LOGINเวลาหมูจะถูกเชือด มันคงจะรู้สึกอย่างนี้นี่เอง
หัวใจเต้นรัวเร็วราวกับจะทะลุออกมาจากอกให้ได้ และกรีดร้องเหมือนคนบ้า "กรี๊ด ! อย่านะ อย่าทำนะ!" สะโพกฉันถูกจับยกขึ้นในท่าบังคับให้คลานเข่าขึ้นมาเหมือนหมาสี่ขา ข้อมือทั้งสองข้างถูกรัดแน่นด้วยเข็มขัดหนังของเขาที่คล้องเกี่ยวฉันไว้กับหัวเตียงจนดิ้นหนีไปไหนไม่ได้ เขาบีบสะโพกของฉันไว้แน่นจนเจ็บ และแนบตัวตนของเขาเข้ามาราวกับเป็นการทักทาย ร่างสูงใหญ่ของเขาโน้มลงมาแนบชิดเป็นเนื้อเดียวกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าของฉัน ที่เพิ่งถูกเขาฉีกเสื้อผ้าจนขาดครึ่ง ทิ้งตัวร่องแร่งกับต้นแขนทั้งซ้ายขวา ลิ้นชุ่มชื้นของเขาแลบไล้เลียที่หลังใบหูขาวนุ่มจนเกิดความรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัว มือของเขาข้างหนึ่งจับล็อกสะโพกผายไว้แน่นไม่ให้ขยับ ส่วนอีกข้างก็เข้ากอบกุมหน้าอกนุ่มฟูอวบใหญ่ล้นมือ คอยบีบขยำเล่นวนไปวนมา "พี่อเล็กซ์ ปล่อยพรายนะคะ พรายจะไม่ดื้ออีกแล้ว" ฉันที่พยายามควบคุมความสติแตกกรีดร้องโวยวายก่อนหน้านี้ เปลี่ยนมาเป็นอ้อนวอนเขาดีๆอีกครั้ง แต่เขากลับจับแก่นกายที่ร้อนระอุเข้าถูไถกับกลีบบอบบางด้านล่างที่ปิดสนิทของฉัน เหมือนกับว่าไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลย ท่อนร้อนเข้าเสียดสีที่จุดเกสรดอกไม้ สีไปมาเพื่อกระตุ้นให้ฉันรู้สึกถึงความเสียวซ่านอย่างไม่อาจควบคุมได้ จนฉันต้องครางออกมา อ๊าาา... เสียงกัดฟันของเขาดังมาให้ได้ยินเป็นระยะเหมือนกัน ดูเหมือนว่าเขาก็กำลังพยายามอดทนอดกลั้นอย่างมากกับฉัน สะโพกแกร่งเริ่มโยกขยับถูไถเพียงด้านนอก แต่ยังไม่ได้สอดใส่เข้ามาในตัวฉัน เพียงแต่คอยถูเล่นอยู่อย่างนั้น แต่คนที่ต้องทนรับสัมผัสผ่าวร้อนที่เสียดสีมา จนต้องขมิบกลีบบอบบางอยู่เรื่อยๆ เพราะความเสียวซ่านที่เขาสร้างขึ้น ไม่นาน ความรัญจวนที่ถูกเขากระทำไม่หยุด ก็ขมวดกลียวจนฉันเริ่มตาลอยใกล้เสร็จสม เพียงไม่นาน ฉันก็เกร็งตัวเมื่อไต่ไปถึงจุดสุดยอด ช่องทางคับแคบกระตุกรัวๆแล้วขับน้ำรักออกมาจนชุ่มแฉะ ในตอนที่ตัวอ่อนโรยแทบจะล้มนอนราบลงไปกับที่นอน เขาก็ดึงฉันไว้ด้วยแขนแข็งแกร่ง แล้วสอดใส่แก่นกายที่แข็งแน่นเข้ามาในตัวฉันทันที กลีบบอบบางอ้าแยกเปียกชุ่ม เมื่อเขาสวนตัวเองเข้ามาแม้จะคับแน่นแต่ก็ลื่นไหลเพราะน้ำที่คัดหลั่งออกมาก่อนหน้านี้ เขาสอดเข้าสอดออก ชุบตัวตนอยู่ด้านในจนเปียกลื่นเพียงชั่วครู่แล้วถอดถอนออกมา