจของกะทิสม่ำเสมอขึ้นเรื่อยๆ เธอขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา แก้มยังแดงเรื่อจากสัมผัสก่อนหน้า เส้นผมบางส่วนปกคลุมใบหน้าอย่างน่าทะนุถนอมน่านน้ำยันตัวลุกขึ้นช้าๆ เวลาบนหน้าจอดิจิทัลหัวเตียงบอกว่าเลยเที่ยงคืนมาแล้วเขามองเธออยู่นานกว่าที่จำเป็น มองแบบคนที่รู้ว่าตัวเองโชคดี มองแบบคนที่รักมากกว่าที่แสดงออกเขาก้มลงจูบหน้าผากเธอเบาๆ อย่างรักใคร่ ก่อนจะหอมแก้มนวลทั้งสองข้างสลับกันอย่างอดไม่ได้“เด็กขี้หึงของพี่…” เขากระซิบเบาๆเธอขยับตัวนิดหนึ่งแต่ไม่ตื่น เขายิ้มอ่อน ก่อนจะลุกเดินออกไปที่ระเบียงลมกลางคืนพัดเย็นจัด แสงไฟจากตึกสูงฝั่งตรงข้ามสะท้อนผิวเขาเป็นเงาวาว เขามีเพียงผ้าขนหนูพันเอวไว้หลวมๆ แผ่นหลังแข็งแรงและหน้าท้องที่เป็นลอนชัดเจนขยับตามจังหวะหายใจ กล้ามเนื้อใต้ผิวหนังตึงสวยอย่างคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอเขาหยิบบุหรี่ออกมาจุด สูดควันเข้าไปลึกๆ ก่อนปล่อยออกช้าๆ ควันสีเทาลอยขึ้นปะทะแสงไฟเมืองอย่างเงียบงันใบหน้าเขานิ่ง แต่สายตาไม่ได้สงบเลยโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างในห้องยังค้างสายเรียกเข้าเมื่อครู่ในความทรงจำเขากั
También te puede gustar
หลงกลรัก รุ่นพี่วิศวะข้างห้อง
ชาไทยเย็น21.7K vistasล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด
Lucypan_14.3K vistasวิศวะกินเด็ก
มดตัวจี๊ด20.0K vistasวิศวะล้ำเส้นเพื่อน
ซากิระ143.7K vistasTATTOO DRAGON แผนร้ายสุดท้ายก็รัก! #เพชรนิลxลูกปลา
โคตรเลวX2162 vistasกรงกาม | ไม่มีทางหนี
ยัยปลาซิว388 vistasเมียดื้อของเฮียโซล
เอวาริณ ชาริณ31.6K vistasหัวใจร้าวรัก
Little_nem392 vistas
