อวี้เหวินกดฝ่าเท้าลงบนแผงอกที่ยุบตัวของมัน ดวงตาสีชาดทอประกายเย็นเยียบจนผู้คนไม่กล้าสบมอง ราวกับเทพมารผู้ตัดขาดจากอารมณ์ทั้งปวง “ปล่อยงั้นรึ? ยามที่เจ้าส่งนักฆ่าไปหมายเอาชีวิตท่านพ่อและข้า... เจ้าเคยคิดจะปล่อยพวกเราสองพ่อลูกหรือไม่? ยามที่เจ้าปั้นแต่งวาจาสารเลว ใส่ร้ายป้ายสีข้าต่อหน้าคนทั้งเมือง...
Mehr lesen