Semua Bab STILL YOU (SPG): Bab 41 - Bab 50

Hindi pa ako maaaring kumilos ngayon dahil tiyak na kapahamakan lamang ang dulot niyon sa aking kapatid. Kailangan ko munang paghandaan ang bawat kilos ko. Makakatulong sa akin ng malaki ang tracker na inilagay ko sa kanyang balat. Hindi naman iyon makikita agad dahil kakulay ito ng kanyang balat. Kaunting tiis pa aking kapatid. Maililigtas din kita. Ngunit sino ang babaeng nang aalipusta sa iyo?Napapitik ako sa hangin ng maalala ang babaeng kasama nito kanina. Siya lang namin si Anabelle ang dating kasintahan ni Diego na siyang ina ni Cassie. What a small world! Napakatanga mo talaga, Katrina. Baka nga talagang may kinalaman ang lalaking iyon sa nangyayari sa iyong kapatid. Sigaw ng aking isipan. Kung gayon, kailangan ko ng kumilos bago pa mahuli ang lahat. Napakatanga ko talaga at umibig pa rin ako sa lalaking iyon. Paano kung totoo ngang may kinalaman siya sa pagkawala ng aking kapatid at sa kanyang dinaranas? Hindi malabong mangyari iyon dahil dati ng may ugnayan si Anabelle a

"Hayun ang taong grasa! Habulin ninyo! Malilintikan tayo kay boss niyan!" rinig kong hiyaw ng isa sa nga tauhan ni madam AB. Mabibilis na ang nga kilos ko hindi nila kami maaring maabutan ngunit hindi maaring tumakas ako sa laban. Kung kinakailangan kong makipagpatayan sa mga ito ay gagawin ko. Ini-upo ko muna ang aking kapatid sa madilim na parte ng scret passage. Ang tanga ko dahil hindi ko man lamang nagawang isara ang pintuan. Naghanda na ako sa pag-atake nila. Agad kong inilabas mula sa aking likuran ang maliit na tube na kung pipindutin ang button nito ay kusa itong hahaba. Kakaiba ang katana na ito dahil mayroon itong mala kuryente sa mismong blade nito na kung sino man ang tamaan nito ay awtomatikong mangigisay ito habang bumulwak ang dugo sa katawan nito. Mahusay ang pagkakaimbento sa katanang ito. Bawat agent ay may kakaibang armas na nagsisilbing trademark namin. Ako lamang ay may ganitong klaseng katana. Agad kong pinadausdos ang aking katana sa semento at mali

(DIEGO's POV) "Lord, sobrang bilis ng mga galaw ng babaeng grasa na iyon. Halos hindi namin makuhang habulin." hingal na hingal na anas ng aking tauhan. Napangisi na lamang ako sa aking isipan ng maalala kung paano ako halikan at hawakan ng babaeng iyon. Aaminin kong hindi ko nakilala sa umpisa ang baabeng grasa na iyon dahil sa hitsura at amoy niya. Ngunit ng halikan niya ako ay nalaman kong si Katrina iyon. Ang lambot ng kanyang mga labi ay walang katulad. Samantala labis na pagkaawa at habag ang aking naramdaman ng makita ko ang kalagayan ng aking matalik na kaibigan. Matagal ko na itong hinahanap. Mabuti na lamang at natagpuan din siya ng kanyang kapatid. Agad naming dinala sa hospital na pagmamay ari ko ang payat na katawan ni Rex. Kung sino man ang may kagagawan nito ay magbabayad ng mahal. Pansamantala ko munang iniwan si Rex sa pangangalaga ng aking mga tauhan. Tiwala naman akong hindi iyon basta-bastang mapapasok ng mga kalaban dahil fully guarded ang gusaling i

Tapos ng makapagluto si nanay Sol ng mga putaheng paborito raw ng bata. Mahilig si Cassy sa mga gulay kaya halos lahat ng narito sa mesa ay may halong gulay. Nai-ayos na namin ang lahat ng pagkain sa ibabaw ng mesa nang bumukas ang pinto sa living room. Rinig mula rito ang tili ng bata. Tila nasisiyahan dahil nandito siya sa bahay ng kanyang mommy. "Nanay Sol, where is mom?" biglang lumungkot ang tinig ng bata nang mapansing wala ang ina nito. "Wala ang mommy mo eh" rinig kong anas ng matanda. Bigla na lamang tumahimik ang bata sa narinig. "H-halika na. Siguradong gutom na gutom kana. Niluto ko ang mga paborito mong pagkain" pag-aalo ng matanda kay Cassy. "T-talaga po?! Then, let's eat na!" biglang sigla ng bata. Bahagya naman akong napangiti sa naging sagot ito. Tunay ngang mababaw lamang ang kaligayahan ng mga bata. Umayos na ako ng tayo upang salubungin sana ang bata nang marealize kong nasa ibang katauhan nga pala ako. Nanatili na lamang akong nakayuko hanggang sa ma

Mabilis kong inayos ang aking sarili at itinuon ang atensiyon sa babaeng sumasayaw sa aming harapan. Ngunit ang magaling na lalaki ay panay ang halik sa aking batok. Nilingon ko ito at sinamaan ng tingin. Inalis na rin nito ang suot nitong bonnet. Mamaya ko na tatanungin kung anong ginagawa nito sa silid ni madam AB. "Mommy! Huwag kang mag-alala malapit na nating maubos ang pamilya De Guzman!" napatigil ako sa aking kinatatayuan. Para akong nanigas at hindi makagalaw. Sinong De Guzman? Kami ba ang tinutukoy nito? "Ngunit patawarin mo ako, mommy dahil nakatakas ang hayop na Rex na iyon! Huwag kang mag-alala dahil makukuha ko rin siya ulit. At ang kanyang kapatid na si Katrina? Malapit ko na rin siyang maging bihag." napakunot ako ng aking noo. Anong kinalaman ko at ng pamilya ko sa kanya? Bakit ganoon na lamang ang galit nito sa aming pamilya? "Kung hindi dahil sa tarantadong Enrico na iyon hindi magkakaganito ang aking buhay! Ikaw naman kasi, bakit ka pa pumatol sa kanya? Alam