บททั้งหมดของ Married To My Evil Boss: Instant Mommy : บทที่ 51 - บทที่ 60

Xander's Point of View "Ako na!" Hinila ko si Tin. Sinasabi ko na nga ba eh. Kung hindi ko pa sinundan ay baka kung ano nang ginawa niya. Hindi niya dapat hinahayaang mapalapit sa kanya ng husto si Liam. Our family is here. Ano na lamang ang iisipin nila kung makita silang magkasama. Gagawan sila ng eskandalo panigurado. And it will drag us also. Alam kong nakasunod lang sa amin si Liam. I never look back, though I sense his gaze through our backs. Nagkatinginan kami ni Grandma nang muli kaming makabalik sa inuupuan. Gaya ng ginagawa nila sa akin, they gave Tin a cold shoulder.I looked at Tin. Parang nabunutan ako ng tinik na makita siyang walang pakialam sa trato sa kanya ng relatives ni Grandma. Buti naman.A family event that started with a bang ended with a bang. Granny Bev made an announcement after the tribute for our late Grandpa. "As we gather here today, I want to propose something. Para sa mas ikakaganda ng pamamalakad sa kompanya..."Kumuyom ang kamao ko. She's star

Tin's Point of View Lumipas ang isang linggo. Natapos ni Sir Xander ang trabaho niya sa opisina bago muling umupo si Grandma Teresa bilang CEO. Kami naman ni Sir Xander ay abala na rin sa pag-e-empake ng ilang mga gamit. Ipapadala iyon sa building na pamamahalaan niya. Wala kaming idea sa madadatnan. Basta address lang ang ibinigay. Ni hindi nga alam ni Sir Xander na may branch sila sa lugar na iyon."Hindi mo talaga alam Sir Xander?" tanong ko."No...this is the first time I heard the place," sabi niya. Wala na akong nagawa kundi sumunod sa kanya. Kalat na rin sa main branch ang balita tungkol sa kompitensiya sa pagiging CEO. May mga nalungkot pero may mga natuwa din naman sa pagkaalis ni Sir Xander.Dala ang ilang gamit namin na nasa box ay sumakay kami ni Sir Xander sa elevator. Pasara pa lamang iyon nang may humabol. Si Liam. May dala din na box at mukhang pupunta na rin sa branch na pamamahalaan niya.Nginitian niya ako. Ngumiti din naman ako pabalik pero saglit lang. Baka ma-

Justine's Point of View Nanlaki ang mga mata ko dahil sa bigla akong hinalikan ni Sir Xander. Hindi lang basta halik, may kung anong ginagawa siya sa sistema ko. Na imbes na magpumiglas ako ay kung bakit may init na nabuhay sa pagkatao ko. Mabilis na yumakap ang kamay ko sa batok niya.Marubrob ang halik niya sa akin. Naipikit ko na lang ang mga mata ko at sinabayan ang bawat kilos ng mga labi niya. Ginagaya ko bawat galaw niya. Natuto sa bawat paghalik niya sa akin.Nawala ang lamig na nararamdaman ko kanina lang. Para na akong sinisilaban sa init na gustong kumawala sa sistema ko. Nang ipasok niya ang dila niya sa bibig ko ay lalong dinagundong ng malakas na kabog ang dibdib ko."Hmmmm," hindi mapigilang ungol ko sa gitna ng halik na pinagsasaluhan namin. Naulit pang kumawala ang ungol ko. Ewan ko kung dahil doon kaya bigla siyang tumigil.Namumula siyang napatitig sa akin."I'm...sorry," anas niya. Ipinatong ang kanyang noo sa noo ko. "I'm sorry I didn't mean to kiss you..."Til

Xander's Point of View One down. More to go. Kung gusto kong mabuhay muli ang lugar na ito, we need a good man power. Hindi namin kakayanin ni Tin na kami lamang at lalong hindi nila ako hahayaan na maghire ng bagong empleyado kaya naman kailangan kong gamitin ang ilang mga tauhan namin. I have all their resumes at iniisa-isa namin ni Tin iyon tingnan. Baka may katulad pa ni Manong Juancho na graduate o may mataas na pinag-aralan. So far, si Manong Juancho pa lamang ang qualified sa posisyon na kailangan namin.As we look deeper, hindi naman pala matatanda ang trabahador sa factory at branch na iyon. May mga ilang baguhan pa lamang na ayon sa mga naroon na nang matagal ay mga anak na ng dating mga empleyado. Kumbaga, ipinamana ng mga ito ang trabaho sa mga anak. "Hindi niyo po sila nakita noong nakaraan dahil may mga pasok. Working students kasi kaya hapon pa ang pasok dito..." paliwanag ni Manong Juancho nang tanungin ko. Sabagay maaga kaming umuwi ni Tin last time dahil nga sa du

Xander's Point of View Monday morning. Hindi ko kasama si Tin ngayon dahil kailangan niyang pumasok sa school just for an actual exam. Once a month siya pumupunta roon and always the last Monday of the month.I was in my office when I heard a commotion downstairs. Nasa itaas na ako kaya napasilip ako. Bukas ang pinto ko dahil nga wala naman akong mahalagang ginagawa. Nag-uumpisa pa lang ang umaga ko.Napaawang ang bibig nang makita ang pinagkakaguluhan nila sa baba. Then my eyebrows met. Napasugod tuloy ako pababa dahil doon. "Aba, bagay sa iyo ang damit ah! Anong meron?""Bakit parang ibang-iba ka ngayon? Saan ang punta?"Ikaw ba talaga iyan? Naku ano ang masamang hangin na nalanghap mo at nagbihis ka ng ganiyan?"Ilan lamang iyon sa mga narinig ko mula sa mga tauhan sa factory habang pinapalibutan ang taong iyon. Ako man din ay iyon ang mga katanungan na tumatakbo sa isipan ko. Ano ang nakain niya?Lalong tumaas ang kilay ko nang naroon na ako at makita na ng tuluyan si Mang Juan