Accueil / วาย / ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg) / ตอนที่1 เรื่องที่สร้าง

Partager

ตอนที่1 เรื่องที่สร้าง

Auteur: Melmee
last update Date de publication: 2025-05-02 14:24:37

ย้อนกลับไปเมื่อวาน

"ไอ้ตัล...ตกลงคืนนี้ว่าไง มึงจะไปกับพวกกูปะ"หนุ่มน้อยหน้ามนนามว่าเตตะวันเอ่ยกระซิบถามเพื่อนตัวเล็กที่นั่งอยู่ด้านข้าง

"ร้านเดิมปะ"คนตัวเล็กถามกลับเสียงเบาไม่ต่างกัน เพราะในตอนนี้พวกเขากำลังนั่งเรียนกันอยู่

"ไม่ว่ะ....ร้านนี้ร้านใหม่เป็นร้านพี่ที่รู้จักของไอ้กรมัน"ตะวันตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้ม ๆ 

"ทำไมมึงยิ้มแปลก ๆ วะตะวัน"คนตัวเล็กถามขึ้นอย่างสงสัยที่อยู่ ๆ เพื่อนตัวเล็กของเขายิ้มแปลก ๆ ส่งมาให้แบบนั้น

"จะอะไรล่ะก็ที่มันยิ้มน่าเกลียดแบบนี้ก็มีแค่เรื่องเดียว"กรธิกาหรือกรเป็นคนตอบแทนเพื่อนตัวเล็กของเขาพร้อมกับตบหัวเพื่อนเบา ๆ อย่างหมั่นไส้

"แดกฟรีเหรอว่ะ!"นิวตัลเอ่ยพูดขึ้นเสียงดังอย่างลืมตัว ทำให้อาจาร์ยที่กำลังสอนอยู่หน้าชั้นเรียนเรียกชื่อของพวกเขาทั้ง3พร้อมกับเอ่ยว่า

"นายปรินทร์!นายเตตะวัน!นายกรธิกา! ถ้าพวกนายจะคุยกัน ออกไปคุยข้างนอกไม่ต้องมานั่งเรียน"

"ขอโทษครับอาจารย์"ทั้งสามหนุ่มกล่าวขอโทษอาจารย์ก่อนจะพากันหันหน้ามานั่งฟังอาจารย์สอนอย่างเงียบ ๆ 

4ชั่วโมงต่อมา

"เหี้ยเอ๊ยยยยยแม่งโดนอาจารย์ดุหลังจบคาบเพราะมึงเลยไอ้นิวตัล"ตะวันบ่นออกมาอย่างเซ็ง ๆ เพราะหลังจบคาบทั้งสามนั้นโดนอาจารย์เรียกไปสั่งสอนเป็นชั่วโมง

"มึงไม่ต้องมาโทษกูเลยไอ้ตะวันเพราะมึงชวนกูคุยทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเจ๊แกโหด"นิวตัลบ่นออกมาพลางกลอกตามองบนด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย

"พวกมึงสองตัวเลิกโอดครวญกันได้ละ...แยกย้าย ๆ ๆ เฮ่อออกูละปวดหัวฟังเจ๊แกด่าเป็นชั่วโมงยังไม่พอยังต้องมาฟังพวกมึงสองตัวบ่นอีก"กรธิกาเอ่ยห้ามเพื่อนตัวเล็กทั้งสอง ก่อนจะบ่นออกมาอย่างเบื่อ ๆ แล้วหันชี้นิ้วไปทางนิวตัล "ส่วนมึงคืนนี้กูจะไปรอที่หน้าบ้านตอน3ทุ่มเจอกันคืนนี้"พูดจบกรก็เดินหนีเพื่อนทั้งสองไปเลย

"ไอ้เชี่ยกร!รอกูด้วยไอ้เหี้ยยยวันนี้กูมากับมึงอย่าทิ้งกูเซ๊!!!!"ตะวันที่เห็นกรเดินหนีก็รีบวิ่งตามพร้อมกับตะโกนไล่หลังเสียงดัง ส่วนด้านนิวตัลก็ได้แต่ยืนเกาหัวมองตามหลังเพื่อนทั้งสองอย่างด้วยสีหน้างงงวย

