ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Unstoppable Desire (Road to Happiness)Book 2 / บทที่ 31 - บทที่ 40

บททั้งหมดของ Unstoppable Desire (Road to Happiness)Book 2: บทที่ 31 - บทที่ 40

223

Chapter 31

AUDREY’S POVHindi ko maintindihan kung bakit ako kinakabahan. Mamaya na ang unang pagkikita namin ni Mr. Ford, and I still can’t forget the way he looked at me the last time,parang binabasa niya ang buong pagkatao ko gamit lang ang kanyang mga mata.Kung pwede ko lang sana tanggihan ang gustong mangyari ni Papa. Pero alam kong malaki ang utang na loob ko sa kanya, at maliit na pabor lang naman ito kapalit ng lahat. Besides, bilang future daughter-in-law, kailangan ko talagang pag-aralan ang negosyo ng pamilya nila.“Ishhh…” Napayakap ako sa sarili ko. I shivered just thinking about it.“Ma’am, okay lang po ba kayo? Nilalamig po ba kayo? Baka gusto niyo pong hinaan ko ang aircon?” magalang na tanong ng driver.“Ah, no, Manong. I’m okay,” mahina kong tugon, pilit na pinapawi ang kaba.Nagkunwari akong busy sa labas ng bintana, sinubukan kong kabisaduhin ang lugar at inenjoy ang tanawin.“Ma’am, andito na po tayo.”Nagulat ako. Nakatulala na pala ako habang nakatitig sa paligid.“Oh, ok
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 32

Audrey’s POV“Iha, are you okay? You look pissed,” tanong ni Papa habang nakatitig sa akin.Huminga ako ng malalim, pilit pinapawi ang iritasyon sa mukha ko. Nilapitan ko siya at pinilit ngumiti.“Why would I be?” sabay halik ko sa kanyang pisngi, kahit sa loob-loob ko, parang sasabog na ako sa inis.“Mr. Ford, masaya ako at napaunlakan mo ang imbitasyon ko. Maraming salamat sa iyong pagpayag,” ani Papa habang lumalapit kay Nick at iniabot ang kamay.Pero hindi lang basta kinamayan ni Papa si Nick… niyakap pa niya ito. Nakita ko ang liwanag ng saya sa mga mata ni Papa, tila bang may mahalagang bisita siyang pinapahalagahan.Napaismid ako.“Tsk. Sipsip.” Mahina kong bulong habang pinipigil ang pagtaas ng kilay.“Have a seat. Nag-breakfast ka na ba?” tanong ni Papa kay Nick.“Opo, kumain na po ako bago pumasok sa opisina,” sagot nitong magalang.“I see. Ikaw, iha?” tanong ni Papa sa akin.Hindi ako sumagot agad.“Don’t tell me... hindi ka na naman kumain?” Halata ang pag-aalala sa bose
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 33

Nick’s POV Paminsan-minsan ko siyang sinisilip habang abala si Audrey sa pagbabasa ng dokumentong iniabot ko sa kanya. I tried to keep my focus on my laptop, pero ang hirap. I would steal glances at her, and each time, napapailing ako.God, that outfit.Fitted na slacks na eksaktong-eksakto sa hubog ng kanyang puwetan. Blazer na mababa ang cut, kaya’t kitang-kita ang mapuputi at makinis niyang cleavage.Napapailing ako, frustrated at distracted. Hindi ko alam kung sinasadya ba niyang magsuot ng ganyan, pero ang sigurado ako, she has no idea what it does to me.I’m a man, and I know many men would feast their eyes on her.But the thought alone boils my blood.Kanina pa ako naiirita. Hindi lang dahil sa itsura niya. Hindi lang dahil sa gusto ko siyang titigan buong araw.But because I know I have no right to feel this way.Hindi ko siya pag-aari.Pero bakit ganito ang nararamdaman ko?I told her it was for her safety.And while that was partly true… maybe it was also for mine.Because
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 34

