พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย)의 모든 챕터: 챕터 161 - 챕터 170

241 챕터

ตาสว่าง

บทที่ 28บุตรสาวกำมะลอได้ยินถึงกับทนไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ที่บทนิยายจะเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ ตนไม่เชื่อหรอกว่าแค่นางร้ายตัวประกอบเล่นนอกบท จะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป มันก็แค่เปลี่ยนไปตามสถานการณ์เล็กน้อยเท่านั้นเองเดิมทีเซิ่งหวั่นเอ๋อร์ก็แค่บุตรสาวนอกสายตา ส่งไปแต่งงานกับคนไม่ได้เรื่องไม่นานก็ตาย ภายหลังเซิ่งฟ่านฉีถูกกล่าวโทษข้อหากบฏ เจ้าตระกูลพร้อมบุตรชายถูกประหาร ส่วนคนที่เหลือเนรเทศเพื่อหลีกเลี่ยงการริบทรัพย์และปกป้องนางเอกนิยาย เซิ่งฟ่านฉีและภรรยาทำหนังสือตัดขาด ยกสมบัติทั้งหมดของตระกูลเซิ่งให้แก่หยู่เยียนไม่ช้าไม่เร็วมันก็จะเป็นของข้า ปล่อยให้กระเด็นสักชิ้นไม่ได้เด็ดขาด หยู่เยียนปราดเข้าหามารดา แต่ไหนแต่ไรนังแก่นี่พูดอะไรก็เชื่อไปหมด ต้องเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยนใจให้ได้“ท่านแม่พี่หญิงเพิ่งกลับมายังไม่รู้อะไร ให้ไปมากมายถึงเพียงนั้นลูกว่าคงบริหารไม่ไหวกระมัง รอให้เรียนรู้สักหน่อยดีหรือไม่เจ้าคะ อย่างน้อยก็ให้ทำบัญชีเป็นก่อน มิสู้ให้ลูกช่วยสอนนางจดบัญชีดีหรือไม่” สอนทำผิด ๆ จากนั้นค่อยฮุบทั้งหมดมาเป็นของตัวเอง โง่ถึงเพียงนั้นกว่าจะรู้ตัวคงอีกนาน ไม่แน่อาจตายไปก่อนจะรู้ตัวแล้วก็ได้“จะ
더 보기

อยู่ในจุดที่ถอยไม่ได้

บทที่ 29ผ่านไปได้เพียงหนึ่งวันเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อชุนเจียงสาวใช้ผู้อาจหาญกล้ามีเรื่องกับบุตรสาวเจ้าของจวน พบว่านางผูกคอตายในคุกใต้ดินเสียแล้ว มิหนำซ้ำเจ้าตัวยังทิ้งคำสารภาพไว้หนึ่งฉบับในจดหมายเป็นไปตามคาด มีการตัดพ้อทุกอย่างที่เกิดขึ้นทำไปเพราะความแค้นส่วนตัว ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ใดทั้งนั้น ทุกอย่างนางทำแต่เพียงผู้เดียวแต่ใครเล่าจะเชื่อ บ่าวไพร่ต่ำต้อยคนหนึ่งจะอาจหาญลงมือทำเรื่องใหญ่ได้อย่างไร หากว่าไม่มีผู้อยู่เบื้องหลัง“ท่านพี่ข้าว่ามันชักจะกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนะเจ้าคะ เพื่อตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม ข้าว่าส่งหยู่เยียนไปที่อื่นดีกว่า ไกลเท่าไรยิ่งดี” ฮูหยินเซิ่งไม่สบายใจเท่าไรนัก หากปล่อยให้หยู่เยียนอยู่ที่นี่ต่อ ลับหลังมิรู้ว่าเจ้าตัวทำอะไรไว้บ้าง แม้สาวใช้ไม่สาวถึงเจ้าตัว แต่มีหรือจะมองไม่ออกว่าผู้ใดชักใยอยู่เบื้องหลัง“อืม... ข้าเห็นด้วย หาตระกูลบัณฑิตเคร่งเรื่องกฎระเบียบสักหน่อย แล้วให้นางแต่งออกไปเสียเอาที่ฐานะทางบ้านไม่ขัดสนพออยู่พอกิน ประเดี๋ยวข้าขอตำแหน่งให้ครอบครัวนั้นสักตำแหน่ง”“หากท่านพี่เห็นว่าดีข้าก็ไม่ขัดข้องเจ้าค่ะ พร้อมเมื่อไรก็ใ
더 보기