ณ.ผับxเวลา21.39นาที

โซนวีVIP

"แล้วตกลงผู้ร่วมธุรกิจใหม่มึงเป็นไงว่ะ"นทีหนุ่มหล่อเจ้าเสน่ห์ที่มีรูปร่างสูงและดวงตาสีฟ้าประกายเอ่ยถามเพื่อนชายขึ้นเกี่ยวกับผู้ร่วมธุรกิจการค้าอาวุธรายใหม่

"กูก็ไม่รู้ว่ะ รู้แต่ว่าแก๊งNTดูจะลึกลับยังไง ๆ ชอบกล"ฟิลิปป์ตอบนทีพร้อมกับหยิบแก้วเหล้าขึ้นดื่มไปพลาง ๆ 

"ผู้นำแก๊งคนใหม่ที่มาร่วมการค้าอาวุธกับมึงชื่อธนาธรใช่ไหม เห็นว่าช่วงผู้นำคนเก่าตายแก๊งเกือบแย่เลยนิ กู้กลับมาได้ในไม่กี่ปีถือว่าเก่งใช้ได้เลย มึงว่าไหม?"นทีเอ่ยพูดพลางชวนคุยเกี่ยวกับผู้ร่วมธุรกิจคนใหม่ของเพื่อนตัวสูงอีกครั้ง

"ไม่ใช่...."ฟิลิปป์พูดขึ้นแค่นั้น ก่อนจะจับแก้วเหล้าในมือขึ้นกระดกดื่มครั้งเดียวหมด

"อะไรที่ว่าไม่ใช่"นทีเอ่ยถามเพื่อนตัวสูงขึ้นอย่างแปลกใจพลางคิ้วทั้งสองก็ขมวดมุ่นเข้าหากันแทบจะเป็นปม

"นาธารไม่ใช่ผู้นำแก๊ง"ฟิลิปป์เอ่ยตอบนทีพร้อมกับหันไปมองหน้า ส่วนนทีที่ได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้นก็ยิ่งแสดงสีหน้างงงวยเข้าไปใหญ่

"มึงดื่มมากไปปะเพื่อน ทุกคนเขาก็รู้กันทั้งนั้นว่าผู้ที่สืบทอดแก๊งNTก็คือคุณนาธาร"นทีหันไปพูดกับฟิลิปป์พลางส่ายหัวไปด้วย ก่อนที่ฟิลิปป์จะพูดขึ้นทำให้นทีตาโต

"กูให้คนสืบมาแล้วนาธารเป็นแค่ลูกเลี้ยง ไม่ใช่ลูกที่แท้จริงของตระกูลNT "

"แล้วผู้นำแก๊งNTตัวจริงเป็นใครวะ"นทีถามขึ้นพร้อมกับหัวคิ้วชนกันอย่างสงสัย

"เรื่องนี้กูก็ไม่รู้ว่ะ กูรู้แค่ผู้นำแก๊งคนเก่าเขามีลูกชายแต่ประวัติลูกชายของเขาไม่มีใครรู้เลย จะให้พูดจริง ๆ คือแทบไม่มีใครรู้เลยว่าผู้นำคนเก่าเขามีลูกชาย"

อีกด้าน

โซนวีVIP

เวลา01.25นาที

"ไอ้ตัล...พอแล้ววววไอ้สัตว์มึงดื่มเยอะไปแล้ว"ตะวันพูดห้ามเพื่อนพร้อมกับแย่งแก้วเหล้าออกจากมือของเพื่อนตัวเล็ก

"คายยยคายยยยเมาาาามายยยยมี..."คนตัวเล็กพูดเสียงยานพร้อมกับพยายามแย่งแก้วคืน ด้านตะวันที่เมาแทบไม่ต่างกันก็หันไปขอความช่วยเหลือเพื่อนชายตัวสูงที่น่าจะมีสติกว่าใครเพื่อน

"ไอ้กรมึงช่วยมาแกะมันออกจากกูดิ!ไอ้ตัลพอแล้วววว ไม่ต้องดื่มแล้ว"ตะวันหันไปบอกกรให้ช่วยก่อนที่จะหันมาห้ามนิวตัลที่ยังคงพยายามจะแย่งแก้วเหล้าจากมือของตะวันคืน

