Inicio / Romance / After The Break-Up / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos los capítulos de After The Break-Up: Capítulo 1 - Capítulo 10

86 Capítulos

Chapter 1

The sound of the huge bell echoed the quiet place along with the rhythmic opening of the wide wooden door in front of me. The song started to play by the choir as well as the people started to clap in pure happiness and excitement while looking at me as if I'm the star of the day. I watched my Mom beside me who's now holding her pink handkerchief to wipe her own tears as well as my Dad who's holding tightly to my arm as if any minute now I'll be leaving by their side after how many years of being with them. I surveyed myself only to see a white long dress that was hugging my waist, showing my hourglass-shaped body. The white bouquet of roses and the red carpet where I'm walking on will surely be my future. We stopped when we reached the end of the red carpet and swift my gaze to the man who I think was cursing me under his breath. I scanned his whole being only to make myself winced in disgust.The deep dimples on his both cheeks whenev

Chapter 2

"Let's set the rules up." Anunsyo ko matapos ayusin ang buong kwarto.Suot-suot ko pa rin ang wedding dress na gamit ko kanina ngunit ngayon ay wala na akong make-up at pinusod ko sa kalahati ang maikli kong buhok habang pawis na pawis na tinignan ang kabuoan ng kwarto.I raised a brow seeing how comfortable he lays his body on the bed. He's still wearing the suit that he used on our wedding.Ginawa niyang unan ang dalawa niyang braso tsaka pinagkrus ang mga binting nakalaylay sa dulo ng kama. Sa sobrang laki niyang tao ay muntikan na niya masakop ang buong higaan.The pair of his green eyes met my almond eyes when he noticed that I was looking at him all the time, not to admire his broad shoulders, flexible muscles and hard six packed abs."First rule is that even if we are not in good terms you're still not allowed to have an affair. Just fucking have some respect to me as a woman." I declared and tapped the pencil that I was holding on my palm w

Chapter 3

Heart beats pumps faster than ever along with the bullets of bullets of sweats on my palms. My knees were trembling like crazy as soon as I arrived in front of the building.Holding a huge box of a beautiful dress I continue to walk normally towards the entrance even though my body weakens every time I realize that this tall building is the company where my husband works.Hindi ako takot sa kanya. Hindi rin ako kinakabahan sa presensya niya. Ang tunay na ikinakatakot ko ay kung anong sasabihin niya sa oras na makita niya ako dito. Baka murahin, pahiyain at saktan niya ako sa maraming tao bagay na ayaw ko na ulit maranasan.I swallowed my lump and forced a smile to the guard at the entrance door before heading to the nearest elevator.Kanina matapos sabihin ni Janina kung saan ide-deliver ang dress ay pinaalalahanan niya rin ako na mag-ingat raw baka makasalubong ko ang CEO ng kompanyang 'to at baka isali ako sa mga babaeng pinaiyak nito. Gusto ko ngang sa

Chapter 4

"What the hell are we doing, Eva?" I shout in a whisper way and covered the magazine that I was holding to my face when Waylen unintentionally swift his gaze at us.Siniko ko si Eva nang makitang sinamaan niya pa ng paningin si Waylen dahilan para pagkunutan siya nito ng noo at muling binalik ang atensyon kay Abegail, iyong babaeng nakita kong kasama niya kanina sa labas ng elevator.Matapos malaman kanina ni Eva na kinasal kami kahapon ni Waylen ay agad niya rin akong binatukan at sinabing sa dinami-rami pa ng pwede kong ipalit kay James ay bakit si Waylen pa na isang sikat na playboy. Sinabi niya pa na kahit gaano kainosente tignan ang mukha ng Sir niya ay mayroon pa rin daw iyang tinatagong maitim na budhi kaya dapat raw akong mag-ingat roon. Hindi rin niya pinalagpas na ipakilala sa akin ang kasama nitong babae. She said that it was Waylen's secretary. Lahat daw ng mga babaeng bumibisita kay Waylen sa opisina ay tinatarayan nito at

Chapter 5

Napahinga ako ng malalim pagkapasok na pagkapasok ko sa loob ng sasakyan. Pinatong ko ang mga kamay sa manobela at napatitig sa kawalan. "Family dinner?" Sarkastiko akong napabuga ng marahas na hininga tsaka pinasada ang paningin sa kasuotan, "Tama na siguro 'to," bulong ko sa sarili at bahagya na lang na inayos ang magulong buhok. Hindi ako pupunta roon para magpaimpress sa mga magulang ni Waylen, pupunta ako doon dahil iyon ang sinabi ni Mommy.I was about to maneuver the car when suddenly my phone rang along with the apperance of an unregistered number. Pinatay ko muna ang makina tsaka nakakunot noong inabot ang telepono na nasa passengers seat. Unregistered Number:Wear the dress that I left in the house so you can be atleast presentable to look.-WaylenParang biglang nag-usok ang mga tainga ko matapos basahin ang mensahe niya tsaka nanggigil na tinitigan ang screen ng telepono. Halatang nang-iinsul

