Início / Romance / Secret Vow of the Ruthless Billionaire / Capítulo 141 - Capítulo 150

Todos os capítulos de Secret Vow of the Ruthless Billionaire: Capítulo 141 - Capítulo 150

164 Capítulos

Chapter 140 Honeymoon in Tuscany (POV: China)

Ang Tuscany ay tila panaginip na nagkatawang lupa.Sa bawat umagang ginising ako ng liwanag na dumadampi sa mukha ko, naririnig ko ang tunog ng hangin na humahaplos sa mga ubasan—at ang mababang tawa ni Gabriel habang binubuksan niya ang kurtina.“Rise and shine, Mrs. Buenavista,” bulong niya, halos paos pa sa antok.Napapikit ako, nagkunwaring tulog. Pero ramdam ko ang dulo ng labi niya sa noo ko, mainit, mabagal, parang pangakong matagal niyang pinag-isipan bago binigkas.“Five more minutes…”“Five minutes turns into five hours kapag ikaw ang kasama ko,” sabay yakap niya mula sa likod.Ang init ng katawan niya, ang amoy ng kape at pabango na halong araw at pagod—lahat iyon, pamilyar at bago sa parehong paraan. Parang bawat araw, may bagong bersyon ng pagmamahal niya na natutuklasan ko.Sa terrace, habang kumakain kami ng simpleng almusal — croissant, prutas, at cappuccino — humahalik ang araw sa mga ubasan. Si Gideon ay tulog pa sa loob, nakabalot sa kumot, pagod sa biyahe kahapon.

Chapter 141 Return to the Empire POV: China

The city skyline gleamed beneath the golden light of morning — tall, proud, unapologetic. Parang sinasalubong kami ng Maynila sa bagong yugto ng buhay namin. Hindi na kami ang mga tumatakas sa gulo. Hindi na kami ang mga sinusubok ng mundo.Kami na ang bumalik — buo, magkasama, at walang itinatago.Sa loob ng limo, nakasandal ako sa balikat ni Gabriel habang binabaybay namin ang pamilyar na daan papuntang Buenavista Tower. Naka-sunglasses siya, pero kahit natatakpan ng lens, ramdam ko kung gaano kalalim ang paghinga niya — ‘yung tipong hindi dahil sa pagod, kundi dahil sa finally, peace feels real.“Are you nervous?” tanong ko habang tinatanggal ang clasp ng bracelet ko.Bahagya siyang ngumiti. “Hindi. Pero I forgot how it feels to walk into the empire again… as us.”Napangiti ako. “You mean, as a team?”He turned to me, eyes softening. “No. As my home.”A simple line, but it hit deep. Kasi kung noon, ang mundo niya ay umiikot lang sa negosyo, ngayon, ako na ‘yung mundo niya. Kami na.

Chapter 142 Echoes of the Throne (POV: China)

Para bang napakaganda at maaliwalas ang umaga sa Buenavista Towers sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon, ramdam ko ang katahimikan ng tagumpay. Hindi ang gulo ng media, hindi ang ingay ng boardroom, kundi ang katahimikan na dulot ng pagkakaayos namin ni Gabriel at Gideon.Si Gideon, naka-backpack na para sa school, tumatakbo sa hallway, halos sumasayaw sa excitement.“Mama! Papa! Ang saya ko po!” sigaw niya, tumalon sa amin.Napangiti ako at hinawakan ang maliit niyang kamay.“Slow down, anak. Naka todo nanaman ang energy mo ah,” biro ko.Si Gabriel, nakangiti sa tabi ko, nakatingin sa anak namin na puno ng buhay. Ramdam ko sa kanya ang pagmamalaki, hindi sa negosyo, kundi sa pamilya. Napaka-rare na makita siya ng ganito — soft, almost vulnerable, pero sa parehong oras, walang kompromiso sa pagmamahal niya sa amin.Pagkatapos ihatid si Gideon sa school, naglakad kami papunta sa boardroom. Pero ngayong araw, hindi ito puro business talk lang. Si Gabriel, nakatingin sa akin hab

Chapter 143 The Scandal That Never Died (POV: China)

