Lahat ng Kabanata ng Signed to Marry My Ruthless Boss (SPG): Kabanata 261 - Kabanata 270

Neil's POV Tahimik kong pinagmamasdan si Ella habang abala siyang magbasa ng mga dokumento sa harap ng laptop niya. Nasa terrace kami ng condo, gabi na at maaliwalas ang paligid. Sa tuwing tinitingnan ko siya, ramdam ko kung gaano siya kasipag at kung gaano ko siya kamahal. Tatlong buwan na mula nang matapos ang lahat ng gulo, pero parang kahapon lang nang muntik kong mawala ang lahat. “Ano ba ‘yan, Neil,” sabi ni Ella nang mapansin niyang nakatingin lang ako sa kanya. “Kanina ka pa diyan, hindi mo pa rin sinisimulan ‘yong report mo.” Ngumiti ako at lumapit sa kanya. “Mas gusto kong panoorin ka, mas interesting kaysa sa report ko.” Napailing siya at pinandilatan ako ng mata. “Neil, seryoso ako. Hindi porket ikaw ‘yong fiancé ko, exempted ka na sa trabaho. You’re still the CEO of Archangel Group.” Tumawa ako. “Alam ko. Pero minsan lang naman ako makakita ng CEO na ganito kaganda habang nag-a-approve ng proposals.” “Neil!” tumatawa niyang sabi habang hinampas ako sa braso. Umupo

Ella's POV Masaya ang paligid, puno ng tawanan at halakhakan. Nasa gitna ako ng venue kung saan ginaganap ang bridal party, at hindi ko mapigilang ngumiti habang pinagmamasdan ang mga taong naging bahagi ng buhay namin ni Neil. Ang mga empleyado ko sa Vantare, mga business partners, pati mga kaibigan ko sa college — lahat sila naroon, nakikihalubilo at nag-e-enjoy.“Ella! Bride-to-be!” sigaw ni Luna, isa sa mga senior architects sa firm ko. Niyakap niya ako agad paglapit. “Grabe, hindi pa rin ako makapaniwalang ikakasal ka na. Parang kahapon lang, stress na stress ka sa project natin sa Hong Kong.”Napangiti ako. “Oo nga, Luna. Dati puro plano lang at overtime, ngayon wedding plans naman ang inaatupag.”“Pero deserve mo ‘to, Ma’am Ella,” sabat ni Mario, isa sa mga engineers namin. “Sobra kaming proud sa’yo. Isa kang inspirasyon. Ang dami naming natutunan sa kuwento mo at ni Ma’am Kira.”“Salamat, Mario,” sagot ko. “Hindi madali ‘yong pinagdaanan namin ni Ate. Pero kung hindi kami nag

My Arrogant Boss is My Baby Daddy (SPG) BLURB: Si Audrey Claveria ay isang simpleng babae na lumaking sanay sa hirap at sakripisyo. Bilang isang dalubhasang software engineer, ang tanging pangarap niya ay magkaroon ng tahimik na buhay at maiahon sa kahirapan ang kaniyang pamilya. Ngunit isang gabing puno ng takot at pagkakamali ang tuluyang nagbago sa direksyon ng kaniyang buhay—ang gabing nakilala niya ang lalaking magpapabago sa kaniya sa paraang hindi niya kailanman inakala. Si Midnight Salvatore, ang cold-hearted at perfectionist na heir ng Salvatore Group, ay isang lalaking walang alam kundi kontrol at disiplina. Para sa kaniya, ang kahinaan ay kasalanan, at ang emosyon ay sagabal sa tagumpay. Ngunit nang muling magtagpo ang landas nila ni Audrey sa loob ng kaniyang kompanya, bumalik ang mga alaala ng gabing matagal na nilang pilit kinakalimutan. Mula sa pagiging istriktong boss, unti-unting nabasag ang pader ni Midnight nang malaman niyang nagdadalang-tao si Audrey—ang babae

Pagkauwi ni Audrey sa apartment nila ni Trina, agad niyang naramdaman ang bigat sa dibdib. Hindi niya akalaing mas lalo pa siyang masasaktan sa gabing akala niya’y tapos na ang lahat ng bangungot. Pagbukas pa lang ng pinto, nakita niya si Trina na nakangiti habang nagbibilang ng pera sa mesa. Sa tabi nito, nakakalat ang mga gamit niya—mga damit, sapatos, at laptop bag na parang tinapon lang. “Trina?” garalgal ang boses ni Audrey. “Ano ‘tong ginagawa mo? Bakit mo nilalabas ang mga gamit ko?” Hindi man lang siya nilingon ni Trina. Patuloy lang ito sa pagbibilang ng pera, habang sumasayaw pa sa tuwa. “Oh, Audrey! Nandiyan ka na pala. Perfect timing. Pwede mo na rin dalhin ‘yang mga gamit mo, ha? Hindi na kita pwedeng patirahin dito.” “Anong ibig mong sabihin?” nanginginig ang boses niya. “Bakit mo ako pinaalis? Ako ang nagbabayad ng kuryente rito, Trina!” “Sus!” tumaas ang kilay nito, saka tumawa nang mapanlait. “Hindi mo na kailangan magpaliwanag. Alam ko na ang nangyari kagabi. Don’

Habang lumilipas ang mga araw, napansin ni Audrey ang mga kakaibang nangyayari sa katawan niya. Madali siyang mapagod, madalas nasusuka, at parang laging inaantok kahit maaga pa lang. Akala niya stress lang sa trabaho, lalo na’t halos gabi-gabi siyang nag-o-overtime para hindi mapansin ni Midnight ang anumang pagkakamali niya.“Girl, okay ka lang ba?” tanong ni Kyla isang tanghali habang nasa pantry sila. “Parang ang putla mo na ha. Kanina pa kita nakikitang hawak ang tiyan mo.”Ngumiti si Audrey kahit pilit. “Okay lang ako. Siguro pagod lang. Hindi pa kasi ako masyadong nakakatulog nitong mga nakaraang gabi.”“Eh baka naman buntis ka?” biro ni Kyla sabay tawa. “Hindi ka ba delayed?”Halos mabilaukan si Audrey sa iniinom niyang tubig. “Ha? Ano ka ba, Kyla, impossible ‘yon! Wala nga akong boyfriend!” mabilis niyang sagot, sabay iwas ng tingin.“Chill, joke lang! Grabe ka naman,” natatawang sabi ni Kyla, hindi napansin ang bahagyang pamumutla ni Audrey.Ngunit sa loob niya, hindi na siy