บททั้งหมดของ Hindi Inaasahang Asawa : บทที่ 141 - บทที่ 150

Syempre hindi masagot ni Laura ang tanong ni Ruby dahil totoo ito. Si Ruby ngayon ay napakahirap harapin, ang kanyang ugali at paraan ng pananalita ay nagagawang walang lakas ang ibang tao."Syempre sinusundan mo ako dahil gusto mong ipaalala sa akin na hindi seryoso sa akin ang Davi mo, hindi ba?" Ikinikit ni Laura ang kanyang mga mata. Hindi niya alam kung bakit kapag kaharap si Ruby na ganito, natutuyo ang kanyang dila.Ipinagpatuloy ni Ruby, "gusto mong uminom ng kape?"Gusto ni Ruby na tingnan kung ano ang kayang gawin ng babaeng ito sa kanya pagkatapos magplano ng napakasamang intensyon. Lalapitan ni Ruby ang kanyang kaaway upang mabasa ang kanyang mga kilos, sa gayon ay alam niya kung paano protektahan ang kanyang sarili.Lumabas si Ruby sa tindahan na sinundan nina Aishe at Laura, ang tatlo ay nagtungo sa isang cafe kung saan nagbibigay ng isang nakakapreskong tanawin. Umupo si Ruby sa isang upuan na malapit sa hadlang, mula sa kanyang kinauupuan ay nakikita niya ang mga taong

Alas tres ng madaling araw nagising si Ruby at lumingon sa tabi, wala roon ang lalaking iyon. Pagkatapos ay tiningnan ni Ruby ang mga kisame ng kanyang silid, naalala niya ang isang bagay pumunta siya sa isang lugar.Dahan-dahan na binuksan ni Ruby ang pinto ng silid ng trabaho ni Hevan na naroroon sa tabi ng kanyang silid, pagkatapos noon ay pumasok para tingnan kung ano ang ginagawa ng lalaking iyon nang ganito katagal. Hindi niya dapat kailangan na magpakialam gayunpaman naaalala niya ang sinabi ni Aishe na nagsasabi na hindi pa kumakain ang lalaking iyon ginawa siyang gumalaw para pumunta rito.Napatigil ang mga hakbang ni Ruby nang makita ang lalaking iyon na natutulog na mahimbing sa mahabang sofa habang nakabaluktot na tulad ng isang sanggol sa sinapupunan. Nagpasya ang babae na kumuha ng kumot sa kanyang silid pagkatapos ay kinumutan si Hevan, bahagyang kinakalamot ng lalaking iyon ang kanyang katawan ginawa si Ruby na ihinto sandali ang kanyang mga galaw ng kamay.Matapos na

"Bakit hindi sinabi sa akin ni tita kung lumipat na rito?" tanong niya habang tinatanggap ang tasa na naglalaman ng tsaa mula kay Lucy."Ah, talaga?" tanong ni Lucy pabalik na nagkunwaring nakalimot. Sinusubukan niyang alalahanin at alam ni Laura na ang magandang babae na nasa kanyang harapan na ito ay nagkukunwari lamang, nagmumukha siyang katawa-tawa."Hindi kailangang pag-isipan iyon nang malakas ni tita, gayunpaman hindi mahalaga kung alam ko o hindi," sabi niya na may ngiting malambot. Muli niyang sinuot ang maskara na tulad ng dati, umaasa na makakaramdam ng pagkakasala si Lucy sa kanya."Tama ka Mahal, hindi mahalaga na bigyan ng alam ang paglipat ni tita. Ang pinakamahalaga ay alam mo na tumitira rito si tita, sa kahit anong oras na gusto mong dumating ay palaging bukas nang malawak ang pinto para sa iyo." Ngumiti nang matigas si Laura."Sa totoo lang ang pagdating ko....""Alam ni tita, mas mabuti na tanungin mo na lamang nang sarili mo kay tito dahil hindi alam ni tita ang k

Pagkaalis ni Hevan, pinili ni Ruby na umupo sa balkonahe upang langhapin ang malamig na hangin sa gabi na lalong lumalamig habang tinatakpan ng itim na ulap ang buwan. Ganito ang klima sa Amerika na napakadaling magbago, minsan kahit tag-init ay nararamdaman pa rin ang lamig ng hangin.Tinitigan ni Ruby ang buwan na unti-unting nawawala dahil natatakpan ng ulap, sa kanyang pagmumuni-muni ay maraming bagay ang kanyang iniisip, lalo na ang pagbabago ng ugali ni Hevan sa kanya at kay Laura.Dapat ay pinagtanggol ng lalaki si Laura pagkatapos marinig ang nilalaman ng record na lubhang nagpapahirap sa kanya ngunit ang nangyari ay kabaliktaran. Walang pakialam ang lalaki kung paano siya hinahamak, nanatili siyang matatag sa kanyang paninindigan.Alam na alam ni Ruby na ang taong tulad nito ay taong ang puso ay nababalutan ng matinding tapat na pag-ibig, na parang siya noon.'Hindi mo dapat nararamdaman iyan' sa isip ni Ruby na nanghihinayang.Para kay Ruby, ang magmahal ng tapat ay isang hi

Dahil sa katigasan ng ulo ng kanyang asawa, napilitan si Hevan na baguhin ang iskedyul ng kanilang pagkain na mula sa tanghali ay naging gabi. Wala pang pakialam si Ruby sa pagkakamali ni Hevan na sinubukang takpan ng lalaki, ang mahalaga natupad ang kanyang kagustuhang kumain sa villa ng tanghali.Tulad ng mga taon bago siya umalis, karaniwang ginagawa nila ang pagdiriwang ng anibersaryo ng kasal ng kanyang lolo at lola nang simple, gumagawa ng sarili nilang menu para sa tanghalian at nagdiriwang ng silang tatlo. Pagkatapos piliin ni Hevan na lumayo, hindi na siya nakasali sa pagdiriwang na iyon.Tuwang-tuwa si Maria nang makita ang kasanayan ni Ruby sa pagluluto, limang taon na malayo sa kanya, ang kanyang pinakamamahal na apo ay naging isang napakagaling na babae."Tapos na," sabi ni Ruby. Sa ibabaw ng mesa, mayroon nang apat na mangkok ng sopas ng damong-dagat kasama ang mga pananghalian."Paano mo nalaman na ang damong-dagat ay isang dapat na menu sa pagdiriwang?""Sinabi sa akin