ก่อนจะสอดนิ้วของเขารูดเข้ารูดออกจนชุ่มแฉะไม่ต่างกัน ฉันไม่เข้าใจว่าเขากำลังจะทำอะไรกันแน่ จนเมื่อนิ้วเรียวยาวชุ่มเปียกของเขาเข้าลูบวนที่ช่องทางประตูหลังของฉัน "พี่อเล็กซ์!" ฉันร้องแตกตื่นเด้งตัวทันที เรี่ยวแรงที่หายไปจากการเสร็จสมเมื่อครู่ เหมือนกับได้ถูกเติมอะดรีนาลีนเข้าไปใหม่จนตื่นตัวเต็มที่ พยายามส่ายสะโพกหนีนิ้วที่ร้อนลวกบั้นท้ายของฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย ปากก็พยายามขอร้องให้เขาเปลี่ยนใจใหม่อีกครั้ง ถึงขั้นยอมต่อรองเรื่องน่าอายออกไปว่า "พี่อเล็กซ์ อย่าทำเลยนะคะ พรายยอมแล้ว ถ้าพี่อเล็กซ์ยอมปล่อยพราย ให้พรายทำอะไรแบบไหน พรายจะทำให้สุดชีวิตเลยนะคะ" หึ หึ มีเสียงหัวเราะดังเบาๆ ในขณะที่นิ้วของเขาเริ่มสอดเข้าไปสำรวจด้านใน จนฉันต้องขมิบก้นเพราะไม่คุ้นเคย ปลายนิ้วชุ่มแฉะที่สอดเข้ามา ให้ความรู้สึกไม่ต่างกับผู้รุกรานจนเนื้ออ่อนนุ่มภายในมันพยายามตอดดันให้ออกไปเดี๋ยวนี้ แต่ดูเหมือนข้าศึกจะยิ่งเข้าประชิด และเพิ่มจำนวนนิ้วเข้ามาอีกจนภายในอึดอัดคับแคบร้องประท้วง "อย่า ..พี่อเล็กซ์ เอาออกไป.." เขาเหมือนไม่ได้ฟังกันแต่กลับก้มลงมาถามอีกเรื่องอย่างสนใจว่า "สุดชีวิตนี่ แค่ไหนครับ" "แค่ที่พี่ชอบเลยค่ะ พรายยอมแล้ว ปล่อยพรายไปเถอะนะคะ" ฉันรีบตอบแบบยอมแลกทุกอย่าง แต่เขากลับก้มลงแลบลิ้นไล้เลียไปที่แผ่นหลังบอบบางสั่นกลัวของฉัน แล้วถามกลั้วหัวเราะ "กลัวอะไรกัน สั่นไปทั้งตัวเลย" กลัวแกนั่นแหละ ฉันกัดฟันด่าเขาในใจ แต่ก็ต้องพูดอ้อนวอนด้วยเสียงสองต่อไป "นะคะพี่อเล็กซ์ พรายกลัวแล้ว" เมื่อเขาดึงนิ้วร้ายกาจออกไปจนฉันไม่อึดอัดอีก แต่เปลี่ยนมาลูบไล้ไปทั้วก้นงามงอน ก่อนจะเขยิบตัวลงก้มจูบไปตามร่องจนฉันต้องเกร็งตัวยั้งใจไม่เสยขาหลังยันเขาออกไปตามที่ใจคิด "ครั้งแรกของพราย เป็นยังไงครับ" อยู่ๆเขาก็ถามคำถามที่ฉันไม่คาดคิดมาก่อนจนชะงักไป เขาจะถามทำไม? อีกอย่างครั้งแรกของฉันกับพี่วิน มันก็ไม่ได้น่าจดจำซักนิด ออกจะหลอกหลอนด้วยซ้ำไป แล้วต้องตอบเขาไปว่ายังไงดีล่ะ "ก็...