บททั้งหมดของ UNCHAINED MY HEART : บทที่ 81 - บทที่ 90

Ang mga mata ni Pearl ay umiwas kay Michael. Ramdam niya ang bigat ng bawat tanong na ibinabato sa kanya. Dito, sa harap ng korte, ay ipinaglalaban niya ang sarili, ngunit ang bawat sagot ay mas lalong nagpapahirap sa kanya."Hindi ko po kayang sagutin ang inyong mga tanong nang may tiwala," nagsimula si Pearl, ang boses ay malumanay ngunit may kabuntot na kalungkutan. "Dahil ang lahat ng ito ay mga haka-haka at walang katotohanan. Hindi ko po tinangka na saktan ang aking asawa. Ang mga pangyayaring iyon ay nagmula sa takot, hindi galit."Nagpatuloy ang brutal na pagtatanong ni Michael, at sa pagkakataong ito, tumuon siya sa isang bagay na alam niyang magdudulot ng matinding tensyon kay Pearl. Itinaas niya ang mga dokumento sa harap ng hukuman, at ang mga mata ng lahat ay tumutok sa kanya habang ipinapakita ang mga ebidensiya."Ms. Silangan," sabi ni Michael, ang boses niya'y malamig at puno ng pang-uusig, "magtanong lang po ako, kung hindi po ninyo gustong magdulot ng gulo o pinsala

"Pero paano po ang kay Brina? Hindi naman siya parte ng kasal namin pero ngayon siya pa ang nagdemanda," sambit ni Pearl, na tila mas lalong natutuliro."May depensa tayo diyan," sagot ni Jasmine. "Ang mga post mo ay maaaring ipagtanggol bilang reaksyon mo sa ginawa nila ni Councilor Ibarra. Maaari rin nating ipakita na si Brina ay bahagi ng pang-aabusong emosyonal na naramdaman mo. Pero kailangan nating maging maingat. Sa susunod, iwasan mo nang mag-post o magkomento tungkol sa kanila sa social media. Anumang gawin mo ngayon ay maaaring gamitin nila laban sa iyo.""Nakakabaliw na ito, attorney," umiiyak na sagot ni Pearl. "Parang lahat sila nakatuon sa pagpapabagsak sa akin. Hindi ko na alam kung kaya ko pa."Hinawakan ni Jasmine nang mahigpit ang kamay ni Pearl. "Pearl, kaya mo ito. Hindi kita pababayaan. Ang kailangan mo lang gawin ay magtiwala sa akin at maging matatag para sa anak mo. Tandaan mo, hindi sukatan ng pagkatao mo ang nangyari sa inyo. Lalaban tayo, at gagawin ko ang l

Sa isang tahimik na araw ng paglilitis, ang courtroom ay puno ng tensyon. Nasa gitna ng labanan ng mga argumento ang dalawang magkaibang abogado—si Jasmine at si Michael. Ang bawat isa ay hindi lamang nagtatanggol ng kanilang mga kliyente, kundi pati na rin ng kanilang mga personal na saloobin. Hindi na isang simpleng paglilitis ang nangyayari. Isa itong digmaan, hindi lamang para sa hustisya, kundi para sa kanilang mga nasirang relasyon at hindi malulunasan na sugat.Si Jasmine, ang abogadong humahawak sa kaso ni Pearl, ay nakaupo sa kanyang pwesto, ang kanyang mata ay nakatutok kay Michael. Bawat tanong at sagot ni Michael ay nagiging hamon para sa kanya. Kailangan niyang manatili sa propesyonalismo, ngunit ang matinding galit na nararamdaman niya sa lalaking ito ay tila matinding bigat na binubuo sa kanyang dibdib. Hindi lamang sa kaso ni Pearl siya naglalaban, kundi pati na rin sa mga personal na alitan nila ni Michael.“Ms. Silangan, nakikita ko na patuloy na pinapalabas niyo ang

Nang muling sumagot si Brina, ang kanyang mga mata ay puno ng luha. "I never meant to hurt anyone... I didn't know how it would end up like this. It wasn't supposed to be like this.""You're not fooling anyone, Ms. Lopez," sagot ni Jasmine, ang mga mata ay matalim. "The truth is, you played a part in this. You chose to get involved, knowing fully well the consequences. And now, you're trying to hide behind your emotions, trying to paint yourself as the victim. But this isn't about your emotions—this is about the damage you caused, the lives you destroyed."Si Michael ay hindi na nakapagpigil at tumayo mula sa kanyang pwesto, ang kanyang boses ay nagiging malakas, isang pagtugon kay Jasmine na parang binabayaran ang bawat pag-atake niya kay Brina. "Objection, Your Honor!" sigaw niya. "Counsel is badgering the witness! This is not relevant to the case at hand!"Ang hukom ay mabilis na sumabat. "Sustained, Atty. Michael. Counsel, kailangan mong manatili sa mga tanong na may kinalaman sa

Habang ang desisyon ng hukom ay ipinahayag, ang courtroom ay nagmistulang isang tahimik na dagat ng emosyon. Hindi pa rin maikakaila ang tensyon sa mga mukha ng mga tao—habang ang mga mata ng mga naroroon ay naglalakbay mula kay Pearl, na unti-unting nakaramdam ng kaunting kaluwagan, patungo kay Brina Lopez, na hindi na kayang pigilan ang mga luha sa kanyang mga mata. Ang pagkatalo ni Brina ay hindi lamang isang pagtanggap ng desisyon ng hukom kundi isang malalim na sugat sa kanyang pagkatao, na dulot ng kanyang mga maling desisyon. Sa kanyang upuan, siya ay humahagulgol, ang mga luha ay nagsisilbing simbolo ng pagkatalo hindi lamang sa korte, kundi sa kanyang buong buhay.Ang kanyang mga mata ay puno ng pagsisisi, ngunit hindi siya makakilos. Hindi niya alam kung anong klase ng paghingi ng tawad ang magpapagaan ng sakit na dulot ng mga pagkakamaling ito. Alam niyang ang mga salitang bibitawan niya ay hindi na kayang iwasto ang mga pagkasira, hindi na kayang magbalik ng tiwala.Habang