บททั้งหมดของ State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด: บทที่ 171 - บทที่ 180

ฉันเกลียดนาย! เสียงกดกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ฉันสะดุ้ง แต่ไม่ได้ลุกออกไปดูเพราะรู้ว่าเพนนีอยู่ข้างล่าง เดี๋ยวยัยนั่นก็ออกไปเปิดประตูเองนั่นแหละ แต่ว่าเสียงกดกริ่งหน้าบ้านก็ดังไม่หยุด เพนนีไปไหนนะ ทำไมไม่รู้จักเปิดประตู ฉันดันตัวเองลุกขึ้นจากเตียงอย่างหงุดหงิด เดินหน้ามุ่ยลงมาข้า

แต่ผมยังมีเบอร์โทรเพนนี ผมโทรหายัยนั่นหลายครั้งและถามถึงคะนิ้ง โดนเพนนีกวนตีนใส่บ่อยๆ ผมไม่มีใจไปตอบโต้หรอกครับ แค่อยากรู้ว่าคะนิ้งสุขสบายดีไหม ก็พูดไปตามที่รู้สึก พักหลังเพนนีก็เลิกกวนตีนแล้วคุยกับผมดีๆ (คะนิ้งหลับไปแล้ว) “แล้วยัยนั่นได้กินข้าวไหม ซูชิที่ฉันเอาไปให้ ยอมกินสั

“อื้อ ริก.... หยุด” ริกกี้เลื่อนลงไปซุกไซ้ไล่จูบตามซอกคอ ไหล่ เนินอก ก่อนจะครอบครองยอดอกแล้วขบดูดเน้นๆ เสียวซาบซ่านจนต้องร้องออกมาดังๆ บิดกายอย่างร้อนเร่า “อ๊า หยุด ไม่เอาอ๊ะ....ริก!” ฉันดันหัวเขาออก ริกกี้ผละจากสองเต้าเต่งตึง ราดลมหายใจร้อนระอุลงไปตามเรือนกาย ใบห

ฉันเหลือบมองริกกี้นัยน์ตาแข็งค้าง นี่เขาไม่ได้เอาจริงใช่ไหม “เร็วดินิ้ง” ฉันละสายตาจากแววตารุ่มร้อนของริกกี้มามองแท่งเนื้อหนาใหญ่ที่จุดกึ่งกลางลำตัว ลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เสียงเร่งเร้าบีบให้ฉันเอื้อมมือไปกอบกุมแก่นกายริกกี้อย่างกล้าๆ กลัวๆ แวบแรกที่สัมผัสทั้งร้อนแล

ปรือตาขึ้นมาอีกทีทั่วทั้งห้องก็สว่างจ้าจากแสงของวันใหม่ที่สาดทะลุม่านหน้าต่างเข้ามา ร่างเปลือยเปล่าฉันซุกอยู่ใต้ผ้าห่มเรียบร้อยเหมือนจับวาง รู้สึกหัวมึนๆ ตึงๆ เล็กน้อยเมื่อพยายามทบทวนความทรงจำ พอจำได้ว่าทำอะไรน่าอายลงไปบ้างแก้มก็ร้อนวาบ ชักดิ้นชักงออย่างรับตัวเองไม่ได้ฮือๆๆ แล้วอย่างงี้จะกล้ามองหน้