จำไม่ได้แล้วค่ะ" ฉันเลือกที่จะตอบแบบกลางๆอีกครั้ง เพราะถ้าบอกว่าดี หรือว่าไม่ดี ก็ไม่รู้เขาจะคิดยังไง จนเขาขยับตัวขึ้น ทำให้ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี ยามเขาตอบเสียงเข้มมาว่า "ดีครับ เพราะครั้งแรกของพรายตรงนี้ พี่จะทำให้พรายไม่มีวันลืมเลยครับ" ว่าไงนะ!! สวบ!! กรี๊ดดด!! ฉันร้องอย่างเจ็บปวดที่สุด เมื่อช่องทางด้านหลังถูกทะลวงด้วยท่อนลำใหญ่โตของเขาที่อัดกระแทกเข้ามาทีเดียว ยังรับรู้ได้ถึงการฉีกขาดที่เจ็บจนน้ำตาไหลพรากลงมา ทั่วทั้งร่างสั่นระรัวเพราะรับตัวตนของเขาไม่ไหว หยดเลือดอุ่นๆไหลลงมาตามขาจนรู้สึกถึงความสูญเสีย ซึมเข้าผ้าปูที่นอนเป็นดวง เจ็บมาก ...เจ็บจนแทบหน้ามืด เขานิ่งค้างไว้แล้วดึงสะโพกฉันให้แนบชิดกับเขายิ่งขึ้น ก้มตัวลงมากระซิบเสียงพร่าเบาราวปิศาจร้ายว่า "ที่พรายจะทำให้ 'สุดชีวิต' พี่รับไว้แล้วนะครับ" เสียงหัวเราะอย่างผู้ชนะของเขา ทำให้น้ำตาฉันไหลพรั่งพรูลงมา แต่เมื่อเขาเริ่มขยับสาวสะโพกรูดความใหญ่โตออกมาด้วย ความเจ็บปวดจนขาสั่นก็เริ่มต่อไปอีกครั้ง "อย่า..." ฉันอยากให้เขาหยุดเหลือเกิน นี่มันวิตถารเกินไปแล้ว ยามเขากระแทกตัวตนกลับเข้ามา ครั้งนี้มันลึกกว่าเดิมจนเขาส่งเสียงพออกพอใจนักหนา อ่าา... ตัวตนที่ทั้งยาวและใหญ่โตเบียดคับแน่นในช่องทางด้านหลังของฉันอย่างไร้ความเห็นใจ และเริ่มเร่งความหฤโหดมากขึ้นตามอารมณ์ดิบเถื่อนของเขา ฉันที่ตั้งรับไม่ทัน ถูกเขากดกระแทกเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า จุกเจ็บจนต้องกรีดร้องอย่างน่าสงสารออกมา "ไม่..พะ พอแล้ว .." "อึก...ฮึก ...อ๊าาา.." "จะ..เจ็บ ...ฮืออออ" ช่องทางด้านหลังที่อ่อนแอโดนเสียดสีจนแทบลุกเป็นไฟ แสบร้อนจนแทบมอดไหม้ คิดแต่ว่าเมื่อไหร่มันจะจบเสียที ถ้านี่คือการเสียพรหมจรรย์ครั้งที่สอง ฉันก็ถูกเขาพรากความสาวได้สำเร็จแล้ว และขอบอกว่า มันเจ็บกว่าด้านหน้าอย่างเปรียบเทียบกันไม่ได้ เนื้อนุ่มด้านในร้องประท้วง ยิ่งเขากระแทกเข้ามามันก็ยิ่งบีบรัดแน่นขึ้นเหมือนจะพยายามปกป้องตัวเองเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมรุกล้ำเข้ามา แต่กลับกลายเป็นเพิ่มความหฤหรรษ์ให้กับเขาจนส่งเสียงร้องอย่างถึงอกถึงใจ ทั้งสูดปากเป็นระยะกับความคับแน่นสดใหม่ที่น่าพอใจเป็นอย่างยิ่ง แถมยิ่งถาโถมเข้าออกแรงขึ้นจนฉันแทบปวดร้าวขาดใจตาย อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา ฉันร้องตามจังหวะที่ถูกสอดใส่เข้ามา เสียงเบาบ้างดังบ้างตามการโจนจ้วงที่รุนแรงแตกต่างกันไป เพิ่งจะรู้ว่า จุดที่เปราะบางที่สุดของร่างกายก็คือตรงนี้นี่เอง ฉันสามารถรับรู้ความรู้สึกที่ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอยู่ในนั้นได้อย่างถนัดถนี่ น้ำตาฉันไหลอาบแก้ม ราวกับเห็นทั้งนรกและสวรรค์ในคราวเดียวกันจนแยกไม่ออก จู่ๆ เสียงเพลงท่อนหนึ่งที่ร้องว่า..