ไฟแค้นแผนรักเอร์นานเดซ The Mafia's heart belongs to you のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

คำพูดของเขาทำให้เอื้องทรายช็อก นี่คือการพลิกสถานการณ์ที่เธอคาดไม่ถึง“เธอเข้าใจสถานการณ์ผิดไปแล้ว” คอสโม่ยิ้มเย็น “ฉันไม่ได้ต้องการรุกล้ำส่วนใดบนร่างกายเธอ หรือแม้แต่แตะต้องร่างกายเธออย่างต่ำทราม...เพราะนั่นคือการทำให้เธอมีค่ามากเกินไป"ขณะที่ในหัวของมาเฟียหนุ่ม เขาเองก็ไม่ได้ชอบนักกับการกดขี่ทางร่างกาย แม้จะมีภาพความรุนแรงผุดขึ้นมาในหัวหลายครั้งก็ตาม เขาเกลียดความอ่อนแอและความรุนแรงที่ไร้เหตุผล แต่ความแค้นผลักดันให้เขาต้องลงโทษเธออย่างเจ็บปวดที่สุด โดยการยึดครองความภาคภูมิใจของเธอโดยสมบูรณ์“ว่าไง” คอสโม่ถามย้ำ ใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่นิ้ว “จะทำ... หรือจะให้ฉันโยนเธอไปให้เซย์เยส”เอื้องทรายหลับตาลง คำพูดของเขาทำให้เธอตระหนักถึงความเลวร้ายของทางเลือกนี้ แต่การยอมเป็นคนรับใช้ที่ถูกกดขี่ทางจิตใจ ยังดีกว่าการเสี่ยงชีวิตด้วยการลาออกไปเผชิญหน้ากับโลกมาเฟียภายนอกเธอพยักหน้าอย่างเชื่องช้าในที่สุด “ค่ะ... ดิฉันจะทำตามคำสั่ง”คอสโม่ปล่อยเธอออกจากอ้อมแขนทันทีเมื่อได้รับคำตอบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความพึงพอใจในชัยชนะ“ดีมาก” เขาพูดเสียงเหยียดหยาม “ตอนนี้... ไปเตรียมน้ำร้อนที่อ่างอาบ

ความมืดและเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเงียบกริบควรจะช่วยให้หลับสบาย แต่สำหรับเอื้องทรายแล้ว เตียงนอนราคามหาศาลนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนสนามรบที่สงบนิ่งก่อนพายุจะเข้าแม้จะได้รับอนุญาตหรือกึ่งบังคับให้ขึ้นมานอนบนเตียง แต่เธอก็พยายามรักษาระยะห่างให้มากที่สุด เธอนอนตะแคงหันหลังให้คอสโม่ ตัวเกร็งชิดขอบเตียงจนแทบจะร่วงลงไปอีกรอบ ผ้าห่มผืนหนาที่เขาแบ่งให้แม้จะอุ่นกาย แต่ใจของเธอกลับหนาวเหน็บและสั่นไหวเวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า เธอก็ยังข่มตาหลับไม่ลง ภาพเหตุการณ์ในห้องน้ำ คำพูดเหยียดหยาม และสายตาที่มองเธอเหมือนวัตถุสิ่งของยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เอื้องทรายพลิกตัวกลับมานอนหงาย แล้วพลิกกลับไปตะแคงอีกด้าน พยายามหาท่านอนที่จะทำให้เธอผ่อนคลายได้ แต่ไม่ว่าจะขยับไปทางไหน รัศมีอุ่นร้อนจากร่างสูงใหญ่ที่นอนอยู่ข้างหลังก็ยังคงแผ่ซ่านมารบกวนจิตใจเธออยู่ดีโดยเฉพาะเสียงเสียดสีของผ้าปูที่นอนและแรงสั่นสะเทือนจากการพลิกตัวของเธอ ทำให้คนที่นอนนิ่งอยู่ด้านหลังเริ่มหมดความอดทนคอสโม่นอนไม่หลับ...เขาตื่นเต็มตามาตั้งแต่ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของแชมพูที่ลอยมาจากผมของเธอแล้ว กลิ่นนั้นมันปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวเ

บรรยากาศภายในรถสปอร์ตซีดานหรูที่กำลังแล่นมุ่งหน้าสู่สนามม้านั้นเงียบกริบจนน่าอึดอัดคอสโม่ นั่งไขว่ห้างทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามทำเป็นไม่สนใจหญิงสาวที่นั่งตัวลีบอยู่ข้างกาย แต่กระจกสีเข้มกลับสะท้อนภาพของเอื้องทรายในชุดเดรสสีน้ำเงินที่เขายัดเยียดให้ใส่ได้อย่างชัดเจนทุกครั้งที่รถเลี้ยวหรือเบรก ผิวขาวเนียนตรงหัวไหล่และแผ่นหลังของเธอจะกระทบกับแสงไฟในรถ เรียกร้องสายตาเขาให้หันกลับไปมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งเห็นเธอพยายามดึงคอเสื้อที่คว้านลึกขึ้นปิดเนินอกอย่างประหม่า เขาก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดหงุดหงิดที่เธอสวยเกินไป... สวยจนไม่อยากให้ใครเห็น"นั่งให้มันดีๆ หน่อย ยุกยิกอยู่ได้" เขาแกล้งดุเสียงเข้มเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกปั่นป่วนในใจ"ก็ชุดมันโป๊นี่คะ.. ดิฉันไม่มั่นใจเลย" เอื้องทรายตอบเสียงอ่อย พยายามเอามือปิดร่องอกไว้ตลอดเวลา"ช่างหัวมันเถอะน่า ถึงสนามเมื่อไหร่ก็เชิดหน้าเข้าไว้ อย่าให้ฉันขายหน้าก็พอ แล้วก็เลิกแทนตัวเองว่าดิฉันสักที น่าหนวกหู แทนตัวเองว่าทรายปกติเถอะ"“ก็ดิฉัน…” “ยังอีก” เขาถลึงตาใส่“ก็ได้ค่ะ ทรายขอโทษละกันที่ทำให้คุณคอสโม่หนวกหู” เธอบึนปากใส่พร้อมกับหันหน้าออกไปมองนอก