"นิวตัลพอแล้วมา ๆ ๆ กูช่วยแบกกูว่าเรากลับเหอะ ก่อนกลับพากูไปบอกลาเฮียกูก่อนนะ"กรห้ามนิวตัลก่อนจะดึงนิวตัลออกจากตะวัน (เพราะตอนนี้นิวตัลได้นอนทับตะวันอยู่) 

"เออ ๆ "ตะวันตอบก่อนจะพากันแบกนิวตัลเดินออกจากห้องที่ตัวเองพากันนั่งกินแล้วเดินตรงไปห้องข้าง ๆ ที่มีสองหนุ่มลูกครึ่งนั่งคุยกันอยู่

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

พรึบ

กรเคาะประตูสองสามที ก่อนที่จะเปิดเข้าไปในห้องที่มีชายหนุ่มลูกครึ่งทั้งสองนั่งชนแก้วกันอยู่ ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปกรก็ทำการเอ่ยลาทันที

"เฮีย~พวกผมกลับก่อนนะ"พอเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องกรก็พูดลาพี่ที่ตัวเองรู้จักหรือก็คือเจ้าของผับแห่งนี้ที่พวกตัวเองพากันมานั่งกินฟรีนั่นแหละ

"ทำไมพากันกลับเร็วจังวะ"นทีที่เห็นว่าเป็นใครก็เอ่ยถามขึ้นพร้อมกับกรวดสายตามองคนทั้ง3อย่างผ่าน ๆ 

"ก็เพื่อนผมมันเมาไม่ได้สติอะดิ"กรตอบ

"คายยยเมาาาม่ายยดายยเมาาาา"นิวตัลที่ได้ยินกรตอบออกไปแบบนั้น ก็เริ่มพูดแทรกว่าตัวเองไม่ได้เมาก่อนที่สายตาจะหันไปมองคนที่นั่งดื่มตรงข้ามกับนทีอย่างไม่สนใจใคร

"ปล่อยยยยยยย"นิวตัลพูดขึ้นอย่างรำคาญพลางพยายามสะบัดตัวออกจากเพื่อนทั้งสองจนสำเร็จ พอหลุดออกจากเพื่อนทั้งสองได้คนตัวเล็กก็เดินโซเซอย่างรีบ ๆ ก่อนจะ

พรึบบบบ!

ทุกคนในห้องต่างพากันตกใจติดสตั้นกับสิ่งที่คนตัวเล็กทำ บรรยากาศรอบ ๆ ห้องอย่างกับถูกหยุดเวลาเอาไว้ เมื่ออยู่ ๆ นิวตัลก็เดินไปดันฟิลิปป์ให้นอนราบลงกับโซฟาแล้วขึ้นคร่อม โดยที่เจ้าตัวไม่ทันได้ตั้งตัว

"น้องงงคนสวยยยครับบบปายยต่อกาบพี่ที่ห้องมายยยยย"คนตัวเล็กพูดกับคนใต้ร่างตนที่ตอนนี้เขาดันมองหนุ่มลูกครึ่งรูปหล่อตัวสูงเป็นสาวน้อยผมสั้นหน้าตาน่ารักไปซะแล้ว

"ทามมมมายยหนูม่ายยพูดดดกาบพี่อาาาา"คนตัวเล็กพูดออกมาอย่างนอยด์ ๆ ก่อนที่จะทำอะไรบางอย่างที่ทำให้คนในห้องตกใจอึ้งมากกว่าเดิม

จุ๊บ

"พูดดดกาบพี่หย่อยยน๊าาา......อ้วกกก"พูดจบคนตัวเล็กก็เล่นอ้วกใส่ฟิลิปป์ที่นอนอยู่ใต้ร่างตนทันที

"เหี้ยยยยยยเพื่อนกูช็อกตาค้างไปแล้วววววว"นทีที่เห็นเพื่อนตัวเองที่ทั้งถูกคนตัวเล็กจุ๊บปากแล้วก็เล่นอ้วกใส่เกือบโดนหน้าเพื่อนของเขา จนทำให้เพื่อนเขาช็อกตาค้างไปแล้วนั้นก็ร้องออกมาเสียงดังจึงทำให้ตะวันและกรที่ยืนนิ่งอึ้งกับเหตุการณ์อยู่นั้นได้สติ ก่อนจะรีบไปดึงเพื่อนตัวเล็กออกจากเพื่อนพี่นทีแล้วขอโทษขอโพยพี่นทีและเพื่อนของพี่เขาอย่างรีบๆ แล้วแบกนิวตัลออกมาจากห้องตรงกลับบ้านทันที

