บททั้งหมดของ OMG!! ฉันย้อนเวลากลับมาเจอปะป๊าตอนเขาอายุ14 : บทที่ 141 - บทที่ 150

ชายคนขับเกวียนชะลอวัวลง มองกลุ่มคนแปลกหน้าด้วยความสงสัย "หมู่บ้านจินซานรึ? ก็ผ่านอยู่หรอกนะ ว่าแต่ถามทำไมล่ะ" "พวกเราขออาศัยเกวียนคุณลุงกลับไปลงที่หมู่บ้านจินซานได้ไหมคะ?" หลินรีบอธิบาย "พอดีพวกเรากลับออกมาจากตลาดเย็นไปหน่อย เลยไม่มีรถกลับแล้วน่ะค่ะ พวกเรายินดีจะจ่ายค่าโดยสารให้คุณลุงอย่

"เฮียออกไปรอตรงลานหน้าบ้านแป๊บนึงนะคะ ไปดูลาดเลาให้หน่อย" หลินดันหลังใช้ให้ออกไปข้างนอก "เดี๋ยวหนูขอ จัดข้างในให้เรียบร้อยอีกนิดเดียวค่ะ!" ใช้เข้าใจในสิ่งที่คนตัวเล็กกว่าจะทำ ดังนั้นเจ้าตัวจึงยอมเดินออกมาแต่โดยดี หลินส่งยิ้มออกมาก่อนจะหันกลับเข้าไปในบ้านที่ตอนนี้ว่างเปล่าแต่สะอาดสะอ้านทุ

ทหารหญิงคนนั้นจ้องมองใบหน้าของอู๋หนิงนิ่งนาน ก่อนที่สีหน้าเคร่งขรึมของเธอจะค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็นความประหลาดใจระคนดีใจเป็นอย่างมาก ทั้งนี้เป็นเพราะกว่าพวกเขาจะตามเธอเจอและสืบหาความจริงได้จนพบเวลาก็ล่วงผ่านมาหลายปี ทันใดนั้นเอง! โดยที่ไม่มีใครคาดคิด! ทหารหญิงคนนั้นก็ยืดตัวตรงยกมือขึ้นทำความ

แต่หลินกลับไม่สนใจ เธอกวาดตามองไปรอบร้านอย่างรวดเร็วก่อนที่สายตาจะไปสะดุดเข้ากับแจกันกระเบื้องเคลือบสีน้ำเงินขาวใบเล็กใบหนึ่งที่วางซุกอยู่ในมุมอับของร้าน มันดูธรรมดาและเปรอะเปื้อนจนไม่มีใครสนใจ (เจอแล้ว!) หลินยกมุมปากขึ้นสูง เธอใช้เงินเหมาที่ได้จากการค้าขายก่อนหน้านี้ซื้อแจกันใบนั้นมาในร

"และความคิดเรื่องร้านหม้อไฟของอาหมวยก็ดูจะเข้าท่ามากทีเดียว" "ถ้าลูกสะใภ้ของแม่คนนี้อยากจะทำ... แม่ก็สนับสนุนเต็มที่!" คุณนายหมี่เซียวหนิงประกาศอย่างชัดเจน "ส่วนเรื่องเงินทุนกับสถานที่สำหรับเปิดร้าน ไม่ต้องเป็นห่วงเลยนะ! เดี๋ยวแม่จะช่วยจัดการให้เองทั้งหมด! ถือซะว่าเป็นของขวัญ