บททั้งหมดของ Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: บทที่ 541 - บทที่ 550

Halos isang oras din silang nag stay sa loob ng bar at sa wakas, laking pasasalamat niya nang bigla na lang nagyaya si Sir Charles na uwi na daw sila. Feeling niya tuloy, bigla siyang nabunutan ng tinik sa lalamunan. Hindi talaga siya nag-eenjoy sa lugar na ito. Naiingayan siya. Tsaka, feeling niya din, sasabog na ang tiyan niya sa sobrang kabusugan. Sa sobrang pagka-bored, wala na siyang ibang ginawa kundi ang lantakan ang pulutan na inorder ni Mam Cassy kanina. Noong una, ayaw pa sana ni Mam Cassy umuwi. Maaga pa raw kasi kaya lang, ayaw din papigil ni Sir Charles kaya naman napilitan na din itong tumayo habang nakasimangot. Halatang nabitin eh. Maayos naman silang lumabas ng bar. Direcho ng kotse at ilang saglit lang, tahimik na silang bumiyahe pauwi ng bahay. Habang nasa biyahe sila…hindi din mapigilan ang mapangiti ni Charles. Mukang pagod ang lahat ng kasama niya dahil tahimik ang mga ito. Ang kapatid niyang si Cassy ay nakapikit na ang mga mata samantalang si Mona nam

MAGAAN ang loob na pumasok siya ng mansion Napansin niyang tahimik ang buong mansion kaya naman napagtanto niya na nasa kwarto ang mga amo niya,. Una niyang pinuntahan ang kwarto nila Madam Carmela at Sir Dominic. Nakalagay na sa basket ang mga labahin ng mga ito kaya naman, mabilis lang siya sa kwartong iyun. Sunod niyang pinuntahan ang kwaro ni Mam Cassy kung saan naabutan niya ito sa kwarto na abala sa harap ng laptop nito “Hi Barbara!” nakangiting bati pa nga nito sa kanya. Hayy, ang bait talaga ni Mam Cassy. Palagi kasi itong nakangiti sa tuwing nakikita siya tapos hindi niya feel na kasambahay ang turing nito sa kanila. “Hi po, Mam Cassy! Kukunin ko lang po ang mga maruruming damit niyo.” Nakangiting wika niya. Kaagad naman itong tumango kaya naman kaagad na din niyang hinila ang laundry basket nito palabas ng kwarto. Pagkatapos kay Mam Cassy, sunod niyang pinuntahan ang kwarto ni Sir Charles. Kaya lang, kung gaano kabilis ng pagkuha niya sa dalawang kwarto, kay hirap na

“Ehh, sorry po Sir. Hindi ko po sinasadya. Ku—kumatok po kasi ako ng maraming beses kanina pero hindi po kayo sumasagot eh. A-akala ko po kasi, walang taon dito sa kwarto niyo kaya---kaya---” “Kaya pumasok ka at dumirecho ka ng banyo? Tsk!” yamot nitong sagot sa kanya. Kaagad naman siyang napayuko. “Sorry po, Sir! Hi-hindi na po mauulit!” mahinang wika niya. Sa totoo lang, nahihiya talaga siya eh. Hindi niya talaga alam kung paano ito pakiharapan. Baka wala na siyang aasahan na bonus mula dito dahil sa ginawa niya kanina eh. Tsaka, bago pa lang siyang kasambahay ng mansion na ito tapos umaasa na kaagad siya sa bonus? Haysst, dapat pala, hindi na lang siya pumunta kung ganito man lang na para bang sasabunin siya ni Sir Charles. Samantalang si Charles naman, pigil niya ang sarili niya na matawa sa nagiging reaction ni Barbara ngayun. Namumula ang pisngi nito habang nakayuko kaya naman mabilis siyang bumaba ng kama at naglakad palapit dito “Okay, pinapatawd na kita..pero sa isa

“Ha? Talaga? Gusto niyong kunin na model ang kaibigan ko?” gulat na tanong ni Mona. Samantalang hindi naman makapaniwala si Barbara sa narinig. Ni sa hinagap kasi, hindi niya inaasahan na may mag-aalok sa kanya ng mga ganitong bagay eh. “Parang ganoon na nga! Tumpak, girl! Pero siyempre, may kapalit ang pagkuha ko bilang model sa kanya! Iyung serbisyo namin sa inyo ngayun, free na!” nakangiti nitong sagot. Nagkatinginan naman silang dalawa ni Mona sabay ngiti “Ano, Barbara? Palagay mo?” tanong ni Mona. “Hindi ko alam. Ano ba ang ginagawa ng isang model?” nagtataka niya ding tanong “Madali lang! Ayusan ka lang namin ng kaunti, tapos pipicturan ka namin. Tapos ang larawan mo, ididikit namin dito sa salon. Bumagay kasi sa iyo ang gupit mo at baka sa pamamagitan ng larawan mo, makahiyakayat kami ng maraming costumer. Ano, payag ka?” nakangiti nitong tanong sa kanya. Muli siyang napatingin kay Mona. Hindi kasi siya talaga makapagdesisyon eh. “Huhh! Ahhh, sige…pero—pero matagal ba

“Bakit ayaw mo? Teka lang, bakit ka namumula? Shit, ang cute mo talaga!” sagot naman nito kaya hindi niya mapigilan ang mapalunok ng sarili niyang laway. Ano ba itong mga sinasabi ni Sir Kiel? Nakakkahiya. “Huhh? Ahmmm, Akala ko ba uuwi na tayo?” sagot niya dito. Ayaw niya nang isipin ang sinabi nitong si Sir Kiel. Nahihiya siya at naaasiwa siya. “Ahh, yeah, sure!’ nakangiting sagot nito sa kanya sabay bukas nito ng pintuan ng kotse. Akmang alalayan pa nga sana siya nito papasok ng kotse pero sinabi niyang--- “Sir, kaya ko na po.” Pagkasakay niya ng kotse, buong pag-iingat na isinara ni Sir Kiel ang pintuan ng sasakyan. Umikot ito patungo sa kabilang side ng pintuan at bago ito nakasakay, nagsalita na naman si Mona. “Barbara, narinig ko iyun. Gusto kang ligawan ni Sir Kiel?” wika nito pero hindi niya na nasagot pa dahil sumakay na si Sir Kiel ng kotse. Pumwesto ito sa harap ng manibela sabay titig na naman sa kanya. “Well, kailangan na nating bumiyahe. For your safety, c