บททั้งหมดของ LIES: MY BILLIONAIRE EX: บทที่ 21 - บทที่ 30

Chapter 22 Pagdating ko sa opisina ay agad kung inayos ang mga naiwan mga papeles doon, pinerahan ang iba. Habang nasa kalagitnaan ako sa pag-piperma ay kumatok ang secretary ko Kaya agad akong mapa-angat ng tingin at sinabihang pumasok. "Sorry kung na disturbo kita Mr. Rhian. May nais maka-usap ka kahit saglit lamang raw," sabi nya sa akin. "Papasukin mo!" sagot ko rito, Kaya agad itong sinara ang pintuan ilang saglit ay nakarinig muli ako ng isang katak kaya agad kung pinapasok. May narinig akong isang yapak ng paa patungo sa akin ngunit hindi ko inangat ang aking ulo upang makita kung sinong pumasok sa loob. ang aking mata ay nakatuon pa rin sa papeles na aking binasa. "Set down!" sabi ko sa pumasok. Pagkatapos kung binasa ang nakasulat sa papeles ay agad ko itong pinermahan, saka umangat ang aking mukha sa aking bisita. Ngunit nakasalubong ang aking kilay ng natanto ko kung sino ang nasa aking harapan, walang iba kundi si Carmela De Guzman. Ang babaeng nagpahiya sa

Chapter 24 Pagkatapos sabihin ni Manang ang saloobin nito ay agad naman kami umakyat sa itaas ni Angie upang patulugin ito. Ayaw ko kasing late ito matulog dahil hindi ito pwede sa bata tulad sa aking anak. Naglinis muna ito sa katawan saka nagbihis ng malinis na pangkatulong na damit. Saka sumampa sa kanyang kama. "Mommy!" malambing nitong sabi. "Hmmmm!" tanging sagot ko habang hinihimas ang kanyang buhok. "Pwede po bang mag kwento po kayo, Any stories po!" lambing na sabi. "Hmmm, sige!" sagot ko dito. "Pero kailangan pagkatapos ay matulog kana, okay?" dagdag kung sabi. "Opo!" sagot naman nya sa akin. "Sige, makinig ka ha, about ito sa isang batang babae na ang kanyang Ama ay nakulong dahil sa isang kasalanan na Hindi sinadya," sabi ko dito. "Ano pong title sa Story po, Mommy?" tanong nya sa akin. "Miracle No. 7!" sagot ko agad. Hanggang inumpisahan ko ang pagkukuwento sa aking anak. "Bata pa lang si Katrina ay nakulong ang kanyang ama," panimula ko.

Chapter 26 Hindi nagtagal ay agad kaming nakarating sa company kaya agad ko silang pinabuksan ng pintuan. "Good morning, Mr and Mrs Suarez and Ms. Suarez," bati ni guard sa amin saka pinagbuksan kami ng pintuan. "Wow," manghang sabi ni Angie pagpasok namin sa loob. "Ang ganda naman po dito!" dagdag nitong sabi na kina-ngiti naming tatlo pag pasok naming ng lubusang ay agad bumungad sa pangalawang magulang ko ang mga empleyadong nay garlands upang isabit sa kanilang leeg pinamumunuan sa aking secretary na si Ms. Kim. "Welcome Back, Madam at Boss!" sabi ni Ms. Kim saka isinabit sa kanyang kasama ang garlands. "Thank you so much," sabi ni Mommy hanggang dinala naming ito sa loob kung saan ginanap ang pa welcome party. Maging maganda ang nangyayari. Pagkatapos naming dinaraos ang party ay agad naman nila niligpit ang mga kalat. Sinabihan ko si Ms. Kim na ang paglilinis nila ay babayaran ko sila ng cash kaya naging masaya ang mga ibang empleyado. Maraming natirang pagkain kaya

Chapter 28 Pagdating ko sa kanilang kinaroroonan ay nakita ko ang mga panuring mata nila Mom at Dad saka ito nagtanong sa akin. "Are you okay, Anak?" tanong ni Mommy Kaya ngumiti ako sa kanyang sinabi. "Opo, wag kayong mag-alala sa akin dahil kanyang Kaya ko ito," ngiti kung sabi kay Mom. Pero si Dad ay tahimik lamang nakikinig sa aming pinag-uusapan. "Mauna ma ako sa inyo Mr. Mrs Suarez at sa iyo rin Ms. Suarez syampre sa pretty na princess ng Suarez si Baby Angie," sabi ni Ms. Kim upang mawala ang tension Kaya napangiti ako sa kanya. "Bye po, Tita pretty like me," sagot naman ni Baby Angie na kinatawa naming lahat. Hinalikan muna ni Ms. Kim ang aking Anak, saka ito hakbang paalis. "Salamat, Ms. Kim!" sabi ko dito ma kumakaway pa. "Anak, tinawag ko Mang Oscar upang doon na lamang sila pasakayin dahil hindi tayo kasya sa isang sasakyan lamang," sabi ni Dad sa akin. "Salamat po, Dad! Tayo na," sabi ko dito nakita kong inalalayan ni Roland ang kanyang asawa dahil ma

Chapter 30 "Tungkol saan po, Dad?" takang tanong ko dito. "Tungkol sa lalake kanina, sya ba ang Ama sa aming apo?" agad akong napatingin kay Daddy sa kanyang sinabi. Kaya agad akong napatango dahil nakita kung seryoso ito sa kanyang tanong sa akin. "Kung ganoon, sya ba ang dahilan kung bakit namumugto ang iyong mga mata, Anak?" tanong muli nya sa akin. "Y-yes, Dad!" agad kung sagot. "Bakit? Sinaktan ka nya muli?" agad akong umiling sa sinabi ni Dad sa akin saka ngumiti ako. "Hindi po, Dad!" maikling sagot ko. "Kung ganoon, anong kailangan nya sayo?" tanong muli nito sa akin. "Nais nyang humingi nang. . . " tumikhim muna ako saka pinapatuloy ko ang aking sinabi. "Nais nyang humingi nang kapatawaran sa akin, Dad! Pero hindi ko kayang ibigay sa kanyang ngayon. Kasi, kasi andito pa sa aking puso ang sakit, Dad. Subrang sakit na isang taong minahal mo ng lubusan at nilabanan mo ng buong buhay ay isa rin palang sinungaling, mapanlinlang at manloloko," sabi ko dito na