บททั้งหมดของ MY BOSS, MY SECRET HUSBAND : บทที่ 41 - บทที่ 50

Amaya Shannel NAGISING ako na halos hindi ko na maidilat ang mga mata ko. Alam kong magang-maga ang paligid ng mga mata ko dahil sa maghapong pag-iyak kahapon. Hindi ko maintindihan, bukod kasi sa pamamaga ng mga mata ko at makirot na ulo ay may iba pa akong nararamdaman. Ang bigat ng pakiramdam ko na para bang binugbog ang buo kong katawan. Masakit ang katawan ko. Para akong lalagnatin at tatrangkasuhin na ewan. Kasalanan mong lahat 'to, Anthony. Kasalanan mo. I hate you, Anthony! I hate you--- kusa akong natigilan nang marinig ang mahinang paghilik sa may kanang tainga ko. Hilik? May humihilik? Teka, sino ang natutulog sa tabi ko? Dahan-dahan ang ginawa kong paglingon sa kanang bahagi ng kama. At gano'n na lamang ang gulat ko nang makitang si Nicholas ang taong humihilik sa tabi ko. Katabi ko? T-Teka, bakit kami magkatabi? Bakit dito siya natutulog sa tabi ko? Anong ginawa niya? Kumirot lalo ang ulo ko dahil sa dami ng tanong sa isip ko. Sa dami ng tanong, ang una k

Amaya Shannel KANINA PA ako gising, pero nagpanggap akong natutulog pa rin dahil sa sobrang kahihiyan. Naririnig ko kasi na may kausap na babae si Nick at sa pagkakarinig ko, ito ang doktor na tumingin sa akin nang isugod ako ni Nick dito sa hospital. Habang palihim na nakikinig sa pag-uusap nila, malaman ko ang dahilan kung bakit ako nawalan ng malay at nanginig. At ngayon ay may sakit. Hindi ko matandaan ang term na ginamit ng doktor. Basta sa pagkakaintindi ko, may sugat daw sa loob ng pagkababaé ko. At kaya ako nahimatay ay dahil sa taas ng lagnat ko. Sa madaling sabi, nasobrahan ako. At sobrang nakakahiya niyon sa parte ko bilang babae. "Salamat, Dra." Boses ni Nick. "Don't mention it. Huwag ka na ring mas'yadong mag-worry, it's not a severe tear, therefore we don't need stitches. I will give her antibiotics instead. Medyo mataas lang talaga ang lagnat niya. First time ba?" Ramdam ko ang pag-iinit ng mukha ko sa tanong na iyon ng doktora kay Nick. "Yeah." Mari

CONTINUATION "TUMIGIL na kayong dalawa." Saway ni Mike nang makitang nagsusukatan pa rin kami ng tingin ni Warren. Maya-maya, ako ang hinarap nito. "Pare, relax. Walang ibig sabihin si Warren sa sinabi niya. Iyong sinabi niyang naikuwento ni Rome sa kaniya, actually alam ko rin iyon." Napatingin ako kay Mike. Nagtatanong ang mga mata. "Anong ibig mong sabihin?" "Magkakaharap kami nang maikuwento ni Rome iyon. Actually, nadulas lang siya. But out of curiosity, pinilit namin siyang ituloy ang pagkukuwento tungkol sa babaeng pinatira mo sa bahay mo." "Alam namin ang tungkol sa kaniya. Hindi lang kami nagtatanong dahil ikaw ang hinihintay naming mag-open up. Huwag ka ring magalit kay Rome kung nadulas siya sa amin, hindi naman niya gustong sabihin. Kami ang nangulit sa kaniya kaya napilitan siyang magkuwento tungkol kay... What's her name?" Hindi ko sinagot ang tanong ni Mike. Sa halip, muli akong nagsalin ng alak sa baso at diretsong tinungga hanggang sa maubos. Muli

"Hindi nga akin iyan. Bakit ba ayaw ninyong maniwala? Malamang talaga kay Shine iyan." Mukhang diskumpiyado pa rin sila. "Promise. Ilang beses ko nang nakapalitan ng ulam si Shine, at kilala ko iyan. Ilang beses ko na ring nakita na may naghatid-sundo sa kaniya diyan. Kaniya talaga iyan. Teka, at ibibigay ko sa kaniya." Nang katukin ko ang pinto ng bahay ni Sunshine, nagsisunuran sila. "Sino--Aya!" Nagulat pa si Sunshine nang mapagbuksan ako ng pinto. Mukhang kagigising lang nito at naistorbo ko pa ang tulog. "Good morning, Shine. Pasensya ka na, naistorbo ko pa yata ang tulog mo." "Ay hindi, okay lang. Gising na talaga ako bago ko pa marinig ang pagkatok mo. Bakit pala? May kailangan ka ba?" "Ito sana, Shine." Inabot ko sa kaniya ang mga bulaklak. "Para saan 'to?" "Mukhang nagkamali lang ng pinag-iwanang pinto ang boyfriend mo. Sa pintuan kasi ng bahay ko iniwan, eh. Sa 'yo 'yan." "Sa akin?" Naguguluhan na binasa nito ang nakasulat sa card. Nakumpirma kong

AMAYA SHANNEL NO. HINDI SIYA IYON. Piping paulit-ulit kong sinasabi sa aking sarili. Kahit ang totoo, kinukutuban na ako. Aya, chill. Maraming San Martin sa mundo. Imposibleng siya iyon. Piping patuloy na pagpapakalma ko sa aking sarili. Pero hindi, eh. Nagkataon lang ba iyon na kaapilyedo ni Nicholas ang bagong boss namin? Grabe naman yatang coincidence iyon. "Hoy, Aya. Upo na." Kung hindi pa ako kinublit ni Wella, hindi ko mapapansin na nakatulala na pala ako. "Maupo ka na, parating na raw si Mr. San Mart--" Hindi ko na pinatapos si Wella at nilapitan ang lalaki. "Ahm, Sir, excuse me po?" Tawag pansin ko lalaki. "Yes, Miss Angeles?" "Ahm, tama po ba ang narinig ko? San Martin ang bagong bos--" Hindi ko na natapos ang pagtatanong dahil bumukas ang glass door at pumasok doon ang tatlong lalaki. Sa tatlong lalaki na magkakasunod na pumasok, sa pinakahuli natuon ang mga mata ko. Nicholas! Hindi ko alam kung dinadaya lang ba ako ng paningin ko o totoong si N