Todos os capítulos de The Mute Billionaire's Personal Maid: Capítulo 61 - Capítulo 70

Humarap ako sa salamin at pinusod ang aking buhok.Sobrang ganda ng coords na dala ni Sir Oli para sa ‘kin. Sobrang lambot ng tela nito. Pero well, ano bang aasahan ko sa isang katulad ni Miss Catarina? Talagang lahat ng mga damit nito ay mayroon taste. Hindi na rin ako magtataka kung sasabihin ni Sir Oli na akin na rin ‘to.Humarap ako sa salamin at pinasadahan ng tingin sa ‘kin sarili. Isang cream colored halter top and suot ko. The fabric feels so smooth and airy, tapos cininch ito sa beywang gamit ang subtle side tie, then flows into a short-flared skirt na ang ganda gumalaw.May strappy flats din itong kasama at hindi ko maiwasang magpasalamat sa mga langit. Sa wakas ay walang takong ang binigay sa ‘kin ni Miss Catarina. Kulang na lang kasi ay iisipin ko nang pinaparusahan niya ako dahil puro takong na lang ang binibigay niya sa ‘kin.Napansin ko ang isang shoe box sa pinakailalim ng paper bag. Kinuha ko ito at tinignan ang laman. Nagulat ako nang makita ang aking suot na takong

Tahimik lang akong nakikinig sa kanilang usapan habang naglilista ng kung ano ang mga kanilang pinag-uusapan.Bawat isa sa kanila ay mayroong mga kanya-kanyang suggestion. May mga laro rin na isinuggest para sa kanilang upcoming na team building. Kitang-kita sa kanilang mga mukha na excited sila. Sabi nga sa akin ni Mrs. Veloso, ma-swerte raw ako dahil timing na approaching umano ang team building. Bawat games ay may papremyo at nagkakaroon din daw sila ng oras para makipag-connect sa mga kasamahan namin sa kompanya.Ngunit paano ko ‘yun gagawin? E kitang-kita ko ang pagkadisgusto sa kanilang mga mata dahil sa isang dahilan: hindi ako nakapagtapos ng kolehiyo. Hindi ko alam na sobrang big deal pal anito sa ganitong klaseng pagkakataon. “Paano ang venue? Hindi pa natin ‘yon napag-uusapan,” wika ng isang lalaki. “The venue is in Batangas. It was decided by the President himself. Wala nang pwedeng umangal,” masungit na wika na ni Mrs. Veloso. “Secretary Bernardo, kindly rename the gam

Minadali kong asikasuhin ang nais ni Mrs. Veloso. Ang sabi kasi nito, kung galing lang sa team ng president ang uutusan niya, aabutin pa raw ito ng ilang araw o kaya ay linggo. Kaya mas mabuti raw na direktang secretary mismo ng president ang mag-aasikaso dahil next month na ang team building.Kahit na medyo nangangalay pa ang paa ko dahil sa heels na aking suot magmula nang makarating ako kaninang umaga, pinilit ko ang sariling tiisin ang sakit at dire-diretsong nagtungo sa financial department.Sinuri ko muna ang dokumento habang na sa loob ng elevator. Hindi ko maiwasang i-praise ang pagiging meticulous ni Mrs. Veloso pagdating ganitong bagay. Parang binibigyan mo lang siya ng raw materials at siya ang bahalang nagluluto.“Good morning, I’m secretary Bernardo. I have an important document to be signed by the financial head?” medyo nag-aalangang tanong ko.“Asli!”Wala sa sarili kong nilingon ang may-ari ng boses at bumungad sa ‘kin si Mateo na mayroong malawak na ngiti sa labi. Pini

Sa mga lumipas na linggo ay ganoon ang naging takbo ng buhay ko.Tuwing may meetings si Sir A ay kami ni Sir Oli ang sinasama. Sinabi na sa ‘kin in Sir Oli na ginagawa ito ni Sir A para makita ko kung gaano kakomplikado ang business world. At sa totoo lang, nakakatakot pumasok sa ganitong mundo. Ngunit hindi na ako magtataka kung bakit tinatawag na shark si Sir A pagdating sa business.Kasi lahat pala ng sinasabi ni Sir Oli, scripted mula sa mga utos ni Sir A. Ayaw ni Sir A na makipag-usap sa ibang tao kaya’t si Sir Oli ang sumasalo sa mga katanungan nito. Hindi na rin ako masyadong nagtanong dahil baka mapikon sila sa ‘kin.“Sigurado ka bang hindi ka sasama bukas?” tanong ni Mrs. Veloso. “It only happens once a year. You should come.”“Hindi na po.” Tipid akong ngumiti. “Ipapasyal ko na lang po ang kapatid ko sa mall. Masyado po kasi akong naging busy nitong mga nakaraang araw.”Yung agreement ni Sir A at ng governor nung nagdaan ay na-approbahan at ako ang pinagawa ni Sir A ng agree

Tahimik akong nakaupo sa passenger’s seat habang walang imik din naman si Sir A na nagmamaneho. Kahit na gusto kong maupo sa backseat, hindi ko naman alam na two-seater lang pala ang sasakyang ito. Nagtitipid sa pasahero.Wala sa sarili akong napasulyap sa lalaking na sa harapan ko at nakitang busy ito sa pagmamaneho. Wala na itong suot na headphones, pero may sunglasses naman. Mukha tuloy siyang artista o hindi kaya ay model.“I have a picture in my pocket.”Napakurap-kurap ako nang marinig ang kanyang tinig. “Po?”“You’re staring.” Sinulyapan ako nito. “I can’t steady my position for a long time. You can have my photo instead.”“Po?!” Agad akong pinamulahan ng pisngi. “H-hindi naman po sa ganon, Sir. N-naninibago lang po ako sa ‘yo. Ngayon ko pa lang po kayo nakitang nagmamaneho.”Totoo. Kung hindi si Sir Oli, may driver silang nagmamaneho para sa kanya. Kaya hindi ko pa nakikita si Sir na nagmamaneho. Akala ko nga ay hindi siya marunong, e.At saka, ayoko rin naman maging hipokrita.