สมรสสมรัก [1]

บทที่ 30แม้เซิ่งหวั่นเอ๋อร์จะยังไม่สามารถฟื้นความทรงจำได้ ทว่าการดูแลเอาใจใส่ของจ้าวรุ่ยเจ๋อ ทำให้นางเบาใจอยู่อย่างหนึ่ง เมื่อแต่งให้เขาไปแล้ว ความเป็นอยู่ก็คงไม่ต้องลำบากนักกระนั้นก็ต้องเตรียมใจไว้บ้าง อนาคตไม่แน่ไม่นอนจะมีอนุหรือชายารองเพิ่มมาเมื่อไรก็ได้ แต่ชีวิตใหม่ครานี้นางจะไม่พลาดให้ต้องจบชีวิตอย่างอนาถเหมือนชาติก่อนฉะนั้นควรทำสัญญาหย่าร้างไว้ก่อน อนาคตอะไรก็ไม่แน่นอนนี่นาทุกคนอาจจะกลัวเรื่องการหย่าร้าง แต่มันใช้ไม่ได้กับเซิ่งหวั่นเอ๋อร์ ผู้ผ่านความตายและความทุกข์ใจมาแล้วครั้งหนึ่ง การที่คนคนหนึ่งถูกทอดทิ้งมันไม่ใช่เรื่องสนุกเลยนะชาตินี้ข้าจะไม่รอให้ใครทิ้งเป็นอันขาด...คิดได้ดังนั้นเจ้าตัวจึงเริ่มร่างสัญญาการอยู่ร่วมกันไว้เสียตั้งแต่เนิ่น ๆ เผื่ออนาคตอาจต้องได้ใช้ อาศัยแค่ความสัมพันธ์เก่าใช่ว่าจะคงทน ภายภาคหน้าใจคนเปลี่ยนเมื่อไรก็ได้เวลาช่างเดินเร็วนัก ไม่ทันไรวันพิธีแต่งพระชายารุ่ยอ๋องก็มาถึง พิธีเริ่มตั้งแต่เช้าลากยันเย็น งานสำคัญของอนุชาทว่าฝ่าบาทกลับมิได้มาร่วมงาน หลายต่อหลายคนต่างเดาไปคนละทิศละทาง ซึ่งแน่นอนว่ามิใช่เรื่องดีการที่ฝ่าบาทไม่ได้เสด็จมาร่วมแสดงความยินดี
더 보기

สมรสสมรัก [2]

บทที่ 30“ท่านพ่อเมามากแล้วนะขอรับ ไปกันเถอะข้าจะพากลับจวน”“ข้ายังไม่เมาสักหน่อย มา! ท่านอ๋องมาดื่มกับกระหม่อมอีก” เซิ่งฟ่านฉียังคงดึงดันดื่มต่อ แม้จะเทสุราถูกบ้างไม่ถูกบ้างก็ตามกระนั้นคนที่บอกว่าตนไม่เมากลับร่อแร่นั่งนิ่งไม่ได้ ตาหรือก็หยาดเยิ้มเพราะดื่มหนักหมดไปหลายกา แต่เจ้าตัวก็ยังฝืนชวนอีกฝ่ายดื่มต่อทั้งที่ตัวเองก็ไม่ไหวแล้ว“กลับจวนเถอะขอรับท่านพ่อ นี่ก็เลยเวลาเข้าหอมามากแล้ว เลยฤกษ์ดีไม่ได้นะขอรับ ชีวิตคู่แต่งงานหวั่นเอ๋อร์จะไม่ราบรื่น” ชายหนุ่มพยายามเกลี้ยกล่อมบิดาให้กลับจวนด้วยกัน ดีที่ท่านอ๋องไม่เคร่งเรื่องกฎระเบียบอนุญาตให้ทำได้ตามใจชอบ มีที่ไหนบ้านภรรยามาวุ่นวายในวันแต่งงาน“ข้ายังไม่มาววว ท่านอ๋องดื่ม! ดื่มอีก”“ได้สิ ท่านพ่อตาดื่ม”ชายหนุ่มยังคงรินสุราให้พ่อตาอย่างใจเย็น พ่อตาประเดี๋ยวยก ๆ ทว่าจ้าวรุ่ยเจ๋อกลับดื่มทิพย์เททิ้งมากกว่าดื่มจริง สุดท้ายก็ดื่มต่อไม่ไหว ฟุบหลับไปทั้งที่มือยังถือจอกสุรา กว่าจะได้เข้าห้องหอเวลาก็ล่วงเลยไปจนครึ่งค่อนคืน แต่เจ้าบ่าวหมาด ๆ ก็ไม่ลืมช่วยคนสนิท หามพ่อตาส่งขึ้นรถม้ากลับจวนเรือนหอภายในห้องหอเต็มไปด้วยของตกแต่งสีแดง สีแห่งความมงคล
더 보기

