All Chapters of Uncensored รักต้องร้าย: Chapter 61 - Chapter 70

แล้วคนที่ประกาศปาว ๆ ว่าจะไม่ยอมทำตามด้วยใบหน้าเสียวซ่านแทบขาดใจในตอนนั้น ก็มานั่งหน้างออยู่ในคลับของโรงแรมในตอนนี้ ข้างกันคือว่าที่สามีจอมเผด็จการ ส่วนฝั่งตรงข้ามคือรินนา ที่มองจากนอกโลกยังดูออกว่าตั้งใจจะมาทำให้เธอกับเขาเลิกกัน“ไม่คิดว่าคุณลูกจันจะมาด้วยนะคะ เซอร์ไพรส์มากเลยค่ะ”รินนาจ้องชิดจันทร์เขม็ง ไม่เชิงว่าไม่ชอบหน้าเพราะอีกไม่นานผู้หญิงคนนี้ต้องมาเป็นพี่สะใภ้ตัวเอง แต่ที่จ้องเพราะต้องการแน่ใจว่าชิดจันทร์จะไม่รู้สึกอะไรกับปัณณธีต่างหาก“ขอโทษที่มารบกวนนะคะ จริง ๆ ก็ไม่ได้อยากมาหรอกค่ะ อยากพักผ่อนมากกว่า แต่คุณปัณณ์ลากมา คงกลัวเป็นข่าวมั้งคะ”ดาราสาวยกแก้วเครื่องดื่มสีสวยขึ้นจิบ พยายามขยับตัวออกห่าง แต่คนเผด็จการกลับโอบไหล่เอาไว้“แหม ปัณณ์จะกลัวอะไรหนักหนาก็ไม่รู้นะคะ มาไกลถึงที่นี่ไม่มีนักข่าวหรอกค่ะ ดูสิ รอบตัวมีแต่ชาวต่างชาติทั้งนั้น”ชิดจันทร์ยกยิ้มมุมปาก แต่ดวงตาไม่ได้บ่งบอกสิ่งนั้น เธอวางแก้วเครื่องดื่มลงเอนตัวพิงอกแกร่งแล้วเงยหน้าขึ้นมองคนตัวโตที่ก้มลงมองเธออย่างแปลกใจ“คุณปัณณ์คงกลัวว่าคุณย่าจะล้มเลิกงานแต่งงานของเราน่ะค่ะ เพราะคุณย่าท่านขู่ว่าถ้าคุณปัณณ์มีข่าวกับคุณร

“เหนื่อยแย่เลยนะคะ วันนี้คนไข้เยอะเลย”มีนา คุณหมอสาวแสนสวยที่มาร่วมกับทีมแพทย์อาสาบนดอยยื่นน้ำเปล่าให้ชยุตม์หลังจากที่เก็บอุปกรณ์สำหรับตรวจเสร็จ เขารับขวดนั้นมาเปิดดื่มทันที“ขอบคุณครับ มีนก็เหนื่อยแย่”เธอคือเพื่อนร่วมรุ่นที่ทำงานอยู่โรงพยาบาลเดียวกันกับเขา สายตาที่เธอมองมานั้นเขาดูออกว่าเธอคิดอย่างไร แต่ไม่อาจตอบรับไมตรีได้เพราะเขาไม่เคยรู้สึกเกินเพื่อน หากเอาตัวลงไปเล่นด้วยรังแต่จะทำให้เธอเจ็บปวดเสียเปล่า ๆ จึงทำเป็นเมินความรู้สึกของเธอตลอดมา“ไม่เหนื่อยเลย มาทำอะไรแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะคะ รู้งี้มีนมาด้วยตั้งแต่ปีแรกแล้ว”“ครับ คนที่อยู่ห่างไกลเขายังขาดโอกาสเข้าถึงทางการแพทย์ ไหนจะการศึกษาอีก แต่ผมก็มาร่วมกับทีมนี้แค่ไม่กี่ครั้ง ถ้าชนช่วงยุ่ง ๆ ผมก็ไม่ได้มา”ไหนจะเรียนแพทย์เฉพาะทาง ไหนจะงานที่ทำอยู่ที่ทั้งหนักและยาก จึงค่อนข้างทุ่มเทเวลาจนไม่ได้มีโอกาสใกล้ชิดกับผู้หญิงคนไหนจนถึงขั้นจะใช้คำว่าศึกษาดูใจกันได้ จนก่อนหน้านี้ที่เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งทำเขาตกหลุมรักทันที พยายามแบ่งเวลาที่ยุ่งจนสายตัวแทบขาดคุยกับเธอแต่สุดท้ายความรักของเขาก็ไม่สมหวัง เมื่อเธอเลือกกลับไปคบกับแฟนเก่าที่เลิ

