All Chapters of ประตูรักผิดห้อง: Chapter 21 - Chapter 30

​“ทำไมทำหน้าตกใจแบบนั้นล่ะ” ธนากระซิบชิดใบหู รอยยิ้มของเขาเหี้ยมเกรียมขึ้น “เธอคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ? เข้ามาอยู่บ้านฉัน... ทำตัวเป็นน้องสาวที่แสนดี แต่ความจริงก็คือเธอรู้มาตลอดว่าฉันเป็นใคร”​ริสากำหมัดแน่น พยายามรวบรวมลมหายใจที่ถูกช่วงชิงไป “ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร”​“อย่าโกหก” ธนาพูดเน้นเสียงหนัก นิ้วเรียวยาวของเขาแตะที่พลาสเตอร์เหนือขมับของเธอเบา ๆ การสัมผัสที่ดูอ่อนโยนนี้กลับทำให้ริสารู้สึกเหมือนถูกเหล็กเย็น ๆ แนบผิว​“ตั้งแต่คืนนั้นเธอหายไป แต่ทำไมจู่ ๆ เธอก็กลายมาเป็นสมาชิกในบ้านหลังนี้ ไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอ? เพราะเงินของพ่อฉันใช่ไหม? หรือเพราะ... เธอรู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะได้ใกล้ชิดกับฉัน เพื่อสานต่อสิ่งที่เราเคยค้างคาไว้”​“คุณมันบ้าไปแล้ว!” ริสาตอบกลับอย่างเดือดดาล พยายามดันตัวเองออกจากวงแขนของเขา ความกลัวเปลี่ยนเป็นความโกรธ​“บ้าเหรอ?” ธนาหัวเราะ “ไม่หรอกริสา... ฉันแค่จะบอกเธอว่าเกมมันจบแล้ว พ่อฉันกับแม่เธอไม่อยู่แล้ว ที่นี่มีแค่เราสองคน เขายิ้มอย่างมีชัยเหนือกว่า​ริสาสัมผัสได้ถึงความมืดมิดที่แผ่ออกมาจากตัวเขา เธอรู้ทันทีว่าการย้ายกลับเข้ามาอยู่บ้านข

​(ทุกคนกลับมารวมตัวกันที่สวน มีเสียงหัวเราะและเพลงคลอเบาๆ เมฆย้ายที่มานั่งข้างริสาอีกครั้ง โดยมีจี๊ดนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม และธนานั่งโซฟาหวายตัวเดิม)​เมฆ: "มาเล่น 'เกมท้าใจกับความจริง' (Truth or Dare) กันดีกว่า!" (เมฆยิ้มกว้าง แต่พยายามไม่สบตาธนา)​จี๊ด: "ว้ายย! ตื่นเต้นจัง! ฉันเลือกท้าดีกว่า!"​(ทุกคนเห็นด้วยและตกลงให้เมฆเป็นคนเริ่ม)​เมฆ: (หมุนขวดน้ำอย่างรวดเร็ว ขวดไปหยุดที่ ริสา) "โอ๊ะ! ดวงดีจัง! ริสา... Truth or Dare?"​ริสา: "ขอ... Truth ค่ะ"​เมฆ: "โอเค! ถามแบบเบาๆ ก่อนนะ... คนที่ริสา)รู้สึกดีด้วยในตอนนี้... นั่งอยู่ในวงนี้รึเปล่า?"​(บรรยากาศเงียบกริบในทันที ธนาที่นั่งเงียบๆ ยกแก้วน้ำขึ้นจิบอย่างเยือกเย็น สายตาของเขากดดันริสาอย่างรุนแรง)​ริสา: (ถูกกดดันจากสายตาของธนา) "ไม่... ไม่ใช่นะ... คนที่ฉันรู้สึกดีด้วยตอนนี้ไม่ได้อยู่ในวงนี้ค่ะ"​(เมฆหน้ามุ่ยเล็กน้อย ธนายิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะเล็กน้อย)​เมฆ: (รีบหมุนขวดต่อทันที ขวดไปหยุดที่ ธนา) "โอเค! ถึงคิวแกแล้วธนา! Truth or Dare?"​ธนา: (มองเมฆอย่างเข้าใจความรู้สึกของเพื่อน) "Dare"​เมฆ: "เยี่ยม! ง่ายๆ เลย... ฉันขอท้าให้แก... อธิบายความร