George’s POV It’s been days since I last spoke to Scarlett.I wanted to reach out, but I didn’t have her contact. At, kung tutuusin, dala na rin ng pride. Ayokong isipin niyang hinahabol ko siya.She left me.And it broke something in me I never thought could be broken."Huh…"I tried to focus on my paperwork, pero hindi talaga. My thoughts kept drifting to her, to Jessica, to everything.Muli kong nabitawan ang ballpen na hawak ko at napasandal sa upuan, hawak ang noo ko.“Tsk. Nick is so damn sure that Audrey is Jessica… but how is that even possible?”Napailing ako habang iniisa-isa sa isip ang mga posibilidad.I know the signs point to her… her habits, her reactions… the look in her eyes.But how?“Paano siya napunta kay Mr. San Fernando? And how the hell did she end up as Sage’s fiancée?” "Aaarrgh!" napasigaw ako habang nilalabanan ang hilo at kalituhan."Or maybe... maybe Nick is just clinging to hope. Baka hindi na talaga si Jes ‘yon..."Tumayo ako bigla, frustrated.I couldn
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 35

Scarlett’s POV Lumabas ako ng aking opisina nang marinig kong tila may batang umiiyak. Mabilis ang tibok ng puso ko habang sinusundan ang pinanggagalingan ng iyak, hanggang sa huminto ako sa hallway.Napako ako sa kinatatayuan ko.Parang may malamig na kamay na biglang humawak sa puso ko.Si George.Karga karga niya ang isang batang lalakeng umiiyak habang pilit itong inaalo. Nanginginig ang labi ko habang pinagmamasdan ang tagpong ‘yon. Kahit malayo ako, ramdam ko ang pagmamahal sa bawat haplos niya sa bata. Nandoon ang pagkalinga. Ang malasakit. Ang pagiging... ama?He looks happy.. They looked happy..Para akong sinasaksak sa dibdib. Masakit…Hindi ko namalayan, umaagos na pala ang luha sa mga mata ko.I’m hurting. I’m jealous. I’m grieving.. for Aiah.Mabilis kong pinunasan ang pisngi ko at pinilit na huwag masira ang ayos ko. “He’s married?” tanong ko sa isip.Napakuyom ang kamao ko sa sama ng loob at pagsisisi.Paano ko sasabihin kay Aiah na may pamilya na ang ama niya?At paa
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 36

George’s POV Malalim kong tinitigan si Scarlett. I was supposed to talk to Audrey, to confirm Nick’s suspicion, but she wasn’t around. Kaya nang marinig kong ang partner niyang si Scarlett Carlson ang naroon, biglang bumilis ang tibok ng puso ko.Miss Carlson.Hindi siya kasal? Parang may tahimik na pagdiriwang sa loob ko.Hindi ko na siya kailangang hanapin. Nandito na siya. Sa wakas.Akala ko namalikmata lang ako kanina, siya pala talaga ang nakita ko. Naalala ko pa ang huli naming pagkikita, ang mga luha niya. Her cries haunted me for weeks. Ang dami kong tanong, and now, she might be the only one who could answer them.Pero bakit ganun pa rin siya? Bakit parang may takot sa mga mata niya habang kaharap ako? Was it still because of Jessica?Ngayon na magkaharap na kami muli, gusto kong marinig mula sa kanya mismo ang lahat ng sagot. Pero halatang iniiwasan niya ako.Kaya kailangan kong gumawa ng paraan. If I have to use Jessica to draw her in, I will. Alam kong mahal niya si Jes
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 37

Audrey’s POVPagod na pagod ako pagkatapos ng unang araw namin ni Nicholas Ford. Para akong naubusan ng lakas. "This is not good. He’s eating my energy," bulong ko habang papasok sa condo.Pagbukas ko ng pinto, biglang nagliwanag ang mukha ko nang makita kong nakaupo si Sage sa sofa. “Sage!” halos patakbo akong lumapit at agad siyang niyakap ng mahigpit. “I missed you!” bulong ko sabay halik sa pisngi niya.“Hmp! Kahit andito ako sa Pilipinas, lagi ka pa ring busy,” tampo ko habang nakakunot ang noo. “I’m sorry, Audrey. Ang dami lang talagang kailangang asikasuhin sa trabaho. Hindi ko maiwan-iwan,” sagot niyang nakangiti sabay suksok ng buhok ko sa likod ng tenga ko.Pabagsak akong naupo sa tabi niya sa sofa. “Kumusta ang unang araw niyo ni Nicholas Ford?” tanong niya habang minamasdan ang mukha ko.“Tsk. He’s getting into my nerves,” inis kong sagot. “Really?” kunot-noong tanong niya. “Why? Anong nangyari?”Napatingin ako sa malayo. Biglang sumagi sa isip ko ang nangyari kanin
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 38

