บททั้งหมดของ My Deepest, Darkest Secret!: บทที่ 11 - บทที่ 20

Chapter 11 – The Basketball Star!Isang buwan akong sinuyo ng head coach ng UCLA Bruins Women's Basketball team para sumapi sa kanilang team at lumaban sa NCAA Women's Basketball League. Sinadya pa niya ako sa bahay para kumbinsin ako at ang mga Aunt and Uncle ko na maglaro para sa team.Sa una ay talagang ayaw ko dahil baka nakasira ito sa aking pag-aaral. Pero dahil mahal ko talaga ng paglalaro ng basketball ay pumayag na rin ako sa kasungduang hanggang tatlong laro lamang. Isang taon na akong nag-aaral sa UCLA ng maglaro ako ng basketball para sa university. Isang buwang tuwing weekend akong nag-ensayo kasama ang UCLA Bruin women's basketball team. Sabi kasi ng coach ay para makilala ko ang mga kasama kong players at para magamay ko ang style ng mga laro nila. Masaya silang kasama at napaka solid ng pakikisama nila sa isa't isa sa labas o loob ng court. Dito muli ko na namang naramdaman ang pagiging isang competitive na player. Parang nagbabalik na ang tiwala ko sa sarili at kahi

Chapter 13 - Stay away from me!Malapit nang matapos ang semester. Malapit na akong grumadweyt. Tapos ko na rin lahat ang mga undergraduate subjects ko at ang natitira nalang ay ang internship. Sa Pilipinas, kahalintulad ito ng on-the-job training o OJT sa actual na kumpanya o opisina. Umpisa pa lang ng second semester ng 4th year ko ay nag-apply na agad ako ng internship sa tatlong kumpanya. Ang tatalong ito ay mga malalaki at kilalang kumpanya sa larangan ng marketing at advertising. Kung makakapasa ako sa isa sa tatlong ito ay isang malaking karangalan at opportunity. Sa mga kumpanyang dito kasi ako matututo ng actual ng ginagawa sa marketing at advertising. Nag-apply ako sa Publis Worldwide, Ogilvy at McCann World group. Pumasa naman ako sa exm at interview sa tatlong naturang kumpanya. Pipili na lang ako kung saan ko gustong mag-intern. Pinili kong mag-internship sa McCann World group dahil maganda ang approach nila sa Marketing. “Truth Well Told as its founding -- and end

Chapter 15 – Baka makilala ako ng rapist ko!Hindi ako masyadong nakatulog ng gabing iyon sa kaka-isip kung tatangapin ko ba ang offer ng L'Oreal. Madaling araw na, kaya tinawagan ko si Emma na bestie ko sa Pilipinas. “Hello! Emma. May problema ako!” sabi ka sa kanya sa video messenger.“George! Anong oras na dyan? Ikaw talaga! Tatawagan mo lang mo ako pag may problema ka?” malungkot na sabi ni Emma.“Sorry, Emma. Busy lang ako sa pag-aaral ko. Alam mo namang gagraduate na ako pagtapos ko ng internship ko. Sorry na!” paghingi ko na paumanhin kay Emma.“Buti ka pa, gagraduate na! Ako isang semester pa.” himutok na sabi ni Emma. “Anyway, ano ba problema mo?”“Gusto akong kunin ng L'Oreal bilang commercial model nila sa isang global campaign nila.” sabi ko. “Hindi ko alam kung tatanggapin ko ba o hindi.”“Anooooo?!? L'Oreal??? Global campaign???” gulat at excited na sabi ni Emma. “Tanggapin mo na agad yan ! Para ka ng nanalo sa lotto nyan!”“Gusto ko ngang tanggapin kaya lang nag-

Chapter 17 - I look so ordinary!Lunes ng umaga nasa L'Oreal Headquarters-Los Angeles na kami ni Jessie. Kagaya ng dati, yun pa rin ang suot kong damit... maluwag, mahaba, rubber shoes at owl-shape na eyeglasses. Nag-register kami ni Jessie sa reception ng kumpanya sa lobby at ang pakay namin ay si Christian Wilson. “You are Ms. George?” nagtatakang tanong ng receptionist.“Yes, I am George.” sagot ko. “He is with me.” sabay turo kay Jessie. “Mr. Wilson is already waiting for you at the 10th floor conference room.” sabi ng receptionist sabay abot sa amin ni Jessie ng visitor's pass.Sa 10th floor ay may receptionist ulit kaya nagtanong kami . “Good morning! Mr. Wilson is expecting us. My name is George.” sabi ko.“Oh, Ms. George. Please go with me.” sabi ng receptionist sa 10th floor at naglakad patungo sa corner office room ni Christian Wilson.Sa loob ng kuwarto, tumayo si Christian Wilson o Chrissy. “George! Thanks for coming!” bati ni Chrissy at akmang makikipag-beso-beso

Chapter 19 – Nagulat ang lahat!Bago kami pumunta sa McCann Headquarters ni Jessie para kunin ang aming Certificate of Internship ay inaya ko siya sa Burger King para kumain. Inabot na kami ng alas-dos ng hapon sa L'Oreal Headquarters para sa aking makeover.“I am so sorry! You missed your lunch.” paumanhin ko kay Jessie.“It's okay! I didn't know that I was hungry until now! “sagot ni Jessie habang kumakain kami. “I was enthralled by your transformation! Look at all the customers here! They are all looking at you wondering if you are an actress or something!” “Hush! This is still me! The ordinary girl from the Philippines.” sagot ko.Pagkatapos naming kumain ay nagtuloy na kami sa opisina ng McCann Worldwide upang kunin ang aming Certificate of Internship ni Jessie.“Wait, before we proceed to HR, I will have to collect some of my things at the copywrite section. Common on!” aya ni Jessie. Ang hindi ko alam, talagang gusto ni Jessie na pumunta kami sa copywrite section para