บททั้งหมดของ The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: บทที่ 1701 - บทที่ 1710

PINONG PINAULANAN NG kurot ni Piper sa tagiliran niya si Bryson na kulang na lang ng mga sandaling iyon ay mapatalon sa sobrang solid ng dulot noong sakit. “Tama na, magkakapasa na ako…” huli ni Bryson sa kamay ni Piper at tiningnan na kaagad ang mukha nito. “Hmm?”Sinunod naman iyon ni Piper na tuwang-tuwa na noon sa reaction ng lalaki.“Gusto mo literal na pasaan kiita sa mukha, eh!” Nilingon na ni Bryson ang mga maid na naroon upang utusan na magpahinga na sila. “Huwag niyo na kaming alalahanin ng Madam Piper niyo, kumain na kami sa labas. Magpahinga na kayo.”Halos hapon na kinabukasan nang makabalik si Maverick ng Australia. Dahil ang paalam niya noon sa asawa ay three business day trip, nakalimutan niyang sabihan ito na babalik din siya kaagad. Walang kaalam-alam ang asawa sa pag-uwi. “Maverick? You are back! Akala ko ba three days ang business trip mo?” Napabalikwas pa ito nang bangon. Gaya ng dati, bored na tiningnan lang siya ni Maverick. Tumayo na ang asawa ni Maverick

TINANGO LANG NI Piper ang kanyang ulo bilang pagsang-ayon sa kanyang sinabi. Inihatid ni Piper si Maverick sa hotel at pagkatapos noon ay muli siyang bumalik ng kompanya. Bagama’t wala pa man silang proper wedding ceremony, ginagalang niya ang kasal nila ni Bryson. Sigurado rin siyang tututol ang asawa, matagal na nga siyang pinapag-resign nito nang umano ay magkaroon siya ng maraming oras at panahon sa mag-aama niya, nakiusap lang siya ditong huwag.“Saka na, mabo-bored lang din ako. Saka nagagawa ko naman kayong alagaan kahit na may trabaho ako ah?” Throughout the afternoon, Piper sat in the office, quietly looking at the letter in front of her. To be honest, the letter was very attractive. The annual salary and equity of the top management of Alvarez head office combined ay mas malaki iyon. Kung magiging practical lang siya, paniguradong kukunin niya iyon ngunit si Bryson lang talaga ang kanyang inaalala. “Hindi siya papayag…” iling pa ng ulo ni Piper na parang siguradong-sigurad

PINILING HINDI SUMAMA ng asawa ni Seth sa villa kung saan nakatira ang pamilya ni Piper, kaya naman minabuti ng babae na mag-renta ng maliit na silid para sa kanya dahil wala naman siyang choice. Di pa malalim ang gabi nang tumawag si Seth sa kanila. He had an ambiguous attitude on the phone and said that the boss didn't care if he had money. The boss over there wanted to cut off one of his hands. He was usually a glib person, but now Seth was talking boldly. Takot na takot doon si Seth na maririnig sa timbre ng kanyng boses kahit nasa kabilang linya. “Anong gagawin natin? Kung mawawalan siya ng kamay, ano na lang ang trabahong gagawin niya sa hinaharap?” iyak pa ng asawa ni Seth na nagpataranta kay Piper at Nana Selda, kulang na lang ay lumuhod ito sa harap ni Piper. “Magiging person with disability na siya! Paano pa niya kami bubuhaying mag-iina kung magiging ganun ang kapalaran niya?”Napahilot na sa kanyang magkabilang sentido si Piper. Hindi niya naman dapat ito problema kaso wa

MARAHANG TUMANGO ANG ulo ni Piper at sinundan ng tingin ang likod ni Bryson na paalis na ng kusina. Namalisbis pa ang kanyang mga luha. Tahimik niyang tinuloy ang pagkain. Inubos ang mga pagkaing inilagay ng asawa sa kanyang plato. Bago tuluyang umakyat ng hagdan si Bryson ay mayroon siyang tinawagan. Pinapakuha niya ang lahat ng details ng mga nangyari kay Seth sa kanyang assistant. Matapos noon ay tuluyan na siyang umakyat upang tingnan ang mga anak nila.“Daddy, can we sleep with you and Mommy tonight?” si Pietro na siyang naunang lumabas ng banyo at tapos ng magbihis kumapara sa dalawa niyang kapatid.“Siguro bukas, pero ngayon hindi pwede. Gustong masolo ng Daddy ang Mommy eh.” Mahinang humagikhik si Pietro na kumandong na sa ama. Hindi man iyon nauunawaan ng bata ngunit nirespeto niya.“Okay, Daddy…”Hindi na rin nagtagal si Bryson sa silid ng mga anak. Nang masigurong nakahiga na ang mga ito kahit hindi pa tulog ay lumabas na siya ng silid at nagtungo ng kwarto. Ilang minuto p

MAHINANG NATAWA NA si Bryson sa ginamit na mga salita ni Piper upang ikumpara ang kanilang ginawa ng asawa. Napalabi na siya. Iba na naman ang pinupukol na tingin sa asawang kinakabahan na sa paraan ng paninitig ni Bryson. Mukhang may pina-plano na naman ang asawa gayong hindi pa nga nakakabawi ng lakas ang katawan niyang nagulpi. “Anong magagawa ko? Ang sarap mo eh…” Bryson lowered her head and kissed her. Hindi na maitago ni Piper ang kilig. Para silang bumalik sa kabataan nila noon.“Sigurado akong mabubuntis ka na ng ginawa natin kagabi. Uulitin ko, sa loob ko lahat dineposit—” Tinakpan na ni Piper ang bibig ni Bryson upang maputol lang ang kanyang sasabihin. Alam niyang inaasar lang siya nito at tagumpay na niyang nagagawa iyon dahil tama ito, asar na asar na si Piper. Umiinit na ang ulo niya dahil sa makulit ito.“Oo na, alam kong sa loob mo lahat nilagay. Hindi mo na iyon kailangan pang sabihin. Ipaparinig mo pa talaga sa iba eh!” Muling natawa si Bryson. Piper moved her he