Lahat ng Kabanata ng ROSE BEHIND THOSE LETTERS: Kabanata 21 - Kabanata 30

"PINATAWAG kita, Ms. Oliveros, dahil nakarating sa akin ang ginawa mong pag-trespass sa private property located at the back of PNHS. Nakarating din ang ginawa mo sa mismong may-ari ng property na iyon," imik ng Principal sa akin. "Napaliwanag ko na sa guard kung anong nangyari. May mga babaeng nagtulak sa akin doon. Kung ayaw niyong maniwala, wala na akong magagawa." "Miss Oliveros, wala kang laban sa kasong ito. May ebidensya doon, ang naiwang sapatos mo. Ngayon, kung ayaw mong kasuhan ka pa ng may-ari ng property na iyon, makipag-usap ka sa kanila." Hindi na ako nakaimik. Napatungo na lamang ako habang naghihintay ng kung ano pang gustong sabihin ng principal sa akin. Basta-basta na lang kasi ako nitong ipinatawag kanina. "Darating ang mga Francisco mamaya, sila ang may-ari ng lupa kung saan ka nag-trespass. Nagawa ko na ang parte ko, pinakiusapan ko na sila na huwag ka nang kasuhan pa. Ikaw na ang bahalang kumumbinsi pa sa kani

"A-ANGELO? Anong ginagawa mo?" tanong ko rito nang makita ang hingal na hingal na hitsura nito. "G-Gusto mo ng tubig, 'di ba?" "At paano mo nalaman?" Taka ko siyang tiningnan maging ang basong halos ipagduldulan sa akin. Wala na akong sinayang na panahon at kinuha na lang iyon mula sa kaniya. Napaiwas ng tingin si Angelo at hindi nakasagot sa tanong ko. Pilit siyang ngumiti at saka napakamot sa batok. "I overheard your conversation with her. Malakas kasi boses niyo kaya narinig ko mula rito sa labas ng kwarto." Isang segundo siyang tumingin sa akin at nang salubungin ko iyon ay muli na naman siyang umiwas ng tingin. Hindi ko na lang inusisa pa ang kakaibang inaakto ni Angelo at nilagok na lamang ang tubig sa basong hawak. "Salamat." "You're welcome. May kailangan ka pa ba?" "Wala, okay lang." Napatingin ako sa relo ko. "Gusto ko na lang sanang umuwi since anong oras na, oh. Magpapaalam lang ako kay Jelay s

TUMAKBO ako. Tumakbo ako nang tumakbo hanggang sa pakiramdam ko ay pilipit na ang mga binti ko at hindi na maigalaw pa. Napaluhod na lamang ako sa lupa habang ang mga luha ay panay ang pagpatak. Ang napakainit na mga likido ay patuloy ang pagdaloy sa aking pisngi. Imbes na punasin ay hinayaan ko lamang ang mga iyon, tulad kung paano ko hinayaang saktan ako ng imahe nilang dalawa sa isip ko.Hindi mabura sa isipan ko ang hitsura nilang dalawa habang magkalapat ang labi sa isa't isa. Gulat na gulat si Onyx na akala mo ay nahuli ko sa isang krimen. Totoo namang krimen iyon. Krimen ang pagpatay at pinatay niya ang puso ko. Corny man pero wala akong pakialam dahil iyon ang nararamdaman ko ngayon.Sa lahat pa talaga ng tao, bakit sa kapatid ko pa?Akala ko ba hindi niya ako kayang lokohin? So totoo pala talagang niloko niya ako dati?Sa isang park ako napahinto. Umupo ako sa swing doon at saka idinuyan ang sarili gamit ang mga paa. Bawat patak ng luha ay bawat

NASA classroom ang katawang lupa ko pero ang utak ko ay panay layag kung saan-saan. Matapos kong umuwi kagabi ay ibinalita ko kina Tita Divine kung anong nangyari kay Nanay sa ibang bansa. Ipinangako naman ni Tita na iintindihin niya ang mga kakailanganing papeles para makabalik na si Nanay dito sa Pilipinas.Bumuntonghininga ako at itinuon na ang atensyon sa nagtuturong guro sa unahan. May mga sinasabi itong mga terminolohiya na hindi ko maintindihan. Marahil ay dahil hindi ako nakikinig kanina pa.Napansin kong may nakatingin sa akin sa peripheral vision ko kaya nagsalubong ang mga kilay ko at tiningnan kung sino iyon. Napairap naman ako nang makitang si Onyx iyon. Kumulo ang dugo ko nang makita ang mukha niyang animo'y inosente't hindi kayang manloko ng tao.Scam iyon. Scammer ang mukha niya.Bumalik sa isip ko ang paghahalikan ni Onyx at Sheena kaya napakurap ako ng maraming beses, umaasang pigilan niyon ang mga luhang pabagsak na. Nagwagi naman ako d

"Maupo ka, hija," imik ng abogado matapos kong pumasok sa office nito. Sinamantala ko na ang libreng oras para makipagkita rito."Ano po pala ang kailangan ninyo at ipinatawag ninyo ako, Mr.—""Cruz. You can call me Mr. Cruz, hija. Regarding your question, I want to talk to you about the assets your late father gave to you. Nakasaad sa kaniyang last will na ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng mga ito."Napaawang ang bibig ko. Ito na ba ang sagot sa paghihirap namin ni Nanay? Kapag naibigay na sa akin ang mana na binabanggit ni Mr. Cruz, hindi na kakailanganing magtrabaho ng nanay ko. Hindi na niya kakailanganing makipagsapalaran sa ibang bansa. At higit sa lahat, hindi na siya aabusuhin pa ng kung sino-sino."Ang kailangan ko lamang ay ang pirma mo kapag 18 years old ka na.""Paano po ang kapatid ko? At si Tita Divine?" taka kong tanong. Alam kong hindi papayag ang mga iyon sa ganiton