ซึ่งนทีเองก็ไปดึงฟิลิปป์ขึ้นนั่งดี ๆ ที่ในตอนนี้ยังคงช็อกกับเหตุการณ์เมื่อกี้ แต่ทว่าก็ได้สติกลับมาแล้ว

"ใคร!....มันเป็นใครกัน!!!"

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)   ตอนพิเศษ เข้าหอ

    "มามี้ ๆ ชุดนลินเป็นไงบ้างฮะ"เด็กน้อยตัวขาวหน้าตาน่ารักในวัยห้าขวบวิ่งเตาะแตะมาหาผู้ที่เป็นมารดาที่ตอนนี้นั่งให้ช่างแต่งหน้าแต่งแต้มใบหน้าที่งดงามให้ตนอยู่"ไหนครับมาให้มามี้ดูหน่อย ว่านลินใส่ชุดแล้วหล่อแค่ไหน"นิวตัลหันไปตามเสียงเรียกของลูกชายตัวน้อยของตน ก่อนจะเอ่ยพูดขึ้นพร้อมยิ้มรับลูกชายตัวน้อยสุดที่รัก"เป็นไงฮะ นลินหล่อไหม"เสียงใส่เอ่ยถามมารดาขึ้นอย่างเจื้อยแจ้วพร้อมหมุนตัวให้ผู้เป็นมารดาดูว่าตัวเองในชุดสูทสีขาวและกางเกงโจงกระเบนสีฟ้าลายไทยนั้นหล่อมากน้อยแค่ไหน"ลูกชายใครเนี่ยยย ทำไมหล่ออย่างนี้นะ"นิวตัลเอ่ยชมลูกชายตัวน้อยด้วยใบหน้ายิ้ม ๆ พร้อมเอื้อมมือทั้งสองข้างไปจับแก้มกลม ๆ ของนลินอย่างมันเขี้ยว"งื้ออออมามี้บีบแก้มนลินอีกแล้วนลินจะไปฟ้องแด๊ดดี้"นลินที่โดนมารดาบีบแก้มก็ร้องท้วงขึ้น ก่อนจะทำหน้างอใส่มารดาแล้ววิ่งหนีออกไปเพื่อจะไปฟ้องผู้เป็นบิดา ส่วนนิวตัลไ

  • ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)   ตอนพิเศษ ปีใหม่กับแซนตี้

    "ใครบอกให้พี่เอาแขนลง กางแขนออกเดี๋ยวนี้"คนตัวเล็กกอดอกตะเบ็งเสียงขึ้นสั่งคนตัวสูงที่พึ่งจะเอาแขนลงให้กางขึ้นดังเดิม"นิวพี่ขอโทษเลิกโมโหนะครับ พี่ผิดไปแล้วแล้วนี่พี่ก็ยืนขาเดียวกางแขนมาเป็นชั่วโมงแล้วให้พี่เข้าบ้านเถอะนะ"ฟิลิปป์เอ่ยขอโทษคนตัวเล็กที่ยืนกอดอกอยู่หน้าประตูบ้าน"บอกให้เอาแขนขึ้นไง แล้วใครบอกให้ลดขาลง"นิวตัลเอ่ยพูดขึ้นอีกครั้งอย่างไม่สนใจคำขอโทษของฟิลิปป์"เอ่อ...นิวตัลพี่ว่านิวตัลเลิกลงโทษเจ้านายพี่เถอะนะ ตอนนี้ลูกน้องมองเต็มเลยสงสารเจ้านายพี่เถอะไม่เหลือคาบของบอสผู้เยือกเย็นแล้ว"ลุคที่ยืนดูสถานการณ์ตั้งแต่แรกได้เอ่ยขอร้องนิวตัลขึ้นอีกคน ส่วนนิวตัลที่ได้ยินลุคขอร้องก็หันไปมองหน้าลุคก่อนที่จะหันกลับมามองคนตัวสูงที่ส่งสายตาวิงวอนขอความเห็นใจจากเขา"เพิ่มอีกสามสิบนาที"ฟิลิปป์และลุคที่ได้ยินสิ่งที่คนตัวเล็กพูดก็หันมามองหน้ากันทันที"ไอ้ลุคเพราะมึงเลยจากเหลือแ

  • ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)   บทส่งท้าย

    "นี่พี่ฟิลิปป์เลิกบีบพุงลูกสักทีไปชงนมให้ลูกได้แล้ว เดี๋ยวนลินหิวก็งอแงอีก"นิวตัลเอ่ยว่าฟิลิปป์เสียงนิ่งก่อนจะเงยหน้าส่งสายตาดุ ๆ ให้ฟิลิปป์"นิวอะทำไมต้องทำเสียงดุใส่พี่ด้วย นลินดูมามี้เราสิว่าแด๊ดดี้อีกแล้วแด๊ดดี้เสียใจ"ฟิลิปป์เอ่ยพูดขึ้นพลางลงที่พื้นข้างโซฟาแล้วพูดเสียงอ้อน ๆ พร้อมกับทำสีหน้าหงอ ยๆ ส่งไปให้เด็กน้อยผิวขาวตัวอวบอ้วนวัย6เดือนที่ตอนนี้อยู่ในอ้อมแขนนิวตัล"พูดดีด้วยไม่ชอบใช่ไหมลุง ต้องให้โดนสักป๊าบใช่ไหมถึงจะไป"นิวตัลที่เห็นฟิลิปป์ไม่ยอมลุกไปชงนมสักทีเอ่ยพูดขึ้น ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งแล้วฟาดฝ่ามือลงที่ไหล่กว้างของฟิลิปป์แรง ๆ"โอ๊ยยยยยย ไปแล้ว ๆ "ฟิลิปป์ที่โดนฝ่ามือเล็ก ๆ ของนิวตัลก็รีบลุกขึ้นยืนก่อนจะวิ่งเข้าครัวไปชงนมผงมาให้ลูกน้อยทันที และก็ไม่ต้องพากันสงสัยนะครับว่าทำไมได้ชงนมผงก็ง่าย ๆ เลยนิวตัลเป็นผู้ชายที่มีลูกได้แต่ไม่มีน้ำนมครับ"นิวนมได้แล้ว"ผ่านไปสักพักฟิลิปป์ที่ชงนมเสร็จก็ถือขวดนมออกมาจากค

  • ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)   ตอนที่38 แต่งก็แต่ง

    สี่เดือนต่อมา"จะเอายังไงต่อยกันเลยไหมลุง"นิวตัลยืนเท้าสะเอวเอ่ยถามฟิลิปป์ขึ้นพลางนัยน์ตาสวยก็จ้องหน้าฟิลิปป์ตาเขม็ง"นิวไม่เอาไม่โกรธนะครับ พี่ขอโทษ"ฟิลิปป์เอ่ยขอโทษขึ้นเสียงอ่อนก่อนจะเอื้อมมือไปลูบที่ต้นแขนเล็กไปมาสองสามทีเพื่อห้ามไม่ให้คนตัวเล็กโมโห"ไม่ต้องมาลูบกันเลย เมื่อกี้พูดว่าอะไร"นิวตัลเอ่ยขึ้นเสียงนิ่งอีกครั้งพลางเบี่ยงตัวหลบจากมือหนา"พี่ไม่ได้ตั้งใจจะบ่นให้นิวได้ยิน อย่าโกรธพี่เลยนะเดี๋ยวลูกตกใจ"ฟิลิปป์เอ่ยพูดพลางทำหน้าหงอย ๆ"ไม่ต้องมาทำหน้าหงอยเป็นหมาใส่ผมเลย เมื่อกี้พี่ว่าผมขี้บ่นใช่ไหม คิดว่าพูดเบา ๆ แล้วผมจะไม่ได้ยินหรือไงผมไม่ได้หูหนวกนะ"นิวตัลหันไปพูดกับฟิลิปป์เสียงเข้มพลางจ้องหน้าคนตัวสูงด้วยสายตาดุ ๆ"ไม่เอาไม่โกรธนะครับที่รัก เดี๋ยวลูกงอแงนะครับ"ฟิลิปป์เดินเข้าไปประชิดนิวตัลพลางยกมือทั้งสองขึ้นประคองใบห

  • ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)   ตอนที่37 ข้ามจากแฟนเป็นเมีย

    "เลิกร้องไห้นะครับเด็กดี ถ้าไม่อยากให้พี่ต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้"ฟิลิปป์พูดปลอบคนตัวเล็กพลางวางมือลงบนหน้าท้องที่เริ่มนูนออกมาอย่างเห็นได้ชัดพร้อมกับลูบเบา ๆ แล้วเอ่ยพูดต่อ"เด็กดีเราบอกแม่ของเราให้เลิกร้องไห้หน่อย พ่อทนเห็นน้ำตาแม่ของเราไม่ได้""อึก! อึก!" ยิ่งฟิลิปป์เอ่ยพูดน้ำตาของนิวตัลยิ่งไหลลงมามากกว่าเดิม ฟิลิปป์ที่เห็นนิวตัลไม่ยอมหยุดร้องไห้สักที่ก็รั้งนิวติลให้นั่งลงบนเตียงด้วยกัน ก่อนที่จะเอ่ยแซวขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม"นิวตัลคนเดิมที่ก๋ากั่นของพี่หายไปไหนนะ ทำไมเหลือแต่นิวตัลที่ขี้แยละเนี่ยยย""อีตาลุงบ้า ว่าใครขี้แยห๊ะ! "นิวตัลที่โดนฟิลิปปแซวว่าตัวเองขี้แยก็ยกมือปาดน้ำตาบนแก้ม ก่อนที่จะเงยหน้าแล้วเอ่ยถามอย่างเคือง ๆ"ใครที่ร้องไห้ขี้แยอยู่ละครับ"ฟิลิปป์พูดขึ้นอีกครั้งพลางนำนิ้วชี้จิ้มไปที่แก้มนุ่ม ๆ ของนิวตัล มืออีกข้างที่วางอยู่บนเอวเล็กก็เลื่อนเข้าไปในเสื้อของคนตัวเล็กแล้วกรีดนิ้วตามกระดูกสันหลังของร่าง

  • ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)   ตอนที่36 แผลไม่เจ็บแต่ใจเจ็บ

    ฟิลิปป์นั่งซึมหมุนควงแก้วเหล้าราคาแพงในมืออยู่ในห้องทำงานในหัวก็พลางคิดถึงคำพูดของนาธารซ้ำไปซ้ำ หลังจากที่นาธารพูดประโยคนั้นจบเขาก็หันหลังเดินออกไป ปล่อยให้เขายืนงงกับประโยคที่ว่าเขานั้นไปปลุกความเจ็บปวดในใจของคนตัวเล็ก เขายืนนิ่งคิดถึงคำพูดนั้นของนาธารเกือบชั่วโมง มาได้สติก็ตอนที่ลุคถามผมว่าจะเอายังไงต่อ เขาจึงหันไปสั่งให้ลุคไปสืบว่าเมื่อก่อนมันเกิดอะไรขึ้นในวันนี้ทำไมคนตัวเล็กถึงฝังใจในวันเกิดตัวเองขนาดนี้ไม่นานลุคก็ไปสืบมาได้ว่าในวันนี้เมื่อสิบกว่าปีก่อนนั้น ตอนที่นิวตัลอายุได้เพียงสิบขวบพอดีเป็นวันที่พ่อกับแม่ของนิวตัลนั้นได้เสียชีวิตลงด้วยเหตุฆาตกรรมของนิวตัลหลังจากที่ผมรู้เรื่องที่ลุคไปสืบมาผมก็ตัดสินใจโทรหานาธารเพื่อที่จะถามว่าจริง ๆ แล้วเรื่องมันเป็นมายังไงกันแน่ทำไมคนตัวเล็กถึงฝังใจกับวันเกิดตัวเองขนาดนี้พอผมโทรคุยกับนาธารเสร็จแล้วได้ฟังเรื่องราวจากปากของนาธาร ผมแทบทรุดลงกับพื้นผมไม่คิดมาก่อนเลยว่านิวตัลในวัยสิบขวบนั้นจะเจอเรื่องราวที่ทรมานแสนสาหัสขนาดนี้และพอได

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status