Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

"รอยนี่...ใครมันเป็นคนทำ!"เสียงพี่วินดุจัดเอาเรื่องจนฉันไม่กล้าสู้สายตาทำไมเรื่องทั้งหมดมันกลับตาลปัตรไปหมดแบบนี้ล่ะ แล้วฉันจะตอบเขาว่ายังไงดีตอบว่า พอดีพรายเข้าใจพี่วินผิดไป เมื่อคืนเลยไปซื้อผู้ชายมานอนด้วยอ่ะค่ะไม่ได้ ตอบแบบนี้พี่วินต้องจับฉันหักคอแน่หรือบอกว่า ถูกแมลงอะไรไม่รู้กัดแล้วแพ้ รอยแดงเลยขึ้นเต็มไปหมด เป็นแมลงตัวผู้ซะด้วยสินี่ เห็นพี่วินเขาโง่หรือไง ดูสายตาที่เขามองมาซะก่อน เขาเตรียมจับแกขึ้นเขียงแล้วสับเป็นพันๆชิ้นแล้วเมื่อก่อนแค่ถูกผู้ชายมาขอเบอร์ พี่วินยังตามไปตบกระบาลผู้ชายโชคร้ายคนนั้นเล่นอยู่เลย แต่นี่ไม่ได้แค่ขอเบอร์ แต่ถึงขั้นทั้งทับทั้งสอดใส่จนมิดด้าม ถ้าพี่วินรู้เข้าจะไม่วิ่งเอาปืนไปยิงตาโฮสต์นั่นจนพรุนเลยเหรอคิดแล้วก็ได้แต่หวาดหวั่นในใจ ฉันพยายามทำใจดีสู้เสือ แล้วจ้องตาเขากลับ"พี่นั่นแหละที่เอาผู้หญิงไปทั่ว หลักฐานมีอยู่เต็มมือ อย่ามาทำเป็นไม่รู้ ภาพตัดต่อบ้าอะไร คิดว่าพรายโง่หรือไง"ฉันแกล้งทำเป็นโมโหกลบเกลื่อนเรื่องฉาวโฉ่ของตัวเอง ถ้าจะต้องแสดงบทผู้ถูกกระทำ ก็ต

ตั้งแต่กลับมาจากคลับอาซูร่า ฉันก็รู้ได้ทันทีว่า ชีวิตต่อจากนี้ของฉันจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปฉันกำลังจะถูกลากเข้าไปในวังวนของพวกคนเลวแน่ๆ แถมถูกแบล็คเมล์ทำให้กลายเป็นหนี้หลายล้าน แล้วยังต้องเอาร่างกายไปชดใช้หนี้ตามที่พวกมันต้องการคิดแล้วก็หนาวสยองไปทั้งตัวทำยังไงดี ?แจ้งตำรวจเลยดีไหม ?แล้วตำรวจเดี๋ยวนี้จะยังเชื่อถือได้แค่ไหนกัน ข่าวคนที่ถูกซ้อมตายที่คลับอาซูร่าฉันก็ไปลองค้นในอินเตอร์เน็ตดูแล้ว สุดท้ายกลายเป็นหาผู้กระทำผิดไม่ได้เพราะกล้องวงจรปิดเสียพอดีง่ายเกินไปหรือเปล่าจากการค้นข้อมูลของคลับอาซูร่า ทำให้ฉันรู้ว่าคลับนี้เป็นแค่ธุรกิจหนึ่งของ บริษัท อาซูร่าโฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) บริษัทยักษ์ใหญ่ข้ามชาติที่ดำเนินธุรกิจหลายอย่าง มีเงินหมุนเวียนในระบบเป็นหมื่นๆล้านเจ้าของเป็นนักธุรกิจใหญ่ในเอเชียตะวันออกที่ไม่เปิดเผยตัวตน มีแค่ผู้บริหารระดับสูงเท่านั้นที่มีหน้าลงอยู่ในฟีดข่าว หลายคนมีความข้องเกี่ยวกับธุรกิจมืดที่ดูอันตรายและลึกลับแต่ประเด็นมันอยู่ที่คลับอาซูร่าเพิ่งจะเปิดได้ไม่นาน แต่ได้รับความสนใจอย่า