“ใจเย็นขิม พูดมาก ไม่เป็นความจริงสักอย่าง”เพลงขลุ่ยบ่นน้องสาวก่อนถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ทำเพียงขิมอ้าปากค้าง ทำหน้าเจื่อน“อ้าว ไม่ใช่รอยลิปของยัยเทโพเหรอ”มัสลินจ้องหน้าเพลงขลุ่ยเขม็งรอคอยคำตอบ หลายวันมานี้เธอได้รับรู้จากเพียงขิมว่าผู้หญิงที่ถูกเรียกว่าเทโพคือใคร ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อนี้ หัวใจจึงปวดหนึบร้าวรานราวถูกบีบจากมือที่มองไม่เห็น“อืม ไม่ใช่”คำตอบของเพลงขลุ่ยทำคนที่กำลังลุ้นคำตอบลอบถอนใจ แม้จะไม่รู้ว่าจะรู้สึกโล่งอกแบบนี้ได้นานอีกแค่ไหน เพราะเมื่อเพลงขลุ่ยคิดจะตัดใจจากชิดจันทร์แล้ว เขาก็มีอิสระทั้งใจและกายที่จะทำอะไรตามประสาหนุ่มโสดได้ตามต้องการโดยไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ เพราะกลัวเสียภาพลักษณ์อีก“อ้าว ไม่ใช่ของยัยเทโพแล้วจะเป็นของใคร แกเจอสาวในร้านนี้เหรอ”กวาดตามองรอบร้านก่อนวกมาหาเพื่อนรัก สีเฉดเดียวกันแต่บนปกเสื้อจางกว่าไม่สามารถตบตาเธอได้ เพราะผู้หญิงทุกคนมีความสามารถในการแยกเฉดสีติดตัวมาแต่กำเนิดเพียงขิมเบิกตากว้าง มองริมฝีปากมัสลินสลับกับรอยลิปสติกใต้ปกคอเสื้อของเพลงขลุ่ยไปมา“เอ่อ ฉันทำเสื้อขลุ่ยเลอะเอง พอดีให้ขลุ่ยไปช่วยหาลิปสติที่นอกร้าน ทำตกไว้ตั้งแต่เย็น แล้วเดินสะด

“แกว่ายังไงนะ”รัฐปกถามน้องสาวเสียงดัง หันซ้ายขวารู้ว่าตัวเองกำลังรบกวนคนอื่นจึงกรอกเสียงแผ่วเบาผ่านโทรศัพท์มือถือ“แกพูดใหม่ซิริน”“รินโดนคุณปัณณ์จับได้แล้วนะ เรื่องที่รินเป็นน้องพี่รัฐ”“แกไปทำอีท่าไหนให้เขาจับได้ ปกติแกไม่ค่อยได้ออกงานกับที่บ้าน รูปในหน้าข่าวก็แทบไม่มี”เขาลุกออกจากเก้าอี้ที่กำลังนั่งรอเรียกคิวรับยาหลังจากเป็นไข้หวัดมาหลายวัน เดินออกมาคุยโทรศัพท์กับน้องสาวที่มุมหนึ่ง ยกมือขึ้นเสยผมด้วยความหงุดหงิดที่ดูเหมือนอะไรก็ไม่เป็นใจสักอย่างหลายวันมานี้เขาต้องทำงานคนเดียว ยังหาเลขานุการคนใหม่ที่ถูกใจไม่ได้ ทั้งที่แฟ้มงานกองสุมท่วมหัว ไหนจะตารางนัดที่จัดชนกันวุ่นวายไปหมด แถมยังเป็นไข้จนแทบจะทำงานไม่ไหว แต่ก็ต้องลากสังขารไปเพราะไม่มีคนที่เชื่อใจได้คอยดูแลงานแทนสุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหว ต้องทำในสิ่งที่ตัวเองเกลียดที่สุดคือการมาโรงพยาบาล“ก็เพื่อนคุณปัณณ์น่ะสิ มาค้นกระเป๋าเจอบัตรประชาชนริน เลยเอาไปเสิร์ชหา มันขึ้นข่าวครอบครัวเราเลยรู้ว่ารินเป็นน้องสาวพี่”“นี่แกอย่าบอกนะ ว่าแกไปนอนกับเพื่อนไอ้หมอนั่นอีกแล้ว”พี่ชายตวาดลั่นเพราะน้องสาวทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ ให้ไปจับปัณณธี แต่ดันไปนอนกับเ

ร่างใหญ่ลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสาย อาการไข้ดีขึ้น แต่อาการปวดหัวมาแทนที่เพราะเมื่อคืนไม่ยอมนอนหลับพักผ่อนทั้งที่ไข้ยังไม่ทันหายดีก็หักโหมกระหน่ำร่างกายใส่อดีตเลขาสาวสวยไม้ยั้งราวกับคนตายอดตายอยากมานานที่จริงจะว่าตายอดตายอยากก็ไม่ผิด เพราะตั้งแต่ที่เขาถูกผู้หญิงที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเขาทั้งสองคนทิ้งไป นอกจากกินเหล้าเมามาย และทำงานหามรุ่งหามค่ำ เขาก็ไม่ได้นอนกับใครอีกเลยมือใหญ่ยกขึ้นบีบขมับไล่อาการปวดตุบ ก่อนจะควานหาร่างบางที่นอนกกกอดมาทั้งคืนแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า ที่นอนเย็นเยียบบ่งบอกว่าเธอลุกจากเตียงไปนานแล้วจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งตั้งใจจะตามหาปลายหางตาเหลือบไปเห็นกระดาษโน้ตแผ่นเล็กสีชมพูวางไว้บนโต๊ะโดยมีโทรศัพท์มือถือของเขาทับอยู่ จึงหยิบมาดูทันที“ขอบคุณสำหรับความทรงจำคืนสุดท้ายนะคะ ทิพย์จะไม่มีวันลืม ขอให้คุณโชคดี ต่อให้ง้อขอคืนดีกับคุณลูกจันไม่สำเร็จก็อยู่ต่อไปอย่างมีความสุขนะคะ ผู้หญิงที่คู่ควรกับคุณมีอีกมาก รบกวนปิดแอร์ให้ทิพย์ด้วยนะคะ ทิพย์จะไม่กลับคอนโดหลายวัน ไปสัมมนาต่างจังหวัดกับเจ้านายใหม่ค่ะ”เมื่ออ่านมาถึงประโยคสุดท้าย รัฐปกก็กัดกรามขยำกระดาษที่อยู่ในมือก่อนปามั