Habang naglalakad ako sa corridor, ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Hindi sa negosyo, kundi sa alaala ng Project Vendetta. Parang bumarena ang lahat ng nakaraan sa isipan ko.“Chin, everything okay?” Gabriel’s voice broke through my thoughts, at naramdaman ko ang init ng kanyang hawak sa aking braso.Napangiti ako, subalit bahagyang napahinga.“Yeah… just thinking,” sagot ko, pero alam kong ramdam niya ang bahagyang tensyon.Pagpasok namin sa boardroom, tumingin ako sa mga faces na kailan lang ay allies, ngayon ay may halo ng kaba at curiosity.Biglang pumasok si Elena, an old journalist contact sa room, hawak ang isang folder.“Mrs. Buenavista, may mga lumabas na files mula sa Project Vendetta. Exclusive. I believe the public deserves to know,” sabi niya, naka-smirk at parang gusto magpakitang gilas.Napatingin ako kay Gabriel. Ang titig niya ay matalim, protective — pero ramdam ko rin ang unti-unting panic. Hindi siya nagpakita ng weakness, pero alam kong iniisip niya kung paano pr

chapter 144 China vs. the World (POV: China)

Ang araw na ito… hindi ordinaryo. Hindi simpleng event. Hindi ito press conference — ito ang araw na haharapin ko ang mundo. At kahit pa ilang beses ko nang sinabing handa ako, ramdam ko sa dibdib ko ang mabilis na tibok ng puso, parang nakikipaghabulan sa oras.Nasa terrace kami ni Gabriel, ilang minuto bago magsimula ang media event. Ang lamig ng hangin, pero ang kamay niya… mainit, matatag, parang sinasalo lahat ng takot ko.“China…” bulong niya, malalim ang boses, halos parang dasal, “handa ka na ba talaga?”Tumingala ako sa kanya. Sa lalaking minahal ko, sinaktan ako, pero pinili kong patawarin at yakapin muli. Sa lalaking naging asawa ko, ama ng anak ko, at ang tanging tao sa mundo na kayang patahimikin ang bagyo sa dibdib ko.Tumango ako. “Handa.”Pero ramdam niya. “Kinakabahan ka.”Napairap ako ng mahina. “Of course. You dragged me into the lion’s den.”Ngumisi siya. “Correction. We are walking into the lion’s den. And I’m not letting anyone touch you. Not the media, not the b

Chapter 145 Fierce Stance (POV: China )

Pagkalabas namin ng main building, ang hangin ay malamig pero hindi nakakalamig ng nerves ko. Sa totoo lang, mas ramdam ko ang adrenaline sa katawan ko kaysa kanina sa mismong press conference. I felt powerful… but also exposed.Gabriel opened the car door for me. Hindi siya umimik, pero ramdam ko ang tension sa bawat kilos niya. Hindi siya galit. Hindi rin siya cold. He was… charged. Electrified. Parang may gusto siyang sabihin pero pinipigilan niya.Nang maisara niya ang pinto, umikot siya sa kabilang side. Pag-upo niya, hindi muna siya nag-start ng sasakyan. Nagtama ang mga mata namin.“China…” mababa ang boses niya, halos paos.“Yes?” tanong ko, hindi ko alam kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko.“You shook the entire room today.”Napairap ako ng mahina. “Gabriel, hindi naman—”“I’m not flattering you,” putol niya. “I’m stating a fact.”Tumingin siya sa manibela, then back to me. The way his eyes dragged over my face… parang sinusundan niya ang bawat linya, every detail

Chapter 146 The Confirmation (Gabriel's Pov)

“She’s here.” Pagkasabi ko noon, ramdam ko agad ang pag-angat ng balikat ni China sa likod ko — parang nahigop ang hangin sa paligid namin. Nakapako ang tingin ko sa CCTV monitor. At nandoon siya. Eleanor. Walking like she belonged here. Nakasuot ng dark coat, buhok nakalugay, at yung ngiti niya… Yung ngiting hindi ko makakalimutan dahil iyon yung ngiting ginamit niyang pambasag sa buhay namin noon. Pero hindi iyon ang nagpigil ng hininga ko. It was the way she looked straight into the camera. Diretso. Parang alam niyang tinitingnan ko siya. Parang sinadya niya. “Gabriel…” mahina, nanginginig ang boses ni China. Hindi ko siya nilingon. I needed to keep my eyes on the threat. Pero sa dibdib ko, parang may sumabog. Hindi takot. Hindi kaba. Galit. Galit na kayang sumunog ng lungsod kung kailangan. “She came back,” bulong ko, halos hindi ko naririnig ang sarili ko. Tumabi si China, pero mabilis ko siyang hinarang ng braso. “Stay behind me.” Ramdam ko ang paghinga niya s