ข้าวสารเป็นข้าว (สุข)

บทที่ 31อาการที่อยู่ ๆ ก็เย็นวาบไปทั้งตัว ทำให้ร่างบางที่กำลังฝันหวาน ฝันว่ามีบุรุษกล้ามใหญ่เนื้อแน่นสัมผัสลื่นมือ กำลังฝันหวานอยู่เลย แต่น่าเสียดายที่ต้องตื่นจากฝันเพราะมีบางอย่างกำลังรบกวนการนอนหลับแต่เมื่อลืมตาตื่นกล้ามในฝันมิได้หายไปด้วย มันยังคงอยู่ตรงหน้าตำแหน่งเดิม เพิ่มเติมคือใบหน้าเปื้อนยิ้มของสามีหมาด ๆ“ตื่นแล้วหรือ ข้าก็คิดว่าจะหลับถึงเช้าเสียอีก”หญิงสาวไม่ตอบกลับมองคนตรงหน้าด้วยความมึนงง สภาพล่อแหลมนี่มันอะไร เสื้อผ้าหายไปไหน แล้วยังเนื้อแนบเนื้อใกล้ชิดกันถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไรแต่แล้วเมื่อนึกได้พวงแก้มกลับแดงปลั่ง มิใช่ว่าที่ฝันไปทั้งหมดนั่น ทำกับท่านอ๋องไปแล้วจริง ๆ หรอกนะ กอด จูบ ลูบคลำ เช่นนั้นก็เห็นทุกอย่างแล้วน่ะสิโอ๊ยยยย นี่มันน่าอายเกินไปแล้วช่างน่าอับอายขายขี้หน้าเหลือเกิน หลับไม่รู้เรื่องมิหนำซ้ำยังฟังเสมือนจริง มิใช่เหมือนจริงแต่มันคือความจริงต่างหาก แต่เรื่องบนเตียงระหว่างสามีภรรยาเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ เช่นนั้นความทรงจำเก่าจำได้หรือจำไม่ได้ก็คงไม่มีประโยชน์แล้วเอาวะ เป็นไงเป็นกัน ในเมื่อเลือกไม่ได้แล้วมิสู้เดินหน้าต่อให้ถึงที่สุดเมื่อตัดสินใจได้ว่า
더 보기

คำสั่งภรรยาถือเป็นเบ็ดเสร็จ [1]

บทที่ 32นับแต่แต่งงานกันมา นี่ก็นับได้เกือบเดือนแล้ว เซิ่งหวั่นเอ๋อร์ก็ยังไม่ชินสักทีกับความกินดุกินจุของจ้าวรุ่ยเจ๋อ เพิ่งจะได้พักไม่เท่าไรอีกฝ่ายก็กลับมารังแกกันเสียแล้ว ไปอดอยากมาจากที่ใดกัน ทั้งที่ก็เสด็จไปหอหยาดพิรุณไม่เว้นวันแท้ ๆที่แห่งนั้นใครบ้างจะไม่รู้จัก เป็นศูนย์รวมสำหรับเหล่าบุรุษที่ต้องการพักผ่อนหาความสำราญ ออกไปที่นั่นทั้งวันบางวันตอนกลางคืนก็เสด็จไป แต่กลับมากินมูมมามที่บ้านทุกครั้ง ต้องเป็นคนเช่นไรถึงได้ไม่รู้จักพอ ยามเช้าตรู่ก็ไม่เว้นเกินไปแล้วนะกินทั้งนอกทั้งใน เห็นข้าเป็นอะไรกันแน่เมื่อเป็นเช่นนี้มีหรือหญิงสาวจะทนรับไหว สัญญาอยู่ร่วมกันที่ทำไว้เมื่อจำเป็นคงต้องใช้มันเสียแล้ว อย่างไรก็ต้องให้ท่านอ๋องลงชื่อในสัญญาให้ได้ นางไม่ยอมอยู่อย่างไร้ค่าในจวนแห่งนี้หรอกนะ“หยุดเลยนะเพคะ คุยกันให้รู้เรื่องก่อน” ร่างบางดันปลายคางให้ออกห่าง เรื่องนี้ทำให้นางไม่สามารถปล่อยผ่านได้อย่างสบายใจ จะมีภรรยาคนไหนยินดีให้สามีออกไปสำราญข้างนอกบ้างเล่า“เรามีเวลาคุยทั้งวัน เหตุใดต้องคุยเวลานี้ด้วยเล่า” ชายหนุ่มมองตาละห้อย กำลังจะไปถึงปลายยอดสีชมพูตรงหน้าอยู่แล้วเชียว ใช่เวลาที่ต้องคุยหรื
더 보기

