บททั้งหมดของ The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: บทที่ 1831 - บทที่ 1840

NAPAKURAP NA NG mata si Savanna. Mana talaga sa ama ang bata. Masyadong matalim ang kanyang dila. “Ang bilis mong lokohin. Gusto mong makipagpustahan pa ako sa’yo? Dad is only lying. Hindi niya ako ipapasundo dito.”Pilit na kinalamay ni Savanna ang kanyang sarili. Ayaw niyang lumabas ang kanyang sungay at ipakita sa bata ng mga sandaling iyon. Gusto man niyang papasukin ang bata sa loob, ayaw niyang makita ito ng kanyang ina. Buti sana kung mag-isa lang siya doon. Nagsimulang makaramdam si Savanna ng kagat din ng lamok. Nang makita ni Sabrina ang pagkamot ni Savanna sa kanyang binti, sinamantala niya iyon upang sabihin ang kanyang pinupunto sa babae kanina pa.“Ayaw mo pa rin bang maniwala sa akin na maraming lamok, Tita Savanna? Kinagat ka rin nila, hindi ba?” Just as Savanna was about to say something to her, the front door of her house opened with a creak.“Savanna, ano pa bang ginagawa mo diyan sa labas? Sino ba iyang kausap mo?” Hindi na nagawa pang pigilan ni Savanna ang ina

GUSTONG HUMAGALPAK NA ng tawa ni Savanna na para bang ganun lang kadali ang lahat sa gustong mangyari ng bata. Sabagay, bata ito at hindi pa alam ang ibang kanyang mga pinagsasabi. Bilang guro, sanay din siya sa ganitong mga tanong ng ilang mga bata. “I will be kind to you and I will definitely not bully you. Gusto kitang maging Mommy kaya sobrang mamahalin kita, Tita Savanna.”Sa huling stroke ng paglalagay ng ointment ni Savanna sa binti ng bata ay medyo nilakasan niya ng diin. Napadaing na doon ang bata at malakas ng umiyak dahil sa pressure ng diin ng kamay ni Savanna sa kanyang isang binti. Sa paraang iyon ay alam ni Savanna na nakaganti na rin siya sa pagiging madaldal at walang tigil ang bibig nito na maraming sinasabi. Kung makipag-negotiate akala mo ay, matanda na maraming alam sa nangyayari.“Ilang beses ko bang sasabihin sa’yo na may boyfriend na ako? Saka kahit wala, hindi ko pa rin gugustuhin na maging Mommy mo. Ibang babae na lang ang gustuhin mong maging ina. Huwag mo

SA LOOB NI Savanna, sana pala ay sinabi niya sa lalaking bukas na sunduin ang bata kung alam lang din niyang ang lalaki ang siyang pupunta upang sumundo sa kanyang anak. Hindi sana napagod ng ganito ang lalaki sa malayo nitong byahe.“Salamat. Pasensya na kung natagalan ako at napuyat ka pa.” Walang naging imik doon si Savanna na marahan lang tinango ang ulo. Nilalamon pa rin ng guilt ang damdamin niya.“Pagsabihan mo ang Yaya ni Brina na huwag na itong uuliting gawin.” maya-maya ay wika niya nang sa ganun ay malaman ng lalaki na hindi nakakatuwa ang ginawa ng Yaya ni Brina sa kanya. “Paano pala kung wala ako dito sa bahay? Hahayaan na lang niyang manatili sa labas ang bata nang walang kasama? Delikado iyon! Hindi siya dapat nag-iisa lang.” Natigilan si Maverick sa kanyang paghakbang papasok. Nilingon na niya si Savanna. Tinawagan niya ang katulong na hindi niya tinantanan hangga’t hindi sumasagot. Napag-alaman niya ang tunay na dahilan kung bakit nagawa nito ang bagay na iyon sa an

NANATILING WALANG IMIK si Maverick na matamang pinapakinggan ang litanya ng Ginang patungkol sa mga nangyyaari sa kanilang paligid. Gustuhin man niyang sumagot pero hindi niya na lang ginawa bilang respeto na rin dito.“Hayaan mo siyang maging maligaya at huwag ka ng umeksena. She finally got a boyfriend, and she has a good impression of him. Maaari bang huwag kang pumagitna sa relasyon nila?!” Savanna's mother looked calm yet mad at him. Nanatiling wala pa ‘ring imik si Maverick. Iyong tipong naumid ang dila sa loob ng kanyang bibig.“I will no longer comment on what was wrong or right about your past. Bilang ina, nagmamakaawa ako sa’yo na hayaan mo na siya. Please lang! Hayaan mo na si Savanna! Okay na ang buhay niya kaya hindi mo na kailangan pang sumingit.”These words pierced into Maverick's heart like a thorn. This pain is not for herself, but for her daughter Savanna. Ayaw na niyang makita itong muli na tila pinagsakluban ng langit at lupa sa bigat ng problema na kanyang dinad

SIMULA NOONG HULING beses na nagkausap sila at nagkita sa birthday nito, hindi na komportable si Dustin na makita pa siya. Kaya ngumiti na lang ang lalaki at iniba na ang kanilang usapan. Wala na siyang pakialam rito. “I have to go. I'm changing into surgical clothes to prepare for surgery. Maiwan na kita.”Nanatili ang ngiti sa labi ni Juana. Dama niya ang pag-iwas ni Dustin sa kanya pero hindi niya dinamdam, bagkus ay hinayaan lang niya.“Ah, right. Ako ang magiging assistant mo, Dr. Carino. You probably don't know that I have been transferred to a department. Nagpalipat ako. From now on, you and I will be in the same department. Please take care of me, Dr. Carino.” nilagyan pa ng lambing ang boses ni Juana na mas ginandahan ang mga ngiti niya.Her overt and covert offensive made Dustin complain endlessly in silence. He really likes Savanna. But Juana was the director’s daughter, and he didn't want to offend him, so he could only pretend to be stupid, hoping that she would quit cha