แทงข้างหลัง ทะลุถึงหัวใจ ก็ดังขึ้นในสมองที่พร่าเลือนของฉัน ฮึก..ฮือออ น้ำตาฉันไหลพรากอาบแก้ม ร้องไห้ซาบซึ้งไปถึงทรวงในกับความหมายที่แสนปวดร้าวของเพลงนั้น รสชาติของคนที่ถูกแทงข้างหลัง มันเจ็บช้ำอย่างนี้นี่เอง เสียงหอบหายใจถี่รัวของเขาเร่งดังขึ้น จนถึงที่สุดเขาก็กระแทกรัวๆเข้ามาถี่ๆ เป็นสัญญาณว่ากำลังจะถึงจุดหมายแล้ว ฉันใช้เรี่ยวแรงที่เหลือ กลั้นใจอดทนให้มันผ่านพ้นไป จนกระทั่งเขาสอดเสยเข้ามาครั้งสุดท้ายอย่างลึกที่สุด แล้วพ่นน้ำรักทะลักทะลายอออกมา มันมากจนไหลย้อนออกมาเปราะเปื้อนด้านนอก ก่อนเขาจะทิ้งตัวซบลงด้านหลังฉันจนล้มไปด้วยกัน ตัวของเราต่างก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อจนผิวที่สัมผัสกันลื่นไปหมด ฉันกำลังจะสลบแล้ว ทั้งร่างอ่อนเปลี้ยหมดสิ้นเรี่ยวแรงไม่มีเหลือ เจ็บปวดไปทั้งตัวโดยเฉพาะตรงนั้น ไม่นานหลังจากเขาเริ่มหายใจกลับมาเป็นปกติ เขาก็ขยับลุกขึ้นและจับขาที่คุกเข่าของฉันให้ยืดออก ปลดเข็มขัดที่พันธนาการ แล้วพลิกให้ฉันกลับมานอนหงายอีกครั้ง ฉันลืมตาปรือปรอยมองใบหน้าสมใจของเขา ดวงตาร้ายกาจจ้องสบมาพร้อมเสียงทุ้มปร่าออดอ้อนครั้งแรกว่า "พรายทั้งนุ่มทั้งคับแน่น จนพี่จะละลายแล้วนะครับ" เขาก้มลงไล่จูบไปที่ลำคอบอบบางของฉันอย่างเอาอกอกใจ ไล้เลียลงไปที่หัวนมสีชมพู ที่ยังคงชูชันรอให้เขาเข้าครอบครองดูดดึงเล่นไปมา ฉันที่อ่อนล้าเกินจะสนใจเขาอีก ได้ยินเสียงพูดงึมงำจากอกฉันว่า "ตรงนี้ก็นุ่ม และก็หอมมากเลย" ตามสบายเลย ฉันไม่ไหวแล้ว ตาฉันกำลังจะปิด แต่เหมือนเขายังไม่อิ่มหนำ เพราะเอาแต่กดจูบไปทั่วตัวฉันแล้วพูดคำที่ทำให้ฉันลืมตาโพลงขึ้นมาทันทีอีกครั้งอย่างหวาดผวาว่า "พิซซ่ายังเหลืออีกตั้งสิบเอ็ดชิ้น พรายอย่าเพิ่งหลับนะครับ" ว่ายังไงนะ! แล้วเขาก็ยกขาเรียวสวยของฉันขึ้นชิดอกคู่งาม เปิดเปลือยด้านล่างที่บอบช้ำและชุ่มไปด้วยน้ำรักของเขา เสียงทุ้มเป็นเอกลักษณ์ยังพูดสำทับมาอีกว่า "แต่ถ้าพรายไม่ไหว ก็ไม่เป็นไรนะครับ ที่เหลือพี่จัดการคนเดียวได้" "ไม่นะ..!" ฉันร้องเสียงหลงเมื่อเขาเสียบแท่งร้อนที่กลับมาแข็งขึงอีกครั้ง เข้าที่จุดเดิมด้วยท่าทางตื่นตัวสุดๆ ฉันพยายามดีดขาเพื่อถีบเขาออกไป แต่ถูกเขากดไว้ด้วยแรงมหาศาล แล้วกระแทกตัวตนฝังเข้ามาใหม่ได้สำเร็จอีกครั้ง ความเจ็บปวดระลอกใหม่เริ่มต้นขึ้น พร้อมกับเสียงร้องไห้ของฉันที่ดังยาวนาน คลอเคล้าไปกับเสียงซู้ดปากของเขา ทั้งเสียวทั้งสุขที่สามารถทำโทษฉัน ให้ได้รู้จักคำว่าเข็ดหลาบไปอีกนาน พิซซ่าถาดใหญ่หนึ่งถาด เสริฟครบสิบสองชิ้นพอดี **********ดะ เดี๋ยวก่อน ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?