คำสั่งภรรยาถือเป็นเบ็ดเสร็จ [2]

บทที่ 32จ้าวรุ่ยเจ๋อดึงร่างสัญญาออกจากมือภรรยาวางมันไว้บนโต๊ะข้างเตียง เรื่องลงนามน่ะเขาทำให้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าควรจัดการให้แล้วเสร็จ ในเมื่ออุ่นเครื่องได้ที่พอดีอ๋องหนุ่มจัดการกลืนกินร่างขาวโพลนลงท้องไม่มีเหลือ ถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะขัดขืน กระนั้นก็เป็นเพียงแค่ตอนเริ่มต้นเท่านั้น สุดท้ายเจ้าตัวก็สมยอมแต่โดยดีชายหนุ่มดูดกลืนเต้างามสองลูกอย่างหื่นกระหาย จับขาเรียวพาดบ่า ก่อนจะกระแทกเอวสอบบรรเลงเพลงรักจังหวะเร่าร้อน คนตัวเล็กขย้ำผ้าปูเสียวกระสัน กระนั้นก็ยังกลั้นเสียงคราง ไม่ยอมหลงไปตามการปรนเปรอของสามีภารกิจยังไม่สำเร็จ อย่าให้สามีเบี่ยงประเด็นเด็ดขาด อย่างไรต้องให้ท่านอ๋องลงชื่อในสัญญาให้ได้“ยัง ยังไม่ได้ลงนามเลยนะเพคะ อ้าส์ แรงเกินไปแล้วนะ” หญิงสาวตวัดตามองอย่างเอาเรื่อง มิใช่ว่าไม่ชอบแต่เพราะเขาทำเช่นนี้อย่างไรเล่า มันทำให้เผลอคล้อยตามทุกที“ไม่ชอบแรงหรือ ชอบช้า ๆ ก็ไม่บอก”แรงกระแทกผ่อนเบาลงตามคำขอ เปลี่ยนจังหวะเป็นช้าเนิบนาบแต่เน้นทุกครั้งยามกระแทกเข้าใส่ นอกจากนั้นจ้าวรุ่ยเจ๋อยังใช้ฝ่ามือใหญ่ขย้ำเต้างาม ยิ่งภรรยาแอ่นกายสู้มือ ชายหนุ่มยิ่งยิ้มถูกใจการกระทำของอ๋อ
더 보기

ตำแหน่งพิเศษ [1]

บทที่ 33เพล้ง!เสียงขว้างปาข้าวของดังแต่เช้า เหล่านางกำนัลไม่มีใครกล้าเข้าใกล้สนมคนใหม่ ถวายตัวได้ไม่กี่วันอำนาจก็เหลือล้นเสียแล้วสนมหยู่กลายเป็นคนโปรดของฝ่าบาทในชั่วข้ามคืน นางเป็นบุตรสาวบุญธรรมเจ้ากรมวัง มีคนหนุนหลังยิ่งใหญ่ออกปานนั้น นางกำนัลตัวเล็ก ๆ มีหรือจะกล้าหือ ยิ่งวันนี้อารมณ์ไม่ดีเป็นพิเศษ ก็ยิ่งไม่มีผู้ใดกล้าเผชิญหน้า“นังโง่ ชาร้อนขนาดนี้ก็ยังกล้าเอามาให้ข้าอีกหรือ เอาตัวมันไปเฆี่ยนให้ตายเสีย” สนมหยู่ใบหน้าบูดบึ้ง คว้าถ้วยชาใส่นางกำนัลด้วยแรงโกรธ ช่างขวางหูขวางตายิ่งนัก“พระสนมบ่าวผิดไปแล้ว ได้โปรดอย่าลงเฆี่ยนบ่าวเลยนะเพคะ” นางกำนัลน้อยตัวสั่นงันงก หัวร้างข้างแตกไม่เว้นแต่ละวัน แต่ดูเหมือนวันนี้นางจะชะตาขาดเสียแล้ว ชีวิตน้อย ๆ ของตนคงมาได้แค่นี้“เอาตัวมันออกไปให้ไกลสายตาข้า”“พระสนมได้โปรด ไว้ชีวิตบ่าวด้วยเพคะ” แม้จะร้องขอความเห็นใจ ทว่านางกำนัลชะตาขาดกลับไม่ได้รับความเมตตา ถูกทหารยามลากตัวออกไปเช่นเดิมสนมหยู่เห็นว่าตนเองได้รับความโปรดปรานมากกว่าใคร จึงวางอำนาจทำสิ่งใดไม่ไว้หน้าต้นดอกโบตั๋นที่ฮองเฮาทรงชอบ ของบรรณาการจากแคว้นใต้อาณัติ พระสนมก็ยังสามารถยึดมาเป็นของตัวเ
더 보기

