บททั้งหมดของ LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO): บทที่ 31 - บทที่ 40

Nag-umpisa na ang prusisyon. Napapagitnaan siya ng dalawang escort niya. Tahimik lang si Hunter habang sila ni Elijah ay panay ang pag-uusap.Bahala ka diyan... di kita papansinin, hmp! wika niya sa sarili.Pero tila mapang-asar naman itong si Hunter na panay ang sagi ng braso nito sa braso niya. Napapaigtad siya sa tuwing magdidikit ang mga braso nila."Paano pala nangyari na naging escort ka ni Yassy, bro?" putol ni Hunter sa masaya nilang kwentuhan ni Elijah."Nagpresenta ako. Wala daw kasi siyang escort." sagot ni Elijah. "Sabi ni Tita Amalia di ka daw makakarating." Napalis din ang ngiti nito dahil sa tono ng pagtanong ni Hunter. "Akala ko ba di ka uuwi?" balik-tanong ni Elijah kay Hunter na medyo naiinis."Yeah, pero pinilit kong umuwi para kay Yassy." sagot nito saka sinikipan ang pagkakahawak sa kamay niya. Walang gana ang pagsagot nito kay Elijah na parang naiinis din. May pagkahangin ang dating nito."Sana nga di ka na lang bumalik... hmp!" Napangiwi siya... she said it out

Nagulat ang mga taong naroon sa labas ng pinto nang makita ang sitwasyon nilang dalawa. Naroon ang mga magulang niya, si Kuya Caleb, Almira, at ang mga magulang ni Hunter."What is the meaning of this, Hunter? Yassy?""Walang hiya ka, Hunter! Anong ginawa mo sa kapatid ko!" sigaw ni Caleb saka sinuntok si Hunter sa mukha."Kuya!" sigaw niya saka napatayo siya sa kama habang nakapulupot pa rin ang kumot sa hubad niyang katawan. Nilapitan niya si Hunter at dinaluhan na nakahiga sa sahig... Nagkagulo ang mga taong naroon."Ayusin niyo ang sarili niyo. Mag-uusap tayo sa labas. Hihintayin namin kayo!" wika ng papa niyang nagtitimpi ng galit."Bilisan niyo!" muling sigaw nito saka sinara ang pinto nila. Muli ay naiwan na naman sila ni Hunter sa loob ng kwarto."What have we done, Kuya? Huhuhuh...""Shhh... don't cry, baby. Ako ang bahala sa'yo. Papanagutan kita." sammbit nitong hinahaplos ang mukha nya."No! Ayoko!" Nakita niyang may pait sa mga mata nito sa sinabi niya."M-magbihis ka na.

"Bakit kasi sa dinami-dami ng mga babae ay sa tomboy ko pang kapatid ka na-inlove?" natatawang biro nito. Tipid lang siyang ngumiti."Kung ako lang, gusto kong kayo ang magkatuluyan ni Yassy. I love my baby sister so much, at alam kong maalagaan mo siya tulad ng ginagawa natin noong mga bata pa tayo. Pero hindi ko naman hawak ang utak ng kapatid ko.""It's okay, bro... okay lang sa akin. Baka makalimutan ko rin siya... at least ngayon alam ko na talaga na ayaw niya sa akin, hindi na ako aasa..." Natigilan siya, masakit isipin na wala na talaga siyang pag-asa kay Yassy."Magpapalamig lang ako para sa pagbalik ko ay ready na akong harapin siya muli..." dagdag pa niya."Pasensya ka na pala sa pagsuntok ko sa'yo kanina ha. Nagalit lang ako dahil akala ko tinarantado mo ang kapatid ko.""It's okay. May kasalanan din naman ako. Hindi ko siya dapat ginalaw... I deserve it.""Sige, bro, mauuna na ako. Kailangan ko pang maghanda. Babalik na ako ng Manila.""Huh? Akala ko ba bukas pa? Gabi na..

"Ate Almira, bilisan mo mag-drive!" Nababagalan siya sa pag-drive nito. Gusto na niyang malaman ang kalagayan ni Hunter. Nagaalala siya sa binata."Baka tayo naman ang madisgrasya. 'Wag kang magulo diyan!" Sigaw nito sa kanya. Ayaw naman siya pag-drive-in nito dahil wala pa siyang lisensya sa Pilipinas kahit marunong siya mag-drive.Pagdating nila ng ospital ay nakita na nila ang kotse ng mga magulang niya na naka-park doon. Nauna na ang mga ito doon."Nurse, anong room po si Hunter Rosales?""Ah, si Sir Hunter po? Nasa fourth floor po siya." sambit ng nurse. Pagmamay-ari nina Hunter ang ospital na 'yun kaya kilala na ito doon."Mam Yassy, ikaw na ba 'yan? Abay, malaki ka na ah!" pansin ng head nurse nang nadaanan siya doon sa confirmation counter."Hi po, Nurse Michelle.""Abay, malaki ka na at dalagang-dalaga. Dati ay tambay ka lang dito sa ospital." Kilala din siya doon dahil palagi siyang dinadala doon ng mga magulang ni Hunter noong bata pa siya."Andito ka ba para kay Sir Hunter

***************HUNTER'S POV:Nasa kwarto niya ang mommy niya nang kumatok ang katulong at sinabing nasa baba si Yassy at gusto siyang kausapin. Agad na kumabog ang puso niya, tatlong araw niya ding hindi nakita si Yassy. Hindi siya nito binisita sa ospital, marahil ay umiiwas ito sa galit ng mommy niya. Aaminin niyang miss na miss na niya ang dalaga. Akmang tatayo na siya nang pigilan siyang mommy niya."Wag kang lumabas, Hunter!" utos nito sa kanya na parang bata. "Tandaan mo, kakalimutan mo na siya. Ako na ang haharap sa kanya!" ma-autoridad na wika nito saka lumabas ng kwarto niya. Hindi man lang nito hinintay ang sagot niya.Gusto niya din makita si Yassy, pero natakot siya baka magalit ang mommy niya. Alam niyang ginagawa lang naman ito para sa kanya.Bumaba siya ng kama at lumapit sa pinto. Binuksan niya iyon ng bahagya at sumilip doon. Tama lang na makita niya si Yassy at ang mommy niyang nag-uusap sa sala.Nakatuon ang mga mata niya kay Cindy. Natulala siya nang makitang naka