Chapter 6

"But I want to see her. I want to know her face and I want to meet her." Boses iyon ng isang pamilyar na babae na nagmumula sa labas ng kwartong tinutulugan ko. Kanina ko pa naririnig ang ingay na iyon at buong akala ko ay kasali lang ito sa panaginip ko pero mag-iisang oras nalang ay hindi pa rin ito tumatahimik at patuloy lang sa pagrereklamo sa labas. Pinilit ko na lamang ang sarili na magising kahit na ang totoo ay inaantok pa talaga ako. "She's still sleeping, Eli. Come back again in another time or day or week," tumaas ang kilay ko nang marinig ang boses ni Waylen na parang ayaw papasukin ang sino mang kausap sa labas. Sa isang iglap ay biglang bumalik sa alaala ko ang nangyari sa family dinner. Pagkatapos kong umalis sa gitna ng pagkain namin kahapon ay naghanap kaagad ako ng malapit na kainan para kumain dahil gutom na gutom na talaga ako pero sadyang hindi ko magawang sikmurahin ang pagmumukha ni Waylen kaya ako na mismo ang kusang umalis. After I ate I immediately went to

Chapter 7

Parang nagpupumalakpak ang tainga ko sa tuwa matapos mabasa ang mensaheng iyon.Hindi ko aakalaing mapapadali siyang umuwi sa Pilipinas. Matagal na matagal ko na siyang gustong makita ulit pero tinitiis ko lang dahil alam ko naman ang takbo ng utak ng mokong na iyon, sa oras na sinabi kong gusto ko siyang makita ay uuwi kaagad siya kahit pa nasa gitna ng trabaho kaya halos walang ipaglagyan ang tuwa sa puso ko nang siya na mismo ang nagtext sa akin na uuwi siya rito sa Pilipinas. I was all smiles when I put my phone down and imagining ourselves getting the bond that we always want to when I noticed Waylen looking at me. Eyes were sharp, fists were clenched while holding the spoon and fork while his back was still leaning against his chair. "Are you okay?" I worriedly asked. He seems like a baby that wants something but can't get.Napahinga siya ng malalim at umiwas ng paningin tsaka sunod-sunod na tumikhim. Nang tumingin ulit siya sa akin ay big

Chapter 8

"Wow!" I was in an awe on the first three seconds that my eyes landed on the beautiful and tantalizing beach view. It was filled with different people, showing their different sizes just by wearing their comfortable swim wears along with their confidence. The wide peaceful beach and the ray of the light that was touching my skin is one of the evidence that I'm in front of the beach after so how many years. Noon kasi nang maging kami ni James ay ayaw na ayaw niyang nagbabakasyon kami lalong-lalo na sa mga beaches dahil raw wala naman raw kaming ibang makikita roon kundi dagat. Hindi ko rin naman magawang sabihin sa kanya na paboritong-paborito kong tumambay sa dagat dahil iyan ang parating tambayan namin nila Mommy sa tuwing masyado na silang nagiging abala sa work para magkaroon pa ng oras sa akin. But despite the fact that they were too busy, they didn't let me think that I am abandoned by my own parents which I'm grateful with.Hina

Chapter 9

Biglang nanigas ang katawan ni Waylen kasabay ng paghigit ng sariling hininga. Marahas na tumataas-baba ang pagbugsok ng kanyang dibdib kasunod ang hindi ko maintindihang pagmumura na para bang kilala na niya ang mga ito kahit hindi niya pa ito nakikita. He hug my waist even tighter the moment he realized that my knees were trembling. Hinapit niya ako papalapit sa kanyang dibdib dahilan para mas dumepina sa aking mga mata ang magandang anggulo ng pagtutok nila ng baril kay Waylen. Nagsisimula na akong mabingi sa lakas ng pagkakalabog ng aking puso habang hindi maipaliwanag ang takot na nanginginig ang buong katawan na napatulala sa hawak nilang mga baril. Sa buong buhay ko ay hindi kailan man ako nakakita pa ng baril ng ganito kalapit. Sa buong buhay ko ay hindi kailan man ako nakadiskobre ng ganitong eksena na sa libro ko lang nababasa. Parang nanunuyo ang aking lalamunan sa tuwing ginagalaw nila ang dulo niyon sa sentido ni Waylen na para ba

Chapter 10

"Ouch!" Pain was written all over his face as soon as the cotton ball filled with alcohol landed on his wound. Sumipol siya sa hangin nang mas idiin ko ang cotton ball sa bandang parte ng kanyang abs. Kasalukuyan akong nakaluhod sa harapan niya habang siya naman ay nakaupo sa stool, hinihintay na matapos kong gamutin ang sugat. Paano ba naman kasi humiga raw siya sa matalas na bato kaya natusok. "Really liking what you're seeing, huh?" He joked and pointed using his wounded lips at his abs. Para akong binilad sa init ng isang buong araw dahil sa biglaang pamumula ng aking pisnge. Wala sa sarili kong tinignan muli ang abs niyang kapantay sa aking mga mata at nakagat ang laman ng pang-ibabang labi nang mapansing matigas iyon. Mas lalo siyang natawa matapos makita ang reaksyon ko dahilan para napapahiya kong tapusin ang paglalagay ng betadine bago agarang tumayo sa pagkakaluhod. "Stop laughing!" Suway ko nang mag-iisang minut

ANTERIOR

...

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status