นี่ไม่ใช่นิยายสุขนิยมแล้วนะ แต่กลายเป็นนิยายสายลับดราม่า นางคงพยายามจะทำให้ฉันตกใจให้ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย"อเล็กซ์พาคุณมาที่นี่ เพื่อทีจะบีบให้แม่ของคุณยอมคืนเอกสารลับทั้งหมด และตอนนี้แม่ของคุณก็ยอมแล้ว แต่มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ"ฉันพยักหน้าหงึกหงัก ทำเป็นเชื่อไปตามที่นางเล่า"เงื่อนไขนั้นก็คือ ให้คุณคลอดลูกชายออกมาให้ได้ เพื่อสืบทอดสายเลือดของตระกูลไทระ ให้คงอยู่ต่อไป"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง นางก็พยายามผูกเรื่องให้ได้น่าสนใจอยู่เหมือนกันนะ"อย่างนั้น ฉันซึ่งก็คือ ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลไทระ ก็ต้องคลอดเด็กผู้ชายออกมาคนนึง เพื่อให้ตระกูลนี้มีทายาทสืบต่อไปใช่มั๊ยคะ ส่วนคนที่จะทำให้ฉันตั้งท้องจะเป็นใครก็ได้ใช่หรือเปล่า"ยัยตุ๊กตาทำหน้าจริงจังมากตอนตอบว่าใช่"คุณจะท้องกับใครก็ได้ค่ะ แต่เมื่อคุณคลอดเด็กคนนั้นออกมา ทางองค์กรผู้ควบคุมกฎก็จะฆ่าทั้งคุณและลูกทันทีที่หาตัวเจอ""อ้าว แล้วจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อสุดท้ายฉันก็ต้องตายอยู่ดี""มีสิคะ ถ้าคุณเป็นผู้หญิงของอเล็กซ์ ตระกู
"เธอไปได้คลิปนั้นมาจากไหน ?"ฉันโพล่งถามอย่างระแวงทันที เรื่องลับมากขนาดนั้น พิมกับพี่วินจะถ่ายคลิปไว้ทำไม หรือถ้าถ่ายไว้จริงๆ ทำไมยัยนี่ถึงมีได้ล่ะฉันมองนางอย่างเคลือบแคลงสงสัยจริงๆ"ก็ไม่ยากหรอกค่ะ เพราะโรงแรมที่พวกเขาไปแอบพรอดรักกัน เป็นโรงแรมที่ฉันรู้จักพอดีสิคะ"โรงแรมที่ไหนแอบถ่ายคลิปลูกค้า ฉันไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดมันต้องมีการวางแผนมาก่อน!"โกหก ฉันไม่เชื่อเธอหรอก"ฉันต่อว่าเสียงดัง แล้วจ้องตาใสๆคู่นั้นอย่างค้นคว้าครั้งที่แล้วยัยนี่ก็บอกเองว่า เป็นคนเอารูปของฉันให้อเล็กซ์ดู ทำให้เขาสนใจฉันครั้งนี้ก็ยังมาบอกว่า เป็นคนเอาคลิปลับของสองคนนั่นส่งให้อเล็กซ์อีกนางมีแผนอะไรกันแน่!