Library

Search

Home / Romance / Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA! / Chapter 531 - Chapter 540

All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 531 - Chapter 540

882 Chapters

#13

BARBARA “Kiel de Guzman, halika na! Naku, daming dahilan eh. Mamaya na manligaw kay Ms. Cutiepie! Kailangan ka ng team namin. Natatalo na kami oh? ” wika ulit ng lalaking kanina pa nagyayaya kay Sir Kiel na maglaro Lalo tuloy nakaramdam ng pagkahiya si Barbara. Alam niya kasing siya ang tinutukoy ng kaibigan ni Sir Kiel eh. Hayyy, ang lakas ng trip eh. “Sir, tawag ka na nila. Maglaro na daw kayo.” Hindi na siya nakatiis pa at lakas loob na din siyang bumulong dito. Ano pa ba ang hinihintay nitong si Sir Kiel? Bakit ayaw pa rin umalis sa tabi niya? “Barbara, maglalaro lang ako pero usap tayo ha? Tsaka, kakagaling ko lang ng US. May ibibigay ako sa inyo ni Mona mamaya na pasalubong pagkatapos ng laro.” Pabulong ding sagot nito pero hindi iyun nakaligtas sa pandinig ng makulit na si Mona. “Talaga Sir? Meron din kaming pasalubong? Ang galing! Kayo na talaga Sir Kiel! Ang bait niyo po talaga sa mga kagaya namin.” Ngiting ngiti na sagot naman ni Mona. Pagkatapos noon, tsaka pa

#14

BARBARA “Kayong dalawa, saan kayo pupunta?” pamilyar ang boses na iyun at kung hindi siya maaring magkamali, si Sir Charles iyun. Yes, si Sir Charles kaya siguro napahinto sa paghakbang si Mona Haysst, kainis naman! Kailangan ba talagang hagisan siya ng tuwalya na sumakto talaga sa ulo niya? Akmang tatangalin na sana niya ang tuwalayang iyun sa ulo niya pero nagulat na lang siya nang bigla na lang may umagaw noon sa kanya. Huli niyang napansin na pinag-agawan na pala iyun ng iba pang mga nanonood na akala mo isang malaking kayamanan. “Akin na iyan! Ako ang unang nakakuha niyan eh!” “Paamoy naman! Huwag ka ngang madamot! Alam mo naman na noon pa man, crush ko na iyang si Charles Villarama eh. “Hindi pwede! Ako kaya ang unang nakahawak nito! Ano ba? Ano ba?” Ilan lamang sa mga naririnig niya habang pinag-aagawan ng mga kababaihan ang kawawang tuwalya. Hindi niya tuloy mapigilan ang maawa sa tuwalaya. Mukhang kawawa eh. Lamog na lamog na sa paghihilaan ng mga lukaret na m

#15

“Ano sama ka na? Diyan lang naman sa labas. Isasama din natin si Mona para hindi ka mag-alala.” Nakangiting wika ni Sir Kiel. Na para bang balewala lang dito ang presensya ng amo niyang si Sir Charles. “Hindi! Hindi nga siya pwedeng sumama! Barbara…let’s go!” masungit na wika ni Sir Charles at humakbang na ito paalis. Nahihiya naman siyang napatingin kay Sir Kiel. "An g sungit naman ng amo mo. Lipat ka na lang kaya sa amin, Barbara." nakangiting wika ni Sir Kiel at muli siyang napatingin kay Sir Charles na noon ay huninto na naman sa paghakbang at nilingon siya. Napansin niya ding halos mag-isang linya na ang guhit ng kilay nito siguro dahil narinig nito ang sinabi ni Sir Kiel eh. Tsaka, ano ba...hindi ba bati si Sir Charles at Sir Kiel? Hindi kasi sila nagpapansinan eh! “Sir, pasensya na po pero---pero hindi po pwede eh! Sige po, mauuna na ako!” nahihiya niyang wika at pagkatapos sabihin ang katagang iyun, mabilis na siyang napasunod kay Sir Charles. Mahirap na…baka kun