แรงจูบของคอสโม่นั้นไม่ใช่เพียงแค่สัมผัส แต่เป็นพายุไฟที่โหมกระหน่ำ มันร้อนระอุและรุนแรงราวกับเปลวเพลิงที่ถูกกระตุ้นด้วยความหึงหวงและวิสกี้ชั้นดีที่เผาผลาญ มันไม่ใช่การจูบด้วยความรัก หากแต่เป็นการประกาศสิทธิ์ เป็นการครอบครอง การลงทัณฑ์ และการพิสูจน์ที่เด็ดขาดถึง 'ทางเลือก' อันอาจหาญที่เอื้องทรายเพิ่งเอ่ยออกมาเขาถอนริมฝีปากออกชั่วขณะ ลมหายใจของทั้งคู่หอบหนัก ติดขัด และปะปนไปด้วยกลิ่นวิสกี้จางๆ คอสโม่ไม่รอช้า ใช้มือข้างหนึ่งประคองแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอไว้ ก่อนจะช้อนร่างบอบบางของเธอขึ้นจากพื้นห้องทำงานอย่างรวดเร็ว เขาก้าวตรงไปยังห้องนอนที่เชื่อมต่ออยู่ แล้วบรรจงวางร่างเธอลงบนเตียงคิงไซส์อย่างอ่อนโยนจนน่าประหลาดใจเอื้องทรายจ้องมองตามการเคลื่อนไหวที่นุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยความดิบเถื่อนที่ไม่อาจซ่อนเร้นของเขา เวลานี้เขาไม่ได้จ้องมองเธอ แต่กำลังถอดอาภรณ์ของตัวเองออกอย่างเร่งรีบราวกับร่างกายกำลังเรียกร้องหาการปลดปล่อย ท่าทางนั้นเต็มไปด้วยความหิวกระหายไม่ต่างจากคนที่อดอยากปากแห้งมานานเสื้อสูทตัวนอกถูกเหวี่ยงไปตกกองอยู่บนพื้นอย่างไม่เป็นท่า เขากระชากเนกไทสีเข้มออกจากลำคอแล้วโยนทิ้ง ตามด้วยกา

เมื่อเอื้องทราย ยอมรับออกมาอย่างหมดสิ้นว่าปรารถนาเขามากแค่ไหน สติที่เหลืออยู่ของคอสโม่ก็ขาดสะบั้นลงทันที เขาถอนริมฝีปากออกจากยอดถันของเธอ แล้วช้อนใบหน้าขึ้น ประกบจูบริมฝีปากของเธออีกครั้งคราวนี้มันไม่ใช่จูบที่รุนแรงด้วยโทสะ แต่เต็มไปด้วยความต้องการที่ลุกโชนและอ่อนโยนในคราวเดียวกัน เขาดูดลิ้นของเธอสลับกับการดูดยอดอก ราวกับต้องการดื่มด่ำกับรสชาติของเธอให้เต็มอิ่มทุกส่วน"อื้อ... พี่คอสโม่..." เจ้าของร่างอรชรครางเสียงหวาน มือของเธอคล้องรอบคอเขา แล้วจิกผมเขาเบาๆ ด้วยความเสียวซ่าน เขาถอนจูบออกไปอย่าเสียดาย แล้วเริ่มทิ้งร่องรอยของการครอบครองไว้บนเรือนร่างขาวผ่องของเธอริมฝีปากที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูด ดูดเม้มไปตามไหปลาร้าที่เซ็กซี่ ก่อนจะไล่ลงมายังเนินอกอวบอิ่มที่อยู่เหนือยอดถัน เขาขบเม้มเบาๆ จนเกิดรอยแดงช้ำ เป็นวงกลมสีคล้ำๆ ทิ้งรอยรักที่ร้อนรุ่มเอาไว้เป็นหลักฐานเขาสาละวนอยู่กับทรวงอกอิ่มของเธออย่างไม่รู้เบื่อ ดูดดึงสลับข้างกันจนแก้มตอบยุบลงไป ด้วยความหิวโหย ยอดถันของเอื้องทรายแข็งชูชันราวกับกำลังเชื้อเชิญให้เขากลืนกินมันเข้าไปให้หมด เขาใช้ลิ้นร้อนๆ แตะเลียรอบยอดถัน ก่อนจะดูดเข้าไปเต็มปากแล้