ฉันชี้หน้ายัยตุ๊กตาแล้วว่า"เรื่องบ้าทั้งหมดนี่ ฉันว่าเธอต้องมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยแน่ๆ บอกมานะว่าทำแบบนี้ทำไม!?""อย่าเพิ่งโมโหสิคะ ใจเย็นๆก่อน นี่ฉันทำเพื่อคุณทุกอย่างเลยนะคะ"ยัยตุ๊กตาพยายามบอกให้ฉันใจเย็นๆ ด้วยท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาว แต่ตอนนี้อารมณ์ฉันมันขึ้นจนเย็นไม่ไหวแล้ว
“อะ..โอ๊ย ..โอย..ยย” ฉันร้องครางอย่างเจ็บปวด เมื่อความเจ็บจากการถูกเขาทับ และขยับตัววุ่นวายทำให้ทั่วร่างประท้วงว่าให้อยู่นิ่งๆ ได้แล้ว ตัวฉันเริ่มสั่นจนน้ำตาคลอคลองขึ้นมา แล้วพยายามส่งสายตาขอความเห็นใจจากเขาออกไป ทำให้สายตาดุดันของอเล็กซ์ถึงยอมอ่อนลงและขยับออกจากตัวฉันลงไปด้านข้าง ฉันใช้โอกาสนี้ร้องโอดโอยเพิ่มอีกหน่อย เพื่อหลอกให้เขาสงสารเห็นใจฉันอีกนิด และไม่มาหาเรื่องฉันที่นอนเจ็บอยู่ “ยังเจ็บอยู่หรือครับ” ฉันพยักหน้าเบาๆ เป็นการยืนยัน แถมบีบน้ำตาให้ไหลออกมาได้อีกสองเม็ด แล้วแกล้งทำท่าออดอ้อนออเซาะเขาอย่างเอาตัวรอดว่า “ฮืออ..พรายฝันร้ายค่ะ น่ากลัวมากเลย” สายตาเคลือบแคลงใจของเขาที่หรี่ลงมองมา คล้ายกับกำลังประเมินว่า ฉันแกล้งทำหรือเปล่า “งั้น เดี๋ยวพี่นวดยาให้นะครับ” นวดตรงไหน? ตรงก้นเหรอ...ไม่มีทาง! “มะ ไม่เป็นไรค่ะ พรายดีขึ้นแล้ว ยังไม่ต้องทายาหรอกค่ะ” ฉันรีบปฏิเสธเขาทันที แต่... “พรายไม่ต้องอายพี่หรอกครับ มากกว่านี้ พี่ก็เห็นมาหมดแล้ว เดี๋ย
เขาว่าคนเรา แข่งอะไรแข่งได้ แต่แข่งบุญแข่งวาสนา มันแข่งกันไม่ได้ฉันได้แต่นึกน้อยใจในวาสนาของตัวเองจนต้องนอนคว่ำร้องไห้กระซิกๆกับความโชคร้ายของตัวเองตอนนี้ฉันกลายเป็นคนพิการโดยสมบูรณ์แบบแล้วช่วงล่างตั้งแต่เอวลงไป ไม่สามารถขยับซี้ซั้วได้แม่แต่นิดเดียว แค่นอนหายใจรวยรินเบาๆ ก็ต้องระมัดระวังไม่ให้กระเทือนถึง...จุดนั้น...ด้วยไอ้เลว !ไอ้วิปริต !ไอ้คนไม่ใช่คน !ฉันได้แต่สาปแช่งคนที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้อยู่ในใจ จนตอนนี้ฉันต้องมานอนคว่ำ เพื่อปล่อยให้ช่องทางด้านหลังไม่ให้ถูกกระทบกระเทือนไปมากว่านี้ และสามารถเยียวยาตัวเองให้กลับมาหายเป็นปกติได้ในเร็ววันเมื่อครู่ หมอที่มาดูอาการร่อแร่ของฉัน เอาแต่ยิ้มแบบมีลับลมคมในและพูดเสียงดังมากให้อเล็กซ์ฟังว่าอาการไม่เป็นอะไรมาก หมั่นทายาเช้า เย็น แล้วกินยาบำรุง ไม่เกินสามสี่วันก็จะดีขึ้นเองหมอตรวจผิดหรือเปล่า?ฉันต้องทนอับอายเปิดก้นให้หมอผู้หญิงแก่ๆ ท่าทางอย่างกับหมอตำแยดูก้นของฉันฟรีๆ แล้ววินิจฉัยว่าอาการของฉันมันแค่บาดเจ็บเล็กน้อยได้ยังไงตอ
