บททั้งหมดของ The Substitute Wife of Mr. Ruthless Zillionaire: บทที่ 31 - บทที่ 40

Maingat na pinagmasdan ni Mimiko ang reaksyon ni Kyline bago siya nagsalita. “Atty. Gonzaga, kagabi pagkatapos ng tour, I went to the bar… had some drinks. Pag-uwi ko, I accidentally hit an old man,” aniya, tila ba maliit na bagay lang ang pagkakapatay niya, para bang pusa o aso lang ang nasagasaan.Nagpatuloy siya, walang pakialam sa bigat ng kasalanan. “Gusto ko sanang ayusin privately, pero hindi pumayag ang pamilya ng matanda. Dinala nila ako sa korte. Kaya Atty. Gonzaga, I want you to help me get acquitted.”Habang sinasabi iyon, lumapit siya kay Kyline at mapanlaglag na pinisil ang balikat nito. “As long as you handle this case, it’s just sesame-seed level… nothing to worry. After all, you’re the number one undefeated lawyer in the City!”Ibinaba ni Mimiko ang isang tseke sa mesa, nakangiti. “Atty. Gonzaga, as long as you win this case for me, don’t worry about the payment. I’ll give you whatever you want. At bilang pasasalamat, the financier behind me will secure a long-term pa

Pinagpagan ni Shawn ang putik at alikabok sa tuyot at maruming puting bulaklak na napulot niya mula sa sahig. Saglit niyang tinitigan iyon, walang mabasa sa kanyang malamig na mukha. Pagkaraan ng ilang segundo, bahagyang gumalaw ang kanyang labi.“Ang dumi,” malamig niyang sabi.Agad namang umayon ang isang babaeng kamag-anak, sabik na sabik na magpasikat.“Siyempre! Gaya ng babaeng ‘yon, si Karen, madumi rin!”Hindi pa siya natatapos nang biglang itinaas ni Shawn ang hawak niyang tangkay ng bulaklak at malakas na hinampas ang mukha ng babae.Bumagsak ito sa sahig, napahawak sa pisngi niyang nagmarka ng pulang bakas ng sampal.“B-bakit?” pautal nitong sabi, gulat na gulat, hindi makapaniwala sa nangyari.Tahimik si Shawn. Maingat niyang ibinalik ang tuyong bulaklak sa mesa ng altar, at sa sandaling iyon, ang malamig niyang tingin ay tila tumagos sa balat ng babae.“Ang tinutukoy kong marumi,” malamig niyang sabi, “ay ikaw.”Walang sinuman ang nangahas na gumalaw. Sa bawat hakbang ni S

Hindi na makapaghintay si Jonas na makita ang takot sa mukha ni Kyline. Ngunit sa halip na matigilan o manginig, nanatiling kalmado ang babae, malamig, walang kahit anong emosyon sa mukha.“Oh? So what?” malamig na sagot ni Kyline.Bakit siya matatakot? Wala naman siyang dapat ikahiya. Ang kasal nina Karen at Shawn ay pangalan lang sa papel, at higit sa lahat, hindi siya si Karen.Natigilan si Jonas. Hindi ito ang reaksyong inaasahan niya. Dapat ay natataranta na si Kyline ngayon, pero heto ito, parang walang pakialam. Galit na hinawakan niya ang braso ng babae. “Kyline, sino ‘yong lalaki sa picture? Kailan pa kayo nagkakilala?”Mariin niyang inalis ang kamay ng lalaki. “Anong pakialam mo?” malamig niyang sabi.Nang una pa lang, siya na ang niloko ni Jonas, ipinahiya pa siya sa harap ng lahat. At ngayon, siya pa ang may ganang magtanong? Nakakatawa.“Kyline,” sarkastikong tawa ni Jonas, “hindi ko inakalang mas magaling ka pa palang maglaro kaysa sa’kin. You’re nothing but a dirty woma

Nakatitig si Kyline sa tulog na mukha ni Shawn, at ilang beses na kumibot ang emosyon sa kanyang mga mata. Sa unang pagkakataon, nawala ang malamig na anyo ng lalaki, ang dating pino’t matigas na ekspresyon ay napalitan ng tahimik na pagod. Ngunit kahit tulog na, nakakunot pa rin ang noo nito, para bang may mabigat pa ring iniisip kahit sa panaginip.Matagal siyang naghintay, nagdadalawang-isip kung ano ang dapat gawin. Hanggang sa tuluyan niyang binawi ang kamay na nakahawak sa Swiss Army knife.‘Hindi si Shawn ang tunay na kaaway,’ bulong niya sa isip. ‘Pareho lang kaming ginamit sa laro ng ama ko.’Tahimik niyang pinagmasdan ang lalaki. Walang bantay, walang proteksyon, at lantad pa ang armas nito sa tabi. Parang may tiwala ito sa kanya… o baka naman sinusubok lang siya. Hindi niya alam kung alin ang mas totoo.Parang may sariling isip ang kanyang kamay nang dahan-dahan niyang inabot ang mukha ni Shawn at pinahid ang kunot sa pagitan ng mga kilay nito. “Bakit parang… pagod ka rin?”

“Sir Shawn,” mahinang sabi ni Ronald, maingat ang tono habang nakatayo sa gilid. “Sa tingin ko, hindi umaarte si Karen.” Napatingin si Shawn, bahagyang nagtaas ng kilay.“Hindi?”Umiling si Ronald. “Alam niyang imposibleng makuha ang pabor mo, o ang kapatawaran mo. Wala siyang dahilan para sirain pa ang career niya. At isa pa, nang magtanong ako tungkol sa kaso ng pamilya ng matanda, nalaman ko na hindi siya tumanggap ng kahit isang sentimo. Ginawa niya iyon pro bono.” Tumigil siya sandali, saka nagpatuloy. “Ngayon, parang iba na siya, Sir. Parang gusto na talaga niyang lumaban para sa hustisya.”Napangiti si Shawn, isang mapanuksong ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. “Hustisya, huh?” Bahagya niyang pinikit ang mga mata, saka mahinang natawa. “Hindi ko inakalang darating ang araw na ang lamok ay titigil sa pagsipsip ng dugo.”Tahimik lang si Ronald, ngunit napansin niyang matagal nang nakatitig si Shawn sa pintuan ng courtroom, kung saan dumaan kanina si Kyline. Napabuntong-hininga s