บททั้งหมดของ The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: บทที่ 1531 - บทที่ 1540

MATAGAL NG SINABI ni Piper sa kanyang sarili na titigilan na niya si Bryson, ngunit ano itong ginagawa niya ngayon? Muling nagpapalamon sa pagmamahal na kanyang nararamdaman kahit na alam niyang mali at hindi malinaw ang patutunguhan. Kahit alam niyang sinasamantala lang ni Bryson ang pagkakataon na mayroon sa kanilang dalawa. Walang pakundangang napaatras na ang katawan ni Piper nang itulak siya ni Bryson upang madala lang sa sofa. Gumanti na ang babae ng yakap, tinumbasan na rin ang marubdob na halik na ginagawa na kulang na lang ay lunukin siya nang buo. Bigay todo kumbaga dahil hindi niya alam ang mangyayari pagkatapos ng tagpong iyon o kung mayroon pang sunod dito. Walang anumang salitang namumutawi sa kanilang bibig. Tanging ang katawan lang ng dalawa ang siyang nag-uusap noon. Bryson was different tonight. There were times that he was wild and rough. Hindi ayos iyon kay Piper ngunit walang magawa ang babae kung hindi ang hayaan ito at sabayan kung ano ang kanyang nais na gawin

MAKAHULUGANG NAGKATINGINAN ANG mag-asawa matapos na bumuntong-hininga. Alam nila ang dahilan ni Piper. Hindi nila kailangang magmaang-maangan at tanong ang anak. Iisa lang naman ang patuloy na nagpapahirap sa kanya.“Anak, gusto mo bang ako na ang gumawa ng paraan upang makasal ka sa kanya? Makiusap tayo sa kanila.” Napaangat ang mga mata ni Piper na nabitawan na ang hawak na kutsara. Hindi siya papayag na gawin iyon ng ama. Noon kay Gabriano, labis din ang pakikiusap nito ngunit sa bandang huli ay tinanggihan siya. Ayaw niya itong mapahiya.“No, Dad. Ayokong makialam ka. Hayaan niyo na lang po ako. Lilipas dito.” “Pero Piper, ayaw naming nakikita na nalulungkot ka. Pwede naman natin gawan ng paraan kung gusto mo.”Umayos ng upo si Piper. Salitan ng tiningnan ang mga magulang na biglang nanibago sa kanyang naging akto doon.“Dad, Mom, gusto ko sanang humingi ng bakasyon. Gusto kong magliwaliw muna. Kaya lang, ayokong may makaalam.”“What do you mean, Piper?” Ipinaliwanag ni Piper

MARAMING PA SANANG nais na sabihin si Bryson sa ama ni Piper. Umaapaw din kasi sa isipan niya ang mga katanungan, ngunit sa bandang huli ay pinili niya na itikom na lang ang bibig at baka masamain pa iyon ng matandang lalaki. Hindi na rin nakipagtalo pa si Bryson sa mga magulang ni Piper na kanyang kaharap noon na gusto niya sanang gawin. Nakikita niya rin kasi sa kanila na parang wala silang pakialam sa nawawalang anak. May pag-aalala, ngunit hindi labis na nababahala. Umigting pa ang kanyang panga. Nakaramdam na ng kakaibang awa kay Piper na mukhang walang ibang kakampi kundi ang kanyang sarili lang. Inisip niya rin na baka dala pa iyon ng nangyari noon kay Gabriano, may lihim pa rin na galit doon ang mga magulang sa kanyang dating kasintahan. Tapos naging masama siya ngayon sa babae.“Sige po, Tita, Tito. Kung sakaling may update sa kanya, pakibalitaan na lang po ako agad.” “Sige, hijo.” Kinabukasan ay maagang umalis si Bryson ng villa, hindi para pumasok sa company kundi upang p

MAYA-MAYA AY BUMUKAS iyon at maingat na pumasok doon ang kapatid niyang si Nabe na mayroong hawak na envelope. Nabaling na doon ang kanyang mga mata habang palapit ang mga hakbang nito sa kanya.“Kuya, para sa iyo raw ‘to. Nakuha ni Mommy sa mailbox.” lahad nito sa kanya noon na bahagyang humagikhik pa, “Anong taon na pero may gumagawa pa rin pala ng love letter. Ikaw ah? Kanino kaya iyan nanggaling? Curious kaya ako.”“Bakit di mo na lang tinapon—” “Ang sabi ni Daddy ay ibigay ko raw sa’yo. Last week lang ‘to dumating. Buksan mo at basahin bago mo itapon. Yiieeh…” Kinuha na ni Nabe ang kamay ni Bryson at pinahawak na doon ang sobre. “Hindi namin iyan binuksan kaya hindi namin alam kung ano ang laman ng sulat. Sige alis na ako, kwento mo na lang.” Kaswal na binuksan ni Bryson ang envelope at nakita niyang cheke iyon. Napakunot ang kanyang noo. Sa sulat kamay na kalakip na nagsasabing bayad iyon sa hospital bills niya noong na-admit siya dahil umano ay ayaw niyang may utang na loob

PINALAGPAS NA LANG ng matandang lalaki ang sinabi ng anak kahit na marami siyang nais na sabihin sa kanya. Bahagyang tinapik na ang isang balikat ng anak upang magbigay ng kaunting payo dito.“Bryson, alam mo minsan okay lang naman na e-express ang pagiging vulnerability mo. Hindi ka namin tatawanan ng Mommy mo. Napagdaanan na namin iyan noon kaya alam namin kung gaano kasakit ng maiwanan at mang-iwan.” “Dad, I don't have a new relationship. Trabaho ang pinunta ko sa Libya at hindi para maghanap ng magiging asawa.” Humakbang na si Bryson palabas ng silid. Sinundan naman siya ni Gavin at nang maabutan na ay inakbayan.“Nahihirapan ka bang maghanap ng iba? Pwede ka namang humingi ng tulong sa amin. Gamit ang apelyidong Dankworth, hindi mahirap makahanap ng babaeng papakasalanan ka. Baka nga mamaya ay mga pumila pa sila sa’yo eh.” “Dad, hindi masarap ang prutas na pilit lang sa hinog.” Hindi na nagkomento pa si Gavin sa sinabing iyon ng anak. Ibig sabihin ay ayaw talaga nito ng inire