บททั้งหมดของ Pahiram ng Isang Sandali: บทที่ 1 - บทที่ 10

MALAMIG ang mga mata ni Anthony habang nakatingin sa kanya, bakas ang itinatagong galit sa mukha nito at ang tahimik na panunumbat ngunit tumatagos iyon sa kaibuturan ng kanyang dibdib. Paano niya ito nagawang iwanan sa araw ng kanilang kasal? Bagamat hindi na niya maalala kung paano nangyari ang lahat, at kung ano ang naging pakikitungo ni Anthony sa kanya nuon, para pa rin siyang walang mukhang maiharap dito. Nagi-guilty siya na tinakasan niya ito sa araw ng kanilang kasal.Naalala pa niya ang kwento sa kanya ng kanyang Ate Lindsay. “I’m sorry, Aubrey kung hindi ko napigilan ang damdamin kong umibig kay Anthony. Nuong hindi ka sumipot sa araw ng kasal ninyo, dinamayan ko siya dahil nakita ko kung paano siya nasaktan nang bigla ka na lang nawala ng walang paalam. At. . .at hindi namin napigilan ang aming mga damdamin na umibig sa isa’t-isa.”Tahimik lang siya habang nakikinig sa kanyang kapatid. Nauunawaan niya ito. Limang taon siyang nawala, ni ha ni ho ay hindi man lamang si

HINDI ALAM NI ANTHONY KUNG ANO ANG EKSAKTONG MARARAMDAMAN NG MGA SANDALING IYON. Ngunit habang nakikita niya sa mga mata ni Lindsay ang ganap na kaligayahan, kahit na paano ay masaya na rin siya. Ngunit may isang bahagi sa puso niya ang tila nagtatanong, handa nga ba talaga siyang magkaroon ng anak kay Lindsay? Gusto niyang magalit sa kanyang sarili dahil Lindsay is a perfect woman, halos wala siyang makitang kapintasan dito ngunit bakit hindi pa rin niya tuluyang maipagkaloob ang buong puso niya sa babaeng ito?Muli ay nanumbalik sa kanyang mga alaala nang para siyang mababaliw dahil sa labis na pangungulila niya kay Aubrey.Araw-araw, wala siyang ginawa kundi ang magpakalunod sa alak. Isang buwan rin yatang hindi niya inaasikaso ang kanyang kompanya. Parang tumigil saglit sa pag-ikot ang buhay niya. Kung hindi siguro siya sinampal ng isang masakit na katotohanan at ipinagtapat sa kanya ni Lindsay na bakit niya sisirain ang kanyang buhay kay Aubrey na wala namang pagmamahal sa

“ANONG IBIG MONG SABIHIN? Gagawin mo rin sa akin ang ginawa mo kay Anthony?” Tanong ni Hector sa kanya. Kita niya ang pag-iigting ng mga panga nito.Hindi siya makasagot. Huminga siya ng malalim.“Mahal na mahal kita, Aubrey, siguro naman ay matagal mo ng alam iyon. Wala akong ibang pinapangarap kundi ang makasama ka.”“H-Hector, m-mula sa umpisa, naging honest ako saiyo. Sinabi ko naman saiyo na hindi ako ready na magpakasal, hindi ba? Ni hindi ko nga tinanggap ang proposal mo.”Sa kauna-unahang pagkakataon, nakita niya ang pagngangalit ng mga bagang nito at ang nakakatakot nitong anyo habang tila nagdidilim ang paningin. Napaatras siya.“Sumama ka sa akin sa araw ng kasal mo dahil ako ang gusto mong makasama at hindi ang Anthony na iyon, hindi ba?” Mariing tanong nito sa kanya.Napalunok siya.“Ako ang mahal mo, hindi ba?” Nakatitig na nakatitig ito sa kanyang mga mata at ewan ba niya kung bakit bigla na lamang siyang napatango dito.“Oo, ikaw ang mahal ko, Hector.” halos paanas

“AH, NAKU, hindi ko na maalala. Baka natapon na rin ng mga maids nung nagpa-general cleaning ako. Alam mo naman ang mga katulong, minsan hindi na nagtatanong, basta kung anong maisipang itapon, tinatapon na lang.” Sagot ni Devorah, “By the way, tumawag si Joan at nakwento sa akin na nagpangita kayo sa loob ng kanilang mall. Galit na galit nga. Ang kapal daw ng mukha mong tumuntong sa pag-aari nila. Naku, hindi ka na siguro mapapatawad ni Joan. Sabagay, napakalaki naman kasi ng kasalanang nagawa mo.”Hindi siya makaimik.“Kaya iha, kung ako saiyo, ikaw na lang ang magpapasensya, tutal ay kasalanan mo naman ang lahat. Saka bakit sa dinami-dami ng lugar na pwede mong puntahan, duon ka pa nagpunta?”“Nakalimutan ko hong sa mga Montejar pala ang property na iyon,” sagot ni Aubrey. Bigla siyang natigilan nang mapansin ang suot na bracelet ni Devorah, “Kay Mommy yan, hindi ba?” tanong niya dito.“Ha eh. . .”“Pwede ko ho bang makuha ang bracelet na yan?” Sabi niya.“Naku, pati ba naman

MAY MEETING PA SANANG DADALUHAN SI ANTHONY SUBALIT SUMAKIT NANG HUSTO ang ulo niya kung kaya’t nagpasya na lamang siyang magpahatid sa kanyang driver pauwi ng bahay. Nasa sasakyan siya nang tawagan siya ng matalik niyang kaibigan na si Gorge.“Pare, what’s up?”“Anthony, alam mo bang nag-aaplay dito sa kompanya ko si Aubrey bilang clerk,” balita nito sa kanya. Natigilan siya.Ang kompanyang pag-aari ni Gorge ang exclusive distributor ng mga appliances from Japan, Germany, Korea, China at iba pang mga sikat na brand. May outlet ang mga ito sa ilan sa kanilang mga mall. Classmate niya si Gorge nuong elementary sa exclusive school for boys kaya matagal na silang magkaibigan.Sa katunayan, ito sana ang bestman niya sa ‘wedding’ nila ni Aubrey.Alam nito ang kwento niya and vise versa.“Tinanggap mo?”“She’s over qualified pero mukhang kailangan talaga niya ng trabaho kaya tinanggap ko na. Ang totoo, hindi nya alam na ako ang CEO ng kumpanya. Actually, nakita ko ang hesitation sa mukha