บททั้งหมดของ Pampered Wife of the Secret CEO: บทที่ 21 - บทที่ 30

LUCY'S POVAng mga braso ko ay unti-unting yumakap sa batok ni Feron at napatingala ako. Mas binigyang laya ko pa ang kaniyang mainit na labi na lumakbay sa aking leeg. What the fúck is happening to me? Why am I letting him do that?“Feron…” Impit na ungol ang muling kumawala sa labi ko nang halikan niya ako mula sa leeg paakyat sa aking panga. Marahan iyon at punong-puno ng pag iingat.“Hmm, why?” Umangat ang kaniyang ulo at muling nagtama ang aming mga tingin. “Sabihin mo, anong gusto mong gawin ko?” Nang-aakit niyang tanong.His sleepy coffee brown eyes look at me with full of desire, like I'm the most desirable woman he ever saw in his life.Hindi ko nagawang kumibo at sagutin ang tanong niya sa sobrang bigat ng mga titig niya sa akin, para akong matutunaw anumang oras.Pinasadahan ko ng tingin ang buo niyang mukha at huminto ang aking mga mata sa mapupula niyang labi. Hindi ko mapigilang dilaan ang ibaba kong labi at mapalunok.His lips is too kissable and irresistible to ignore…

LUCY'S POV“Good morning, Ms. Lucy,” bati sa akin ni Feron pagbaba ko pa lang ng hagdan.“Yeah, morning.” Iniwas ko ang tingin ko sa kaniya. Medyo nahihiya pa rin ako. Dahil sa nangyari sa amin kagabi, paano ko pa siya haharapin?!Mas kaya ko siyang tingnan nang mata sa mata kahit nakita niya ang pagiging desperada ko kay Andrew, pero ang nangyari kagabi… Hindi ko alam kung paano ako aakto ng normal sa harap niya!“Nasaan si Aling Beng?” tanong ko habang palinga-linga, mas mainam kung nandito siya para hindi naman gano’n ka awkward ang atmosphere sa paligid.“Ah. Nagkaro’n ng emergency sa probinsya nila, kailangan niyang umuwi… Kahapon pa siyang wala rito,” paliwanag niya at saka nagsimulang maghain ng pagkain sa lamesa.Naguguluhan ako kung matutuwa ba akong kami lang dalawa ni Feron ang nandito kagabi o dapat ba akong malungkot dahil kami lang ulit dalawa ang magkasama ngayon.“Gano’n ba,” awkward na sagot ko. “Mamaya na ang fitting ng wedding gown na gagamitin ko para sa kasal nami

LUCY'S POV“Mamili ka, Andrew! Sino ba talaga ang gusto mong pakasalan sa aming dalawa! Nauubos na rin ang pasensya ko. Kahit gaano pa kita kamahal at handang intindihin… Napapagod din naman akong masaktan nang paulit-ulit sa mga kagaguhan mo!” Halos mamaos ako. Nanunuyo ang lalalumunan ko sa pag hiyaw ngunit wala na akong pakialam.Wala akong pakialam kahit magmukha nga talaga akong baliw sa mga mata nila, at mas lalong wala na akong pakialam sa mga staff na nagsisimula nang manood sa drama namin.Ito na ang tamang oras para mag kaalaman na kung sino ba talaga sa amin ang mas matimbang sa puso niya.“Hindi naman porket ako ang desperado sa kasal sa pagitan natig dalawa ay may karapatan ka nang ganituhin ako kasi hindi naman ako tànga! Nagmamahal lang ako, Andrew!” nanghihinang bigkas ko. Sobrang bilis na ng tibok ng puso ko na parang handa na iyong lumundag palabas sa ribcage ko.May kung anong emosyon ang gumuhit sa mukha ni Andrew, pero ilang segundo lang ay lumakad ito palapit sa

ANDREW'S POV[WARNING: Explicit content]“Andrew! Stop! Let's talk!”“Sofia, can't you wait? Umalis muna tayo rito!” may diin na bulong ko sa kaniya.Gusto kong sigawan lahat ng mga staff na nakikinood sa amin kanina, lalo na ang guard na hinayaang makapasok si Lucy rito sa loob pero hindi ko magawa. I can't lose myself over this petty things. Pangalan ko at ng pamilya ko ang nakataya rito.I can't believe Lucy caught me. How did she even know about this place?!Fúck! Fúck.Ginulo ko ang buhok ko sa sobrang frustration pagpasok ko ng kotse, lalo na ng maalala ko ang hitsura ni Lucy kanina.Padabog na pumasok si Sofia sa shotgun seat at malakas na sinarado ang pintuan.“What do you mean, me going abroad?! Seriously?” ‘Yon agad ang bungad niya sa akin. “Sabi ko naman sa'yo, hindi na kita iiwan ngayon! Hindi na ako aalis sa tabi mo, Andrew!”Hinawakan niya ang braso ko at lumapit— akmang hahalikan niya ako pero mabilis kong iniwas ang mukha ko sa kaniya.“That's the only thing we can do,

ANDREW'S POV‘PAK’Isang malakas na hampas sa aking binti ang sumalubong sa akin pagpasok ko pa lang sa loob ng office ni papa. Kahit may ideya na ako na mangyayari ito ay gulat pa rin ang rumehistro sa aking mukha.“Walang.hiya ka talaga! Wala ka talagang balak tumulong sa pamilya natin, no?!” nanggagalaiti niyang sigaw at muli akong hinampas ng tungkod niya. Ngayon ay hita ko naman ang tinamaan.“Hindi pa naman kami kasal—”“Tang.ina! Hindi mo alam kung anong hirap ang ginawa ng mga tauhan ko para lamg mapatahimik ang lahat nang nakakita sa ginawa mong kagaguhan kagabi! Nambabae ka kahit ikakasal ka na kay Lucy? Alam mo ba kung ano ang mangyayari kapag nasira ang pangalan natin sa mga Russ?!”“Ikaw lang naman ang pilit nagsisiksik ng pamilya natin sa kanila—”“Dahil kailangan natin sila! Alam mo namang nagkakaproblema ang kumpanya natin! Ang kasal niyo ni Lucy ang magiging paraan para mas tumaas ang p'westo natin sa business industry. Kapag nangyari ‘yon ay mas magiging mataas na ta