​ความ มัวเมา เข้าครอบงำทั้งบรรยากาศและจิตใจของหญิงสาว อารมณ์ ที่เอ่อล้นบวกกับความ ปรารถนา ที่ไม่อาจปฏิเสธ ได้ผลักดันให้ก้าวแรกแห่ง ความผิดพลาด ที่หอมหวานนี้เริ่มต้นขึ้น​“พี่ทำกับเธอแบบนี้ จริงๆ ได้ใช่ไหม?” เสียงทุ้มของชายหนุ่มเอ่ยถาม พลางไล้มือไปตามแขนเรียวอย่างเชื่องช้า​ดวงตาของหญิงสาวเปล่งประกาย ยิ้มยั่ว พลางใช้คำถามเป็นคำตอบ: “ถ้าบอกว่า ไม่ได้... แล้วจะพอแค่นี้หรือคะ?”​เมฆไม่รอช้า โน้มตัวลงบดขยี้ ริมฝีปากเธอด้วยจูบที่ร้อนแรงกว่าเดิม เร่าร้อน จนเธอ สะท้าน ไปทั้งร่าง เมื่อปลายลิ้นที่อุ่นร้อนสัมผัสกัน ฝ่ามือของเธออดไม่ได้ที่จะ โอบรัด ซอกคอของเขา ดึงรั้ง ให้เข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้น เมฆ ประคองใบหน้าเล็ก ด้วยฝ่ามือหนา เชยคาง ให้เธอแหงนรับจูบจากเขาอย่างถนัด บนโซฟาหนังที่เย็นเฉียบเป็นพยานถึงความเร่าร้อนนี้​เมื่ออากาศเริ่มขาดห้วง เธอจึง ผลักไส เขาเบาๆ ก่อนจะ สูดลมหายใจ เข้าปอดอย่างหนักหน่วง เมฆไม่ปล่อยให้ช่องว่างเกิดขึ้นนาน โถมตัวจูบซ้ำ บดขยี้ ริมฝีปากอย่าง ดุดัน เขา สอดแทรกลิ้น เข้าไปในโพรงปาก เกี่ยวตวัด กับลิ้นเปียกชื้นของเธอ ทั้งคู่ เคลิบเคลิ้ม ไปกับรสสัมผัสที่ เผ็ดร้อน จนลืมสิ้นซึ่งเรื่

ริสา รู้สึกตัว ตื่นอย่างสดชื่นในชุดนักศึกษาสะอาดตา จัดผมยาวสลวยให้เข้าที่ มองตัวเองในกระจกบานใหญ่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะคว้ากระเป๋า ตั้งใจจะรีบออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด... ก่อนที่จะเจอใคร​แต่ทันทีที่เท้าแตะพื้นหินอ่อนในห้องโถง เธอก็เห็น ธนา ในชุดสูทสีเทาเข้มเนื้อดี ดูเนี้ยบ สง่างาม และเป็นจุดสนใจอย่างปฏิเสธไม่ได้ เขายืนอยู่พร้อมกับกระเป๋าเอกสารในมือ​ริสา: (ชะงัก แต่พยายามเดินต่อไปอย่างเป็นธรรมชาติ) “อะ... อรุณสวัสดิ์ค่ะ”​ธนา: (หันมามอง ส่งยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก แต่ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์) “อ้าว... ริสา... บังเอิญจัง” เขาเดินเข้าหาเธออย่างช้า ๆ “จะไปมหา'ลัยใช่ไหม... พี่ กำลังจะไปบริษัทพอดี... ทางเดียวกัน” เขาเน้นคำว่า 'พี่' อย่างจงใจ “ให้พี่ไปส่งนะ... จะได้ไม่เสียเวลาต่อรถ”​ริสา: (รีบปฏิเสธทันควัน) “ไม่เป็นไรค่ะ! ริสาขึ้นรถไฟฟ้าไปได้ค่ะ สะดวกกว่าเยอะ...”​ธนา: (หัวเราะในลำคอเบา ๆ) “ไปกับรถสปอร์ตของพี่น่าจะสะดวกกว่านะ” เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธอีก เดินนำออกจากห้องโถงตรงไปที่รถคันหรูที่จอดรออยู่​ริสาจำต้องยอมรับความพ่ายแพ้ สูดหายใจเข้าลึก ๆ และก้าวขาเข้าไปนั่งที่เบาะหน

ธนา มองตามร่างของ ริสา ที่วิ่งหนีขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว เขายิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เพราะท่าทางตื่นตระหนกของเธอไม่ได้เกิดจากความกลัว... แต่มันคือความเขินอายที่เขาชอบมอง​ธนาเสียงเรียบ, หันไปมองแจ่มใสที่กำลังทำท่า 'ล็อกซิป' ให้เขาดูซ้ำอีกครั้ง "ดี... ออกไปได้แล้ว"​แจ่มใส รีบทำความเคารพอย่างรวดเร็วแล้วถอยกรูออกไปจากห้องอย่างเงียบกริบ ธนา ไม่รอช้า เขาสาวเท้าเดินตรงไปยังบันไดทันที ความอดทนของเขาหมดลงตั้งแต่ริสาวิ่งหนีเขาขึ้นห้องไป​ห้องนอนริสา​ภาพตัดมาที่ ริสา เธอวิ่งเข้ามาในห้องนอนอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นรัวเหมือนกลองศึก เธอรีบวิ่งไปที่ประตูแล้ว ผลักมันปิดลง แต่... ลืมที่จะล็อกกลอน​เธอหอบหายใจอย่างหนัก, ยืนพิงประตูห้อง 'แย่ที่สุด! ฉันปล่อยให้เขาทำแบบนั้นได้ยังไง! แถมแจ่มใสยังมาเห็นอีก! ไม่ได้นะริสา! ห้ามใจอ่อนเด็ดขาด!'​เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้ากำลังดังใกล้เข้ามา... มันคือเสียงที่เธอกำลังกลัว... และเฝ้ารอ​ประตูห้องของเธอถูกผลักเข้ามาอย่างช้า ๆ ** ธนา ก้าวเข้ามาในห้องนอนที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอ เขายืนขวางประตูไว้ และใช้เท้าเตะประตูปิดลงอย่างเบา ๆ แต่ หนักแน่น... ราวกับ