Nicholas’ POV“Dad, drink this!”Isang cute na Dylan ang pumasok sa kwarto habang abala ako sa pagbabasa ng dokumento. Napangiti ako. Tuluyan kong isinara ang folder at binuhat siya para paupuin sa kandungan.“Thank you, buddy. Sorry, di kita natanong kanina… kumusta ang first day of school mo?”“It’s fine. I made friends,” sagot niya na parang matanda kung magsalita.“Really? That’s good to hear. Enjoy ka ba?”“Uhm… I can’t say yes yet. Yung ibang classmates ko kasi… they’re crying babies.”Natawa ako. “I see.”“But… I have a classmate who’s strong.”“Really? Why do you think that classmate is strong?”“Coz… she fought the bully.”Biglang nanigas ang panga ko. Napatingin ako sa kanya at marahan siyang hinawakan sa magkabilang balikat.“Bully? May nananakit sa inyo? Who was it?”Umiwas siya ng tingin. “Uhm… No”May tinatago siya. Kilala ko ang anak ko. Hindi siya nagsisinungaling, pero minsan… pinipili niyang hindi magsalita. Huminga ako ng malalim.“Dylan, if anyone bullies you or e
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 39

Nick’s POV“Mommy, do you know Dylan’s dad?” tanong ng batang babae kay Scarlett.Nagkatinginan kami. May bahid ng kaba sa kanyang tinig.“A-ah… yes, Bhabe. He’s a friend,” sagot niya, pilit ang ngiti. Pero alam kong may ibang kahulugan sa likod ng mga mata niya habang tumingin sa akin.Tinignan ko ang cute at magandang bata. May kung anong pamilyar sa kanya. My eye twitched.Ang mga mata… hindi ako pwedeng magkamali, mata iyon ni George. Kay George nakuha ng bata ang titig at hugis ng mukha.“Daddy, I need to get inside,” sabay hila ni Dylan sa akin, pero hindi ko maalis ang tingin ko sa mag-ina sa tapat namin.“Here.” Isinuot ko ang kanyang bag at lumuhod para halikan siya sa pisngi. “Enjoy your day.”“Okay, Dad. Bye!”“Mommy, I need to go too! Dylan, wait! I’m coming with you!”“Ow! Sorry, Bhabe!” tila natauhan si Scarlett at agad ibinigay ang bag ng bata. Kinuha ito ng bata at patakbong sumunod kay Dylan, hindi man lang lumingon.“Dylan! Wait!”Pagkapasok nila sa gate, saka ako
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 40

Dylan’s POV“Dylan, wait! You walk too fast!” sigaw ni Aiah habang naghahabol sa likuran ko.Hindi ko siya pinansin. Patuloy lang ako sa paglakad, ni hindi ko man lang siya nilingon.“Tsk! My bag is heavy! I can’t catch up. Can you help me, please?” reklamo pa niya, pero mas pinili kong manahimik.“Hey! You! Ungrateful brat! I told you to help me!” galit na sigaw niya, halatang nawalan na ng pasensya.Napatigil ako. Napalingon ako sa kanya, at doon ko nakita ang itsura niya, madilim ang mukha, nakakunot ang noo, nakanguso ang bibig, at nakapamewang na parang magpapasabog ng bagyo. Binitiwan niya ang lunch box at trolley bag na parang ginigiba ang mundo sa inis.Tahimik akong lumapit. Wala akong sinabi. Hinila ko ang trolley bag niya at naglakad na ulit.“Hihi, thank you…” natatawa niyang sabi habang may pa-sway pa sa tabi ko, parang hindi lang ako pinagalitan kanina.“By the way, Dylan... your dad’s really handsome. What if we set him up with my mom?” Kumikislap-kislap pa ang mata niy
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
23
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status