#16

“Sorry Mona..ano kasi eh---- “Umuwi na tayo! Gabi na!” hindi niya na natuloy pa ang sasabihin niya sana nang bigla na lang ulit nagsalita ulit si Sir Charles. Nagkatinginan tuloy silang dalawa ni Mona. “Ahmm, Sir…alam po naming gabi na..pero.....pwede po bang magpaalam?” mahina ang boses na tanong ni Mona sa amo. Nanantiya din ang boses nito kaya naman kaagad na nagsalubong ang kilay ni Sir Charles. ‘What is it?” “Ahmm ano kasi eh..ano…sabi ni Sir Kiel sa akin kanina…may—may pasalubong daw siyang dala para sa amin ni Barbara galing US. Alam niyo po iyun, baka mga imported na chocolates at sayang naman kung tangihan.” Nakangiting wika ni Mona. Ang lakas naman ng loob kasi ni Mona eh. Sinabi nang umuwi na sila pero gusto pa talagang humirit ng isa pa. Sabagay, sayang din naman kasi ang grasya na galing kay Sir Kiel eh. “Tsk, maraming chocolates sa bahay kung gusto niyong kumain. Kumuha lang kayo hangang sa manawa kayo. Let’s go home!” malamig ang boses na wika ni Sir Charle

#17

BARBARA “MONA, hindi mo nabangit sa akin kanina na balak mo palang mamasyal sa linggo. Pwede na ba akong sumama sa iyo kahit wala pa akong isang buwan dito sa trabaho? Pwede na ba akong magday-off?” hindi niya mapigilang tanong kay Mona. Nandito sila ngayun sa kusina at kumakain ng dinner. Medyo late na nga dahil nawili sila sa pagta-trabaho sa laundry area pero ayos lang. Kayang kaya niya ang puyat at hindi naman masyadong pagod ang trabaho lalo na at dalawa naman sila ni Mona ang gumagawa ng trabaho. “Bukas, sahod na natin. Kinsenas at katapusan ang sahod dito, Barbara at dalawang beses sa isang buwan ang day-off natin kaya pwede tayong lumabas sa linggo. Isa pa, ite-text ko si Sir Kiel. Kukunin natin sa kanya ang pasalubong na gusto niyang ibigay sa atin.” Nakangiti nitong bulong sa kanya. Hindi niya naman mapigilan ang matawa at the same time, excited siya! Yes, sa Wakas makakapasyal na din pala siya! Nakaka-excite naman! ‘GAnoon ba? Okay…sige, sana payagan tayo noh?” w

#18

“Sasama si Barbara, Sir! Hindi iyan magpapaiwan! Siyempre, magka room mate kami at kung saan ako dapat nandoon din siya. Hindi ba Barbara?” nakangiting tanong ni Mona. “Huhh…ahmmm, oo! Tsaka, gusto ko din maka-experience kung paano kumain ng pizza. Wala kasi sa sa amin iyan eh.” Sagot naman kaagad ng dalaga na labis na ikinagulat ni Charles. Hindi nga? Hindi pa nakakatikim ng pizza ang babaeng ito? Bakit, wala bang pizza sa lugar kung saan ito luimaki? Taga saang bundok ba ang babaeng ito galing? “Ah, iyan naman pala eh! Ahmm, sir, liligpitin namin itong mga kalat namin tapos magbibihis na kami. Sampung minuto lang po Sir na paghihintay. Promise po, mabilis lang ito.” Exicted na wika ni Mona sa kanya. Kaagad na din naman siyang tumango sabay sulyap kay Barbara. “Okay lang! Take your time! Tsaka, huwag kalimutan na sabihin kina Yaya Lucing ang tungkol dito. Kahit sino, pwedeng sumama tutal, sabado naman. Treats ko ito sa inyong lahat.” Nakangiting sagot niya. Mabilis na tumal

#19

“Sure! Kung gusto mong sumama eh di go! Teka lang, nandito na ba ang lahat ng gustong sumama?” seryosong tanong niya at nagpalinga-linga. Mukhang hindi lahat makakasama eh. Lalo na iyung medyo may mga edad na! “Nasa loob ng ng van ang iba.” Bulong ni Cassy sa kanya! Kaagad naman siyang napatingin sa van sabay tango “Okay, let’s go!” sagot niya. Napansin niyang may mga nakasakay na nga sa van pero ang problema, hindi yata kasya lalo na at napansin niyang nasa labas pa ang iba. “Puno na ang van, Kuya! Dito na lang natin pasakayin sa kotse mo ang iba.” Sagot naman kaagad ni Cassy. “Okay, sila yaya Luring na lang. Kasama ba si Yaya? Siya na lang ang isabay natin kasama ang dalawang dalaga na sila Mona at Barbara.” kaswal na sagot niya. Napansin niyang kaagad na napangiti si Cassy. Makahulugan pa siya nitong tinitigan bago ito mabilis na naglakad patungo sa Van,. ‘Yaya Luring…baba na kayo diyan muna. Mona…Barbara, dito tayo sa kotse ni Kuya sasabay.” Narinig niyang wika ng kapat

