Semua Bab Marrying My Ex-Husband's Best Friend : Bab 131 - Bab 138

Paglabas ni Lucil sa restaurant, ramdam niya ang bigat ng bawat hakbang niya, pero hindi siya huminto. Hindi siya lumingon. Hindi na siya ang babaeng kayang pigilan ng emosyon. Ngunit sa loob niya, may mga bagay na pilit na bumabangga, mga alaala, mga tanong, at mga katotohanang ayaw niyang tanggapin.Sumakay siya sa kotse nang hindi nagsasalita. Tahimik ang driver, ramdam ang tensyon sa loob ng sasakyan. Habang tumatakbo ang sasakyan sa kalsada, nakatitig lang siya sa labas, pero hindi niya talaga nakikita ang mga tanawin. Ang nasa isip niya,.si Daphne, ang bata, at ang mga salitang binitawan nito.“Because I wanted him.”Paulit-ulit iyong umuukit sa isip niya.Ganun lang? Ganun kadali para sa babaeng iyon na sirain ang buhay niya?Mahigpit niyang hinawakan ang kanyang bag.“Ma’am, are you okay?” maingat na tanong ng driver.“I’m fine,” sagot niya, kahit hindi totoo.Pagdating sa condo, agad siyang bumaba at dumiretso sa loob. Hindi na siya nag-abalang magpalit ng damit. Dumiretso si

Hindi nakatulog si Lucil nang gabing iyon.Madaling-araw na pero gising pa rin siya, nakaupo sa harap ng malaking bintana ng condo niya habang tanaw ang ilaw ng siyudad. Tahimik ang paligid, pero magulo ang isip niya.Sa mesa sa harap niya naroon pa rin ang marriage certificate nila ni Donovan.Tatlong taon.Tatlong taon niyang pilit kinalimutan ang lalaking minsang naging buong mundo niya.Pero ngayong nalaman niyang legal pa rin silang mag-asawa, parang lahat ng pilit niyang nilibing ay isa-isang naghuhukay pabalik sa kanya.Napapikit siya.At kasabay noon, bumalik ang alaalang matagal niyang iniiwasan.Ulan. Malakas na ulan. At si Donovan na umiiyak habang hinahabol ang sasakyan niya.Mahigpit siyang napahawak sa baso ng wine.“Lucil! Please!”Parang naririnig pa rin niya ang boses nito.Basang-basa si Donovan noon habang paulit-ulit nitong kinakatok ang salamin ng sasakyan niya. Halos mawalan ito ng balanse habang pilit humahabol.“Makinig ka muna!”Pero hindi siya lumingon. Hindi

Hindi agad nakaalis si Donovan matapos umiyak si Lucil.Tahimik lang itong nakatayo sa likod niya habang pilit niyang inaayos ang sarili niya. Nakatalikod siya rito, parehong kamay nakahawak sa gilid ng mesa habang pilit pinapakalma ang mabilis na tibok ng dibdib niya.Nakakahiya. Hindi siya umiiyak. Hindi siya mahina.Pero bakit ngayong kaharap ulit niya si Donovan, parang bumabalik siya sa dating Lucil na handang ibigay lahat para sa lalaking ito?“Lucil…”“Please leave.”Mahina lang ang boses niya pero ramdam ni Donovan ang pagod doon.Matagal muna itong hindi nagsalita. Pagkatapos, dahan-dahan siyang narinig na huminga ito nang malalim.“I’ll go.”Tahimik.“Pero isang beses ko lang sasabihin ‘to.” Bumaba ang boses nito. “Hindi ko anak ang batang kasama ni Daphne.”Napapikit si Lucil.Tatlong araw na ang nakalipas mula nang makita niya si Daphne. At hanggang ngayon, sariwa pa rin iyon sa isip niya.Pagkasara ng pinto ng opisina niya matapos umalis si Donovan, saka lang siya napaupo

Mahigpit ang hawak ni Lucil sa manibela habang mabilis niyang binabaybay ang daan papunta sa Ferrer Law firm. Halos hindi niya maramdaman ang sarili niyang paghinga. Paulit-ulit tumatakbo sa isip niya ang malamig na boses ng lalaking tumawag.“Tell your husband to stop hiding what belongs to me.”Nanlamig siya nang maalala iyon. At mas lalo siyang kinabahan dahil malinaw na isang bagay, kasama na si Donovan sa gulong hindi naman nito ginawa.“Damn it…”Mas diniinan niya ang silinyador. Hindi niya alam kailan nagsimula. Hindi niya alam kung anong eksaktong sandali siya tuluyang bumigay. Pero habang papunta siya kay Donovan ngayon, wala nang natitirang pagdududa sa puso niya. Hindi niya kayang mawala ito.Pagdating niya sa headquarters ng Ferrer Law firm, agad siyang bumaba ng kotse. Nagulat pa ang mga empleyado nang makita siyang halos tumatakbo papasok.“Ma’am Lucil—”“Where’s Donovan?”“Sir is in the executive meeting room—”Hindi na niya hinintay matapos ang sasabihin ng receptioni