Chapter 147 Tracing Eleanor (Gabriel's Pov)

Humigpit ang hawak ko sa manibela habang minamaneho ko pabalik ang kotse papuntang Buenavista Tower. Hindi ko na ramdam ang pagod, ni ang lamig ng gabi — puro adrenaline, galit, at takot para kay China ang umiikot sa buong sistema ko. “Damn it…” bulong ko, mariin, halos paos. “Kung may nangyari sa’yo habang wala ako…” Hindi ko na tinapos ang sentence. Hindi ko kaya. Hindi ko gustong i-imagine kahit isang segundo. Tumawag ako agad kay Rocco. “Status,” utos ko. “Sir, China is inside. Safe. Nakalock ang lahat ng access points. Nasa panic room ang bata,” mabilis na sagot niya. Pero hindi ako mapalagay. Hindi kahit isang porsyento. “Anong ginagawa niya ngayon?” Tahimik si Rocco ng ilang segundo. Para bang nagdadalawang-isip kung sasabihin ba niya. “Sir… she keeps asking if you’re okay. Paulit-ulit.” Napapikit ako ng mariin. Tangina. China. “Copy,” mahina kong sagot bago ibinaba ang tawag. Kasabay noon, tumunog ang phone ko. China. Napabilis ang tibok ng puso

Chapter 148. Gabriel POV: THE HUNT BEGINS

Huminga ako nang malalim, ramdam ko pa rin ang init ng adrenaline sa dibdib. Nakaupo ako sa armchair sa sala, nakatingin sa tulog na tulog si China sa kama, ang buhok niya nakalugay sa unan, napakaganda ng mukha niya sa liwanag ng buwan na pumapasok sa bintana.Hindi niya alam… hindi niya alam kung gaano ako kinakatakutan sa loob. Sa bawat segundo na lumilipas, iniisip ko kung anong gagawin ni Eleanor kung makakalapit siya. Kung makakakita siya sa asawa ko nang walang proteksyon. Kung may mangyari sa kanya kahit saglit lang…“Hindi ko siya papayagang masaktan,” bulong ko sa sarili ko, halos may panginginig. “Hindi.…”Hinawakan ko ang kamay niya, malambing at matindi. Kahit tulog pa siya, ramdam ko ang init niya sa aking palad. Parang nagpapaalala sa akin: ito ang buhay ko. Ang pamilya ko. Ang babaeng hindi ko kayang mawala.Hindi sapat ang sarili ko lang. Alam ko. Kailangan ko ng strategy, precision, at lakas. Tumayo ako, dahan-dahan, hindi ginising si China, at kumuha ng phone.“Rocc

Chapter 149 A Kingdom Reborn (POV: China)

Ramdam ko ang kabuuan ng kapangyarihan namin ni Gabriel—hindi lang sa negosyo, kundi sa puso, sa pamilya, sa bawat aspeto ng buhay. Parang bawat hakbang namin sa elevator ay may bigat ng responsibilidad, pero kasabay nito, may kilig na hindi ko maipaliwanag. Ang bawat kisap-mata niya ay parang may lihim na pangako, at ramdam ko iyon sa buong katawan ko.“China, ready ka na ba?” bulong niya sa akin, hawak ang kamay ko. Hindi lang basta hawak—parang pinapadala niya ang buong lakas at tiwala niya sa isang simpleng pagkakahawak. Ang titig niya ay may halo ng pride, halong pang-aasar na nakakakilig.“Always, Gabriel,” sagot ko, napangiti, ramdam ang init ng kanyang hawak na naglalakbay sa dugo ko. Sa bawat segundo, parang sinasabi niya sa akin, we’ve come so far, and we’re not turning back.Pumasok kami sa boardroom, at ramdam ko ang bigat ng mga mata sa amin. Ngunit sa halip na takot, may halong respeto at anticipation sa paligid. Ang dating tense na atmosphere—yung parang bawat tao ay na

ANTERIOR

...

12 13 14 15 16 17

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status