All Chapters of หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท: Chapter 121 - Chapter 128

“...”หลี่เชียนเชียนเห็นเขาเป็นเช่นนี้ ในใจยิ่งปวดร้าวหนักกว่าเดิมท่านพี่ไม่เชื่อคำพูดของนางหรือ?เมื่อหลี่เฉิงหมิงเห็นว่าในจดหมายไม่มีเบาะแสใดทิ้งไว้จริง ๆ ก็โกรธจัดจนฉีกจดหมายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แล้วโปรยเกลื่อนเต็มพื้น“ท่านพี่ ท่านทำอะไรน่ะ?”หลี่เชียนเชียนเห็นจดหมายที่โม่จิ่นยวนทิ้งไว้ให้นางถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ก็ร้องไห้โฮ ฟุบลงไปเก็บเศษกระดาษบนพื้นทีละชิ้น ๆ แล้วลุกขึ้นถามด้วยความโกรธเคืองว่า “นี่เป็นจดหมายที่พี่ใหญ่โม่ทิ้งไว้ให้ข้า ท่านมีสิทธิ์อะไรมาฉีกมันทิ้ง?”นางเหลือเพียงจดหมายฉบับนี้แล้ว เหตุใดพี่ชายถึงต้องฉีกมันทิ้ง ไม่เหลือความทรงจำไว้ให้นางดูต่างหน้าบ้างเลยหรือหลี่เฉิงหมิงมองท่าทางโศกเศร้าเสียใจของนาง แล้วเอ่ยเสียงเย็นว่า “เจ้ากำลังจะแต่งงานกับคุณชายหวังแล้ว จะเก็บจดหมายฉบับนี้ไว้ทำไม? หากวันหนึ่งเขารู้ว่าในใจเจ้ามีชายอื่นอยู่ เจ้าคิดว่าเขายังจะดีกับเจ้าเหมือนเมื่อก่อนอยู่อีกหรือ?”พูดถึงตรงนี้ เขาตบไหล่หลี่เชียนเชียนเบา ๆ แล้วเอ่ยปลอบโยนเสียงอ่อนว่า “ที่พี่ฉีกมันทิ้งก็เพื่อตัวเจ้าเอง ในเมื่อเลือกที่จะแต่งงานกับคุณชายหวัง เจ้าก็ต้องรักเดียวใจเดียว พึงรู้ไว้ว่า ในใต

ต่อให้ขบคิดจนสมองแทบระเบิด เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามู่หนิงโกรธเคืองเรื่องอันใดกันแน่ช่างเถิด เร่งเดินทางก่อนเป็นดีที่สุดโม่จิ่นยวนมองผู้ที่บังคับรถม้าอีกคันซึ่งก็คือฟางเหวิน แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “พี่สะใภ้รอง ต่อจากนี้พวกเราจะมุ่งหน้าลงใต้ ทางนั้นมีป่าเขามาก หากเจอพวกเจ้าหน้าที่ ก็ยังพอจะหลบเลี่ยงได้บ้างขอรับ”“ได้”ฟางเหวินพยักหน้า จากนั้นจึงบังคับรถม้าตามหลังเขาไปฮูหยินผู้เฒ่าโม่เห็นมู่หนิงนั่งเก็บความขุ่นเคืองไว้ในใจ ก็ไม่อยากให้นางกับบุตรชายต้องผิดใจกัน จึงเอ่ยถามขึ้นว่า “หนิงหนิง เจ้ากับจิ่นยวนเป็นอะไรกันไปหรือ?”แม้น้ำเสียงของนางจะแผ่วเบา ทว่าโม่จิ่นยวนผู้มีกำลังภายในล้ำลึกซึ่งอยู่ด้านนอกกลับได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้งเขาเงี่ยหูฟัง ด้วยอยากรู้คำตอบของมู่หนิงเช่นกันมู่หนิงเพียงแย้มยิ้ม “ไม่มีอันใดเจ้าค่ะ”“แต่แม่เห็นเจ้ากำลังโกรธเขาอยู่ จะไม่มีอันใดได้อย่างไร?”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่ย่อมไม่ปักใจเชื่อ“ใช่แล้ว” มู่อวิ๋นชิงพยักหน้าเห็นด้วย แล้วกล่าวเสริมว่า “ไม่เป็นไรหรอกน้องสะใภ้เจ็ด น้องเจ็ดทำสิ่งใดไม่ดี เจ้าก็บอกพวกเรามาเถอะ ต้องพูดออกมา พวกเราถึงจะรู้ว่าเขาทำผิดตรงไหน จะได้ให

สัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนของมู่หนิง ความหวาดกลัวที่เคยเกาะกุมจิตใจเมื่อครั้งก่อนพลันมลายหายไปจนสิ้นมู่หนิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะกำชับอย่างจริงจังว่า “เหมิงเหมิง เรื่องอื่นเจ้าบอกจิ่นยวนได้ทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องที่ข้าเป็นคนจากอนาคต เรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับไปก่อน เข้าใจหรือไม่?”“รับทราบเจ้าค่ะเจ้านาย”เหมิงเหมิงช้อนตาขึ้นมองนาง เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า “เจ้านาย เหตุใดท่านถึงไม่บอกนายท่านเรื่องที่ว่าหากสัมผัสใกล้ชิดกับเขาแล้วมิติจะอัปเกรดเล่าเจ้าคะ? ข้าคิดว่าบอกเขาไปจะดีกว่า อย่างน้อยวันหน้าท่านก็ไม่ต้องทำลับ ๆ ล่อ ๆ และไม่ต้องแกล้งสร้างสถานการณ์เพื่อจะจูบนายท่านด้วยคราวก่อนที่ท่านแอบจูบนายท่าน ท่านยังอธิบายไม่ชัดเจนมิใช่หรือ?หากคราวหน้าถูกจับได้อีก ท่านจะอธิบายอย่างไรเล่า?”มู่หนิงพลันค้นพบว่าคำพูดของเหมิงเหมิงมีเหตุผล จึงกล่าวเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งว่า “ความจริงข้าก็เคยพิจารณาปัญหานี้ และเคยคิดจะบอกเขาเช่นกัน เพียงแต่ข้ารู้สึกต่อต้านเรื่องที่ว่าต้องมีลูกกับเขาถึงจะได้รางวัล เพราะเรื่องพรรค์นี้มันพูดลำบาก จะให้ข้าเดินไปบอกเขาตรง ๆ ว่า ‘โม่จิ่นยวน ข้ามีความสัมพันธ์ลึก

ฟางเหวินได้ยินดังนั้น จึงหมุนตัวกลับไปยังรถม้าคันด้านหลัง“ท่านแม่ พี่สะใภ้หก เจ๋ออวี่ ตื่นมากินมื้อเช้าได้แล้ว”ทางด้านนี้ มู่หนิงใช้น้ำเสียงอ่อนโยนร้องเรียกทุกคน“พี่หญิงมู่”เจ๋ออวี่ตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ยกมือขยี้ดวงตาที่ยังปรือด้วยความง่วงฮูหยินผู้เฒ่าโม่และมู่อวิ๋นชิงก็ตื่นแล้วเช่นกัน เดิมทีพวกนางยังรู้สึกตื่นตระหนกอยู่บ้าง แต่พอได้ยินมู่หนิงบอกว่าแค่ตื่นมากินมื้อเช้า จึงค่อยวางใจลง“ระวังหน่อย”ตอนที่มู่หนิงลงจากรถม้า โม่จิ่นยวนชูมือใหญ่ทั้งสองข้างขึ้นสูง แล้วค่อย ๆ ประคองอุ้มนางลงมาอย่างเบามือ ด้วยเกรงว่าจะกระทบกระเทือนนางและลูกในท้อง“ท่านแม่ ข้าแบกท่านลงมาเองขอรับ”ตอนที่ฮูหยินผู้เฒ่าโม่ลงจากรถ โม่จิ่นยวนก้มกายลงให้มารดาขี่หลังพาลงมามู่หนิงเห็นสีหน้าเจ็บปวดของแม่สามี ก็รู้ว่าไปกระทบถูกซี่โครงที่หักเข้าก่อนหน้านี้นางเคยตรวจดูแล้ว ซี่โครงที่หักของแม่สามีไม่ได้เคลื่อนผิดรูป ดังนั้นจึงไม่ต้องผ่าตัด เพียงแค่หมั่นพักผ่อนให้มากก็สามารถหายดีได้เองน่าเสียดายที่ในมิติของนางไม่ได้กักตุนยารักษากระดูกเอาไว้ หากมียากินที่ช่วยเร่งให้กระดูกสมานตัวเร็วขึ้น แม่สามีคงฟื้นตัวได้เ