บททั้งหมดของ I Give You My All ( El fuego Series #3 ): บทที่ 61 - บทที่ 70

KYLIE POV "A-anong sabi mo? I-ikaw ang nagbihis sa akin?" nauutal na tanong ko sa kanya. Bakas sa buong mukha ko ang kahihiyan. Itinaas lamang ni Zamrick ang kanyang dalawang kamay na animoy parang sumusuko sa akin. "Don't worry. Wala naman akong ibang nakita o nahawakan," sabay ngiti niya ng nakakaloko. Mas lalo lamang akong pinamulahan sa sinabi niyang iyon. The fucking hell! Dapat ba akong matuwa sa sinabi niyang iyon eh sa alam ko naman talaga ang totoo na may pagkamanyak pa naman siya. Hindi ko siya sinagot at nanatili lamang akong nakatungo. Kasalanan ko naman ang lahat ng ito dahil napasobra ako sa pag-iinom ko kagabi. Kung meron mang ibang dapat na sisihin dito ay ako iyon. Tinulungan lamang ako ni Zamrick at kung hindi pa niya iyon ginagawa ay baka kung ano pa ang nangyari sa akin doon sa club. "Huwag mo nang alalahanin ang lahat. I swear it to you. Wala akong masamang ibang ginawa sa iyo. Ikaw nga itong..." bigkas niya pero hindi ko na narinig ang huli niyang mga sinab

KYLIE POV"So, how's school?" tanong ni Zamrick sa akin mula sa screen ng aking laptop.Kimi lamang akong ngumiti sa kanya."The usual, busy pa rin sa project and stuffs," sagot ko sa kanya habang matamang pinagmamasdan ang kanyang itsura.He looks so weary at base sa suot niyang damit ay galing lang siya sa kanyang pagkakaidlip at talagang gumising lang ng madaling araw para matawagan ako."I want to ask something and I hope you don't mind," mahinang anas ko sa kanya.Nasa kama na ako ngayon at nakahilig sa headboard. Marahan siyang napahilot sa kanyang sintido habang mariing nakapikit. Alam kong pagod siya sa trabaho niya at maya-maya ay balik trabaho naman ulit siya."Sure baby, what is it?" bruskong tanong niya sa akin.Mataman niya akong tinitigan mula sa screen at nakita ko pa ang paghaplos niya sa gilid nito na para bang animoy hinahawakan niya ako."Hindi ba't madaling araw na diyan ngayon? Pwede namang hindi mo na ako tawagan ng ganitong oras ehh," sabi ko sa kanya na muli ni

KYLIE POV Sa loob ng dalawang araw niyang pananatili dito sa Pilipinas ay lahat ng oras niya ay inilaan niya sa akin. We go out like what normal couples do. And we even went to the villa kung saan niya ako dinala noong minsang nalasing ako sa birthday ko. At dahil doon ay napag-alaman ko na sa kanya pala ang villa na iyon at ako lamang ang tanging nag-iisang babaeng dinala niya doon. Hindi ko tuloy maiwasang makaramdam ng saya nang malaman ko iyon mula sa kanya. Pakiramdam ko ay isa ako sa napakahalagang tao sa buhay niya. Matapos ang dalawang araw ay muli na naman siyang umalis para sa trabaho niya. Madaling lumipas ang ilang buwan at ganoon pa rin ang cycle naming dalawa. Kahit na sobrang busy siya ay nagagawa niya pa rin akong tawagan tuwing gabi at kapag nagkakataon siya ay umuuwi siya dito sa pilipinas para makasama ako. "Ano? Makakauwi ka ba?" excited na tanong ko sa kanya habang katawagan ko siya. Bukas na ulit ang birthday ko at ito ang kauna-unahang pagkakataon na humil

ZAMRICK POV "What exactly happened?" tanong ko kay Duke habang malalaki ang hakbang na papasok sa elevator. "Ayon po sa nalaman ko ay umalis po si Miss Kylie sa bahay nila mga bandang alas 3 ng hapon upang sumama sa mga kaibigan niya papuntang Sorsogon. At habang nasa yate po sila ay bigla na lamang po sumabog ang kaliwang dulo ng yate. Ayon po sa imbestigasyon ay nagkaproblema po sa makina nito," balita ni Duke sa akin habang sinusundan ako papalabas ng kompanya. "Did anyone saw her before the accident happened? Bakit walang nakabantay sa kanya? Hindi ba dapat ay nakabuntot sa kanya si Carlos upang mabantayan siya? Ano bang ginagawa niya?!" sunod-sunod na tanong ko kay Duke habang papasakay na sa naghihintay na sasakyan. "Nakasunod po si Mr. Carlos sa kanya Sir. Pero hanggang pier lamang po siya dahil hindi po siya pinapasok ng mga security sa anak ng may-ari ng yate." Isang malutong na mura ang pinakawalan ko. Fuck! Fuck! Fuck! Kung umuwi na sana ako ay hindi na sana ito mangy

KAYE POV Nakatanaw ako ngayon sa napakalawak na karagatan at halos ramdam ko pa sa aking mukha ang pagdampi ng malamig na hanging amihan. Bawat paghampas ng alon dito sa baybayin ay talagang hindi ko mapigilan ang mapatulala. At habang nakatitig ako sa kawalan ay may kung ano sa akin ang kulang. Pakiramdam ko ay may napakahalaga at importanteng bagay sa akin ang nawawala at hindi ko alam kung ano ba ang bagay na iyon. Napabuntong hininga na lamang ako habang tinititigan ang papalubog na araw sa may kalayuan na dagat. Panibagong araw na naman ito sa akin. Tuwing hapon na talaga ako dito sa maliit na kubo at tulalang pinagmamasdan ang papalubog na araw sa karagatan at ni hindi ko alam kung bakit ko ba ito palaging ginagawa. Wala sa sariling napahaplos ako sa aking suot na kwentas. Sino ba talaga ako? Bakit nararamdaman ko ang lahat ng mga nakakalitong bagay na ito sa buhay ko? "Ate Kaye!!! Ate Kaye!!" Napalingon ako sa bandang kanan ko at doon nakita ko si Timothy na tumatakbo sa