#20

BARBARA Masarap ang mga pagkain. Bago sa kanyang panlasa ang lahat kaya aminado si Barbara na nag-enjoy siya sa kinain nila at hindi niya namalayan ang paglipas ng oras. Sa kanilang lahat, siya yata iyung maraming nakain eh. “Gusto niyo po ba? Order lang kayo. Don’t worry, sagot ni Kuya lahat.” Narinig niyang wika ni Mam Cassy. Hindi niya mapigilan ang mapatitig sa inumin ni Mona. Mukhang masarap at gusto niya din sanang i-try. Ice tea kasi ang pinili niyang orderin kanina eh. Gumaya siya kay Mam Cassy. “Teka lang, banyo muna ako. Kuya, assist mo sila. May gusto pa yata silang kainin.” Nakangiting wika ni Mam Cassy at mabilis na itong tumayo. Ang ending, nawalan na harang sa pagitan nilang dalawa ni Sir Charles at nagulat na lang siya nang bigla nalang nitong okupahin ang upuan ni Mam Cassy. Ang ending, nagkatabi na tuloy sila ngayung dalawa. “Barbara, ano pa ang gusto mo?” narinig niyang tanong nito sa kanya! Hindi niya nagawang tumingin dito dahil nahihiya siya. Mahiyain na

#21

Ang bar pala na tinutukoy nila Sir Charles, Mam Cassy at pati ni Mona ay malayo sa kanyang inaasahan. Paano ba naman kasi, sa isang maingay na lugar sila pumasok. Patay sindi ang ilaw at nakakabingi ang lakas ng tugtugin sa buong paligid. Parang gusto niya na tuloy umatras. Parang gusto niya na tuloy pagsisisihan kung bakit sumama pa siya. “Barbara, napako ka na diyan? Don’t tell me na first time mo din makapasok sa ganitong lugar?” narinig niyang tanong ni Sir Chrales. Hindi niya pa nga maiwasan na magpalinga-linga at nang mapansin niyang nasa may unahan na pala sila Mam Cassy at Mona, wala sa sariling mabilis siyang napasunod sa mga ito. Ni hindi na siya nag-abala pang sagutin ang tanong na iyun ni Sir Charles. Eh, ano naman kung first time niya? Siguro, mamaya, pasimple niya na lang yayain si Mona na umuwi na. Gustuhin niya man na umuwi mag-isa…hindi pwede! Lalo na at hindi niya alam kung paano umuwi ng mansion. “So, ano ang gusto niyong drinks? Order tayo? Tamang tama, mag

#22

‘Shocks! Ano kaya ang nangyari kay Sir Charles? Bakit kaya inagaw nito ang alak ko?'’ sigaw ng isipan ni Barbara habang nakatitig siya kay Sir Charles na walang sabi-sabing inisang lagok nito ang alak na sana ay para sa kanya. Basta na lang kasi nitong inagaw sa kamay na walang pasabi eh. Hindi niya tuloy maiwasan ang magulat “So, what’s the matter? Masarap. Gusto mo po ba? Ioorder kita!” kaswal na wika ni Sir Charles sa kanya pero kaagad siyang umiling. Wala siyang balak na uminom. Sa matinding tension na nararamdaman niya, wala sa sariling napakuha siya ng chicken wings at nakatulalang kinain iyun ‘Grabe naman si Sir! Nakakabigla ang bawat kilos. “What do you want, Juice? Beer or---” “Naku, okay na ako sa tubig Sir. Salamat po.” Nahihiya niyang sagot dito. Narinig niya ang mahina nitong pagtawa kaya wala sa sariling muli siyang napatingin dito. “May—may nakakatawa po ba?” mahinang tanong niya “No! Nothing! I just want to say na you're so cute at nakakatuwa kang titiga

PREV

...

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status