บททั้งหมดของ The Billionaire's Unforgotten Love: บทที่ 91 - บทที่ 100

Inalalayan ni Rocky si Sloane palabas at kinuha ang luggage nito sa trunk saka siya inakbayan upang igiya paloob. Kung namangha si Sloane sa labas pa lang ay hindi niya na alam kung anong itsura niya ngayon habang pinagmamasdan ang paligid ng mansion—na nagmukha nang palasyo! Bumungad sa kanya ang grand staircase, mamahalin at puting muwebles sa paligid lalo na ang napakagarbong chandelier na ngayon niya lang nakita sa tanan ng buhay niya. “Mama, we’re here!” sigaw ni Rocky. Napatingin si Sloane sa tuktok ng grand staircase nang marinig ang matinis na boses na sinigaw ang name niya. “Sloane, anak ko! Jusko, ang ganda-ganda mo!” Namilog ang mga mata ni Sloane nang makita niya ang magandang Tita Mary niya na nakasuot ng mamahaling dress at may kumikinang na kwintas sa leeg. Gayunpaman, malamig man sa paligid dahil sa pagkalaki-laking centralized air conditioning, mainit pa rin sa pakiramdam ang ngiti ng Tita niya pati ang yakap nito. Her hug immediately soothed Sloane’s worrie

“Mom? What are you doing here?” bulalas na tanong ni Saint, isang Linggo nang biglang bumisita ang nanay niya galing ibang bansa.Sa dalawang taon na lumipas, dalawang taon na rin silang hindi nagkikita. Umalis ito simula noong matagumpay na nakalipat si Nicolette sa bahay ni Saint na para bang natapos na nito ang goal niya.Tinanggal ni Samantha ang suot niyang sunglasses at isinuot sa ulo nito.“Am I not allowed to visit my son?” mataray niyang usal at pumasok sa bahay ni Saint na para bang pagmamay-ari niya ito.“You’re not suppose to be here,” malamig na sagot ni Saint at isinara ang gate saka sumunod sa loob. Naabutan niya kaagad ang nanay niyang prenteng nakaupo sa couch habang aligaga siyang sinunod ng kasambahay nito na kumuha ng juice.“I want it fresh ah, ayoko ng galing sa carton,” maarte pang request ni Samantha.Nanghihingi ng tulong na tumingin ang kasambahay kay Saint.“Sige na, tapusin mo na ang ginagawa mo. Ako na ang bahala rito,” mahinahong sabi ni Saint.Tila nakah

Sa mga sumunod na araw, mas lalong naging busy si Sloane sa pagpapatakbo ng kumpanya at sa pagiging nanay kay Evony. Limang taon na rin ito at syempre, nagsisimula na ring maging madaldal at magtanong-tanong sa paligid. Sa susunod na pasukan ay ipapasok niya rin ito sa kindergarten school rito sa Canada kaya naman doble na rin ang pagtatrabaho niya para kahit papaano ay magkaroon siya ng extrang time sa oras ng pasukan ni Evony. It’s surreal how time quickly passed by. Parang kahapon lang ay iniiyakan niya pa si Evony nang itakwil ito ng ama niya, pero ngayon ay marami nang nagmamahal sa kanya at may itinuturing na ring ama. “Mommy, when I go to school po, can you go with me?” nakangusong tanong ni Evony. Bumaling si Sloane sa anak na may kunot-noong ekspresyon sa mukha pero may maliit na ngiti sa labi. Nasa office siya ngayon sa bahay nila and si Evony ay hanggang ngayon dilat na dilat pa rin ang mga mata. “What do you mean, baby?” Sloane replied. “Like, you want me to go to sch

“Ano ba sa tingin mo ang makabubuti, anak?” Napahinga na lang nang malalim si Sloane sa tanong ng Tita Mary niya. Pumunta pa ito sa kwarto niya para kausapin siya one-on-one, babae sa babae, at nanay sa nanay. Nalaman na kasi nito ang tungkol sa encounter ni Rocky at ni Saint kaya wala siyang nagawa kundi ikwento na ang buong detalye rito simula sa umpisang-umpisa kung saan inalok siya ng contract marriage hanggang sa paternity results. Halo-halo ang naging reaksyon ni Tita Mary pero sa huli ay nanaig sa kanya ang pag-aalala sa mag-ina. “Kung sa tingin mong dapat ka ngang bumalik muna sa Pilipinas pansamantala, edi ‘yun ang gawin mo,” patuloy pa nito. “Alam mo namang nandito lang kami nina Tito Roen mo at Rocky para suportahan kayo ng apo ko.” Napangiti nang malungkot si Sloane sa tinuran ng Tita Mary niya. Her Tita never failed to warm her heart with her words of wisdom. Parang lagi nitong alam ang sasabihin niya para mapabuti ang pakiramdam ni Sloane. For once, naramdaman n

“What was that?” Napahinga nang malalim si Sloane pagpasok nila sa malaking hotel na nilaan sa kanila ng Tito Roen nila. “Now I know why Dad insisted me to come with you,” wika ni Rocky at pinaupo si Evony sa couch, halata ang pagod sa mukha ng bata.“Pero sasama ka naman talaga kahit hindi ka niya pinilit, ‘di ba?”Tumango si Rocky. “Of course. Nagduda lang ako kung bakit pinilit pa ako ni Dad, ‘yun pala ay may balak siyang pa-welcome sa ‘yo.”Sloane scoffed in disbelief. “I should’ve known Tito Roen would pull that trick. Akala ko naman ay biro niya lang ‘yung sinasabi niyang red carpet noong nakaraan.”Nilapitan ni Sloane sa Evony sa couch at pinaupo sa kandungan nito.“Are you okay, baby?” she asked softly. Hindi sanay si Evony sa public kaya natatakot siyang baka naapektuhan ito sa nangyari kanina. Buti na lang kabila-kabilaan ang mga bodyguard kaya walang nagtangkang lumapit sa kanila.“What happened, mommy? Who are they?” mahinang tanong ni Evony.“They were reporters, baby,”