บททั้งหมดของ STILL YOU (SPG): บทที่ 11 - บทที่ 20

"Boss ang mga grupong nagpanggap ng hostage taking ay kagagawan rin ng TELAPIA SYNDICATE. Napag-alaman kong isang Mayor ang may pakana nito. Mahilig gumawa ng katarantaduhan ang mayor ng kabilang bayan. Dahil sa paggawa ng pekeng hostage taking ay makakakulimbat sila ng salapi sa sinumang tutulong dito. Napag-alaman ko ring patong patong ang kaso ng mayor, ang kaso ay hindi siya maipakulong kulong dahil malakas ang kapit nito" anas ni Dante.Mukhang alam ko na kung sino ang uunahin ko. Mayor. Mayor. Mayor. "Alam mo ba kung saan nakatira ang mayor na ito?" anas ko dito."Yes boss. Narito ang address" Marahas akong napangisi. Kung sinuswerte ka nga naman. "Sige, maghanda ka Herardo dahil lulusubin natin ang lungga ng mayor na iyan" "At ikaw Herardo, kamusta ang ipinaguutos ko sayo?" "Boss, mukhang matinik si Diego Montenegro, dahil nararamdaman nito agad kung may nagmamanman sa kanya. Katunayan ay nasuntok ako ng isa sa mga tauhan nito sa mata. Pinilit nila akong sabihin kung sino a

"Ang lakas ng loob mong pasukin ang aming lugar. Tiyak na matutuwa si Madam AA nito dahil mapapatay namin ang taong hadlang sa kanyang mga negosyo!" Mapang uyam na anas ng babaeng nakahawak ng kadena. Hindi na lamang ako nagsalita ngunit isang nakakalokong ngisi ang ipinagkaloob ko dito. Agad kong ihinanda ang aking katana dahil lulusob na ito sa akin. Balak akong tagpasin sa aking ulo kaya isang malakas na iwas ang aking ginawa at sinamantala ko ang pagkakataon dahil open ang kanyang sikmura. Mula sa aking pagyuko ay siyang wasiwas ko ng aking katana dahilan kaya nahati sa dalawa ang katawan nito. Mabilis naman akong tumalon sa ere at nagpagulong gulong dahil sa mga balang tatama sa akin. Agad akong nagtago sa likuran ng malaking drum at iyon ang aking ginawang panangga. Mabuti na lamang at may lamang mga tubig ito. Dinagdagan ko ng mga bala ang aking baril at isa isa ko silang pinatamaan sa kanilang ulo. Bulls eye!Dalawa na lamang ang aking kakalabanin. Kubg kaya't mabilis kong

"Boss, tama nga ang sinabi ni madam AA na may kinalaman ang governor ng lugar na ito sa mga nwawalang dalaga. Ayon sa aking nakalap na impormasyon base na rin sa aking pagmamanman sa buong kapaligiran at sa governor ay mayroon ngang nilulutong laboratoryo malapit sa dalampasigan kung saan itinuturing na ngayong private property." imporma sa akin ni Galvin. Mukhang mapapabilis ang aking misyon nito. "Nalaman mo ba kung sino sino sa mga sikat na businessmen sa bansa ang involved dito?" seryosong tanong ko dito habang pinag-aaralan ang mga papeles na dala-dala nito."Sa darating na transaksyon ng mga illegal na armas ay mukhang darating din ang kanyang mga kasosyo." marahas akong napangisi sa mga tinuran nito. Mamayang gabi na nga gaganapin ang bilihan ng mga armas kung saan darating doon si Diego Montenegro. Mukhang pagkakataon ko na ito upang matapos ang aking misyon mukhang lumalapit na sa akin ang mga kasagutan sa aking mga katanungan. "Herardo, kumusta ang paghahanap mo ng lead s

"Kailangan muna naming masuri ang mga armas na ito bago ko bayaran, Mr. Montenegro" anas ng governor. Napansin ko naman ang bahagyang pag protesta ng babaeng katabi nito. Tila hindi nito nagugustuhan ang mga ginagawa ng governor sa kanya. "Go ahead, governor" kalmadong sabi ng aking katabi sabay abot nito ng isang armalite. Mabilis namang inabot ng gobernador ang baril at mariing sinuri ang bawat anggulo ng baril na hawak nito. "Huwag kang mag-alala, governor. Ang mga ito ay de kalidad na mga armas. Tiyak na magagamit mo ang mga ito sa iyong mga kalakaran" Mariin kong ikinuyom ang aking kamao sa aking mga narinig. So, ito ang negosyo ni Deon Montenegro? Ang magbenta ng mga unregistered guns. Huwag ko lamang malaman na pati droga ay ibinebenta nito. Talagang ako ang magpapakulong dito. "Maganda nga ang mga baril mo, Mr. Montenegro. Ngunit sa tingin ko'y mas maganda kung subukan natin. Bakit hindi natin ipasubok diyan sa babaeng katabi mo? Mukhang ngayon ko lamang nakita ang mukhang

Manghang napatingin ako sa bahay na binili ni Galvin. Marunong talaga itong pumili ng bahay. Nagpahanap na rin ako ng ilang mga kasambahay na maaring makatulong sa akin sa pang araw araw. Marunong naman akong magluto. Iyon nga lang ay hindi ko mahaharap dahil sa busy akong tao."Magandang umaga ho, ma'am. Ako ho si Inday, ipinadala ho ako ng kumpanya bilang kasambahay ninyo at ito naman po si Diday" mukhang mapagkakatiwalaan naman ito kaya sinabi ko rito ang mga dapat nilang gawin kapag nandito at nasa labas ako. Mabilis naman nilang nakuha ang aking ipinag-uutos. Napansin kong maganda ang anak ni manang Inday na Diday. Dala ng kuryosidad ay napatanong ako dito. "Ilang taon kana Diday?" tanong ko dito. Nahihiya pa itong tumingin sa akin. Napakaputi ng batang ito. "Labing walong taon po, ma'am" nahihiyang sabi nito. "Nag-aaral ka pa ba?" tanong ko habang sumisimsim ng kapeng iniabot ni manang Inday. Nagpunta ito ng kusina ng kausapin ko ang anak nito upang ipagtimpla ako ng kape. N