เวลาหมูจะถูกเชือด มันคงจะรู้สึกอย่างนี้นี่เองหัวใจเต้นรัวเร็วราวกับจะทะลุออกมาจากอกให้ได้ และกรีดร้องเหมือนคนบ้า"กรี๊ด ! อย่านะ อย่าทำนะ!"สะโพกฉันถูกจับยกขึ้นในท่าบังคับให้คลานเข่าขึ้นมาเหมือนหมาสี่ขา ข้อมือทั้งสองข้างถูกรัดแน่นด้วยเข็มขัดหนังของเขาที่คล้องเกี่ยวฉันไว้กับหัวเตียงจนดิ้นหนีไปไหนไม่ได้เขาบีบสะโพกของฉันไว้แน่นจนเจ็บ และแนบตัวตนของเขาเข้ามาราวกับเป็นการทักทายร่างสูงใหญ่ของเขาโน้มลงมาแนบชิดเป็นเนื้อเดียวกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าของฉัน ที่เพิ่งถูกเขาฉีกเสื้อผ้าจนขาดครึ่ง ทิ้งตัวร่องแร่งกับต้นแขนทั้งซ้ายขวาลิ้นชุ่มชื้นของเขาแลบไล้เลียที่หลังใบหูขาวนุ่มจนเกิดความรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัวมือของเขาข้างหนึ่งจับล็อกสะโพกผายไว้แน่นไม่ให้ขยับ ส่วนอีกข้างก็เข้ากอบกุมหน้าอกนุ่มฟูอวบใหญ่ล้นมือ คอยบีบขยำเล่นวนไปวนมา"พี่อเล็กซ์ ปล่อยพรายนะคะ พรายจะไม่ดื้ออีกแล้ว"ฉันที่พยายามควบคุมความสติแตกกรีดร้องโวยวายก่อนหน้านี้ เปลี่ยนมาเป็นอ้อนวอนเขาดีๆอีกครั้งแต่เขากลับจับแก่นกายที่ร้อนระอุเข้าถูไถกับกล
หลังจากยัยมานามิคู่หมั้นของอเล็กซ์กลับไป ฉันลองประมวลผลเรื่องราวทั้งหมดในหัวอีกครั้งจนสมองแทบแตก และก็สรุปได้คร่าวๆว่าข้อแรก อเล็กซ์และยัยตุ๊กตา เป็นคู่หมั้นกัน แต่จากที่นางพูดมา ถ้ามันเป็นเรื่องจริง เขาสองคนไม่ได้รักกันข้อสอง คนที่อยากมีลูก คือ อเล็กซ์ข้อสาม ฉันคือคนที่เขาเลือกให้มาอุ้มท้องลูกของเขาข้อสี่ ....ทำไมต้องเป็นฉันล่ะฉันวงชื่อตัวเองไว้ในใจ และคิดว่า ปริศนาทั้งหมดมันอาจจะอยู่ที่ตัวฉันเอง และมีเพียงอเล็กซ์เท่านั้นที่จะตอบได้ว่าทำไมป้าแม่บ้านที่ฉันหมายตาจะแอบฉกโทรศัพท์ เอาขนมของว่างมาเสริฟให้ช่วงบ่าย ตอนที่นางวางถาดลงมา ฉันแกล้งลุกขึ้นจนชนป้าแกจนล้ม ไม่พอยังผลักถาดที่มีน้ำหวานให้คว่ำใส่ตัวป้าจนเลอะเทอะไปหมด"ว้ายตายแล้ว ขอโทษนะคะป้า เลอะเทอะหมดเลย"ป้าแกก็ตกใจจนเงอะงะไปในทันที ฉันแกล้งช่วยพยุงป้าแม่บ้านขึ้นมาแล้วแอบล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากระโปรงของป้าแก เอาซ่อนไว้ในตัวอย่างเงียบเชียบป้าแม่บ้านพูดภาษาญี่ปุ่นเหมือนจะพยายามขอโทษฉันแล้วรีบเก็บกวาดทำความสะอาดฉันเดินเลี่ยงออกมาจากห้องร







