บททั้งหมดของ Just A Contract: บทที่ 1 - บทที่ 10

"NO! Hindi ako aalis dito! Dito lang ako. Babawi pa ako! Makakabawi pa ako!" Agad na kumunot ang noo ni Ashton nang marinig ang malakas na sigaw na iyon. Mabilis niya ring nakita kung saan nanggagaling ang ingay na iyon dahil nasa ikalawang palapag siya kung saan tanaw na tanaw niya ang buong nangyayari sa unang palapag ng kanyang casino hotel. Isang lalaki na sa tingin niya ay nasa mid-fifties na ang nagwawala hindi kalayuan. Sumenyas siya upang tawagin ang isa sa mga bodyguard niyang nasa likuran niya lamang. "Yes sir Ashton-""Where are the security? Bakit niyo hinahayaang may magwala at manggulo sa lugar ko? Tinaon niyo pa talaga kung kailan nandito ako ah," Ashton hissed while shooking his head. He built this casino hotel to be his entertainment. He wasn't a fan of gambling but his father was used to bring him in different casino. Sa tuwa at libang na nakukuha ng batang Ashton noon ay napagdesisyunan niyang sa pagtuntong niya sa tamang edad ay magpapatayo rin siya ng isang ma

MALAKAS na sinipa ng mga tauhan ni Ashton ang malaking pintuan ng mansyon ng pamilyang Vergara. Pinauna niya na muna ang mga iyon pumasok bitbit ang mga naglalakihang baril bago siya huling pumasok. Pinalibot niya ang paningin sa kabuuan ng lugar. Kitang-kita ng dalawa niyang mga mata ang panginginig ng mga kasambahay na sa ngayon ay mga nakaupo na sa sahig habang nakahawak sa kanilang mga ulo. "Nasaan ang amo niyo?" tanong ng isa sa mga tauhan ng binata. "H-hindi po namin alam... w-wala po s-sila dito-""Sinungaling!" Isang malakas na sampal ang agad na pinadapo ng tauhan ni Ashton sa kasambahay na sumagot. Ashton pokerface remained and just sighed heavily. Wala naman siyang pakielam sa mga taong nasa harapan niya. All he wants is that Danilo Vergara faced him and tell him how could he pay his debt. Lumipas ang ilang minuto at panay hagulgol na lamang ang naririnig niya. Naiirita na siya. Kaunti nalang ay baka siya na mismo ang kumuha ng mga baril sa kanyang mga tauhan at pagbab

AGAD-AGAD na isinilid ni Taphney ang mga mahahalagang gamit niya sa kanyang maliit na maleta. Kaunting pares ng damit at ang mga importante niyang dokumento. Plano nila ng kanyang ama na umalis na muna siya patungo sa ibang bansa hangga't wala pa silang hawak na perang pambayad kay Ashton. "You have everything you need now, Taphney?" Tanong ng kanyang ama habang pababa sila sa hagdanan ng kanilang mansyon. Mariin namang tumango ang dalaga. Halos mag-uumaga na rin siya matapos kakapili sa mga gamit na dadalhin. Literal na ngang nawala ang antok at hilo niya kahit na nga ba nakailang bote siya ng alak doon sa party na pinanggalingan niya. Ang gusto nalang ng ama niya ngayon ay mailayo siya rito sa kanila at maitakas sa kung sinumang Santocildez na iyon. "Sigurado po ba kayo na mauuna ako? I can wait you on the airport-""No, Taphney. Mas maigi nang mauna kana palipad sa ibang bansa. Mr. Santocildez has a huge interest on you, hindi ko alam na ganoon pala kasama ang ugali ng lalaking

MABILIS na sinagot ni Ashton ang cellphone niya nang marinig na tumutunog iyon. It was her mother who's calling. He cleared his throat first before he speaks."Yeah? What do you want?" Walang kabuhay-buhay na tanong niya sa kabilang linya. Rinig na rinig niya ang pagsinghjap ng kanyang ina kahit na ba sa cellphone lamang sila nag-uusap. "Is that how you greet your mother, Mikael?" Literal na nangasim ang mukha ng binata nang marinig ang pangalang binanggit ng kanyang ina. He hates everyone who knows his second name. At ayaw na ayaw niyang tinatawag siya sa pangalan niyang iyon. "Will you stop calling me through that name? It's annoying-""What do you mean annoying, son? Ang ganda-ganda kaya ng second name mo-""And pigs are flying." Matamlay na wika niya at kumuha ng isang sigarilyo sa kanyang bulsa. He was about to light his cigarettes when he heard someone clearing a throat. Salubong ang kilay na tinapunan niya ng tingin ang katabi. Bakit nga ba nakalimutan niyang katabi niya a

“HOW’s the deal?” Iyon agad ang tanong ni Ashton nang mamataan si Bishop, ang isa sa mga kasapi ng organisasyong kinabibilangan niya. Nakumpirma niyang matagumpay ang naging trading ng mga kagamitan nang matamis itong ngumiti.“Same as before, Prince-”“Stop calling me that shit, Bishop or else you’ll going to bid your goodbye to your neck.” Pananakot niya rito kasabay ng dahan-dahan na pag-iling.Isang nakalolokong ngiti lamang ang isinagot ni Bishop bago nito itinaas at pinakita ang hawak-hawak nitong malaking bag na sigurado siyang naglalaman ng napakaraming pera.“Good, what about the others? Nasaan ang mga magagaling mong kaibigan?” tanong niya habang naniningkit ang mga mata.“We’re here Prince-”Hindi na natapos ng kung sinumang tao na nagsalita ang sasabihin dahil mabilis pa sa mabilis na kinuha ni Ashton ang baril sa kanyang tabi at nagpaputok ng dalawang beses.“That’s represent the word ‘Fuck you’ and here...” isang beses muling nagpaputok si Ashton sa ere. “...is to say ‘w