ฉันจ้องมองดวงตาสีดำสนิทของเขาที่สะท้อนกับแสงจันทร์จนเป็นเงาแวววาวสีเงิน คล้ายดวงตาของปิศาจ เขาเดินเข้ามาแล้วนั่งลงข้างฉันที่นอนอยู่ มือเรียวยาวยกขึ้นลูบแก้มฉันเบาๆคล้ายการหยอกล้อ "คุณตัวร้อน..." ฉันพยายามเบี่ยงหน้าหนี นึกกลัวจนลนลานไปหมดแล้วว่าเขารู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่ไหน แต่เขาจับคางฉันไว้ให้หันมาสบตาของเขาที่เปล่งประกายในความมืดเหมือนสัตว์ป่าที่ออกล่าเหยื่อในเวลากลางคืน "ผมมารับ...ตามสัญญา" ช่างเป็นคำพูดง่ายๆ แต่มีอานุภาพทำให้ฉันตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม เขาใช้มืออีกข้างเกลี่ยเส้นผมยาวนุ่มของฉัน แล้วก้มลงมาใกล้จนฉันกลัว "ไม่.." ฉันขยับตัวถอยห่าง ทำให้เขานิ่งไปหลายอึดใจ "คุณกำลังปฏิเสธผม" "ใช่ อย่ามายุ่งกับฉันนะ" ฉันพยายามขึ้นเสียงให้ดุดันที่สุด แต่เสียงกลับเบาโหวงจนน่าหัวเราะ อาจเป็นเพราะฉันกำลังไม่สบายก็เป็นได้ หึ หึ เสียงหัวเราะเบาๆของเขาคล้ายกับเป็นการขบขันกับท่าทางไร้ทางสู้ของฉันซะมากกว่า

"คะ..คือว่า.."ฉันได้แต่อ้ำอึ้งเมื่อถูกเขารู้ทัน ว่าคิดอะไรอยู่"ไม่ต้องกลัวพี่หรอกนะครับ ถ้าพรายอยู่ไปซักพักจะรู้ว่าพี่น่ะ ใจดี..มากกก"เขาเน้นคำว่า 'มาก' ด้วยเสียงเย็นเยียบจนน่าขนลุกเมื่อลองประเมิน รูปร่างท่าทางของเขาในใจอีกครั้ง ถึงเห็นความเหี้ยมเกรียมแผ่ออกมาจากตัวเขาอย่างน่ากลัว จนฉันเริ่มแน่ใจจริงๆว่า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับฉัน ตั้งแต่คืนนั้นที่ได้เจอเขา มันคือ หายนะของชีวิตที่ฉันคิดว่า เขาคือหนุ่มโฮสต์ตัวท้อปสุดเซ็กซี่ของคลับอาซูร่า แต่แท้ที่จริงแล้ว เขาน่าจะเป็นพวกมาเฟียที่อยู่เบื้องหลังคลับนั่นต่างหากถ้าฉันจะต้องอยู่กับเขาต่อไป อีกไม่นานฉันอาจถูกเขาทำจนตายจริงๆก็ได้เขารู้ความเคลื่อนไหวของฉัน แม้แต่ที่รีสอร์ทเขาใหญ่เขาก็ยังตามไปเจอจนได้ความกดดันอย่างหนักในใจ ทำให้ฉันเผลอขอร้องเขาอย่างจริงจัง"ปล่อยพรายไปเถอะค่ะ พรายจะหาเงินมาใช้หนี้ให้ พรายจะกลับไปเอาเงินมาให้ตอนนี้เลยนะคะ"สีหน้าอบอุ่นเมื่อครู่ของเขาเปลี่ยนเป็นตึงเรียบขึ้นทันทีที่ได้ฟัง"ยอดเงินเป็นล้าน พรายจะไปหาจากไหนครั

"ไม่ ขอร้องนะคะพี่อเล็กซ์ พรายไม่อยากท้อง พรายกลัว"นี่เป็นเรื่องที่ฝังใจฉันมาก จนฉันแทบจะเป็นโรคประสาทตายต้องโทษพี่วินที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ครั้งแรกของฉันกับเขา พี่วินก็เอาแต่ข่มขู่ฉันว่า จะทำให้ฉันท้องถ้าฉันคิดจะไปมีคนอื่น เขาจงใจเสร็จในตัวฉันหลายๆครั้งแล้วปล่อยทิ้งแช่ไว้ทั้งคืนไม่พอ ยังคอยพูดสะกดจิตฉันว่า ฉันต้องท้องแน่ๆหลังจากนั้นเพราะความวิตกจริตของฉัน ทำให้ประจำเดือนไม่มาตามปกติ ฉันเป็นประสาทอยู่ตั้งครั้งปีที่เมนส์ไม่มา ทุกอาทิตย์ต้องคอยซื้อที่ตรวจการตั้งครรภ์มาตรวจจนหลอนไปหมดพี่วินก็ได้แต่ลอยตัวอยู่เหนือปัญหา บอกให้ฉันอย่าคิดมาก ฉันไม่ท้องง่ายๆหรอก เพราะเขาซื้อยาคุมฉุกเฉินให้ฉันกินตั้งแต่เช้าอีกวันแล้วแต่ฉันกินยาคุมแล้วแพ้ อาเจียนออกมาหมดฉันถึงไม่เชื่อเขาหลังจากนั้นฉันไม่ยอมให้พี่วินแตะโดนตัวเป็นปีเพราะกลัวจะท้องมาก ฉันเป็นแค่นักศึกษามหาลัย มีความฝันอีกมากมายที่อยากจะทำ ฉันยังไม่อยากมีลูกจนเขาใช้ทุกวิถีทาง สุดท้ายก็อ้อนวอนขอนอนกับฉันโดยสัญญาว่า ทุกครั้งเขาจะสวมถุงยางป้องกันเป็นอย่างดี ฉันตัดสินใจนานมากกว่าจะ