ตำแหน่งพิเศษ [2]

บทที่ 33ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ฝ่าบาทกลัดกลุ้มใจไม่น้อย หากสิ้นไร้ทายาทพระองค์จะมีหน้าไปพบบรรพบุรุษได้อย่างไร ราชวงศ์จ้าวจะสิ้นที่พระองค์จริง ๆ หรือด้วยเหตุนี้ เพื่อป้องกันเหตุร้ายฮองเฮาจึงทรงแสร้งป่วยไม่พบปะผู้คน ตอบรับการรับสนมใหม่จากเจ้ากรมวัง ทำหน้าที่คอยปรนนิบัติฝ่าบาทจ้าวหรงจึงแสร้งเลือกโปรดปรานใครสักคนขึ้นมา เรียกได้ว่าสร้างเรื่องให้เหล่าสนมภายในตีกันเอง เมื่อทุกคนหันไปสนใจเรื่องอื่น พระองค์ในช่วงเวลาตั้งครรภ์อ่อน ๆ ก็จะปลอดภัย“รุ่ยเจ๋อเจ้าแน่ใจนะ ในครรภ์ฮองเฮาคือโอรสจริง ๆ” ฮ่องเต้จ้าวหรงลูบเคราพลางครุ่นคิด เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง หากวิเศษถึงเพียงนี้เหตุใดไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเลยเล่า“แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ เหมยลี่นางเป็นดั่งเทพเจ้าแห่งการสรรค์สร้าง ขอเพียงทำให้นางพอใจ ไม่ว่าพระองค์จะขอสิ่งใด นางก็ล้วนให้ได้ตามต้องการพ่ะย่ะค่ะ”“นางมีความสามารถพิเศษถึงเพียงนั้น จะไม่เป็นภัยกับแคว้นเราใช่หรือไม่”“องค์ประทับของนางคือผู้สร้างพ่ะย่ะค่ะ ส่วนอื่นมิอาจยุ่งเกี่ยว ไม่มีผลร้ายต่อแคว้นเราอย่างแน่นอน กระหม่อมกล้ารับประกันพ่ะย่ะค่ะ” จ้าวรุ่ยเจ๋อโกหกคำโต ความจริงแล้วหากเหมยลี่ต้องการให้แคว้นนี้หาย
더 보기

ก็แค่สน [1]

บทที่ 34เซิ่งหวั่นเอ๋อร์ที่กลายเป็นผู้ติดตามจำเป็นขององค์หญิงโดยบังเอิญ ได้แต่มององค์หญิงอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก มีความจำเป็นอะไรกันแน่ ถึงให้มาเป็นผู้ช่วย ในเมื่อแม่นางเหมยลี่ก็ภูมิหลังดี เป็นเช่นนี้แล้วตนจะมีประโยชน์ต่อนางจริงหรือ“แม่นางเหมยลี่เหตุใดถึงได้เป็นข้าเล่า” เซิ่งหวั่นเอ๋อร์ถามอีกฝ่ายด้วยความงุนงง ความแค้นครั้งนี้เป็นของนางและสหายมิใช่หรือ แล้วไยถึงได้ดึงตนเข้าไปเกี่ยวด้วยเล่า“พระชายามีเรื่องหนึ่งที่ท่านยังไม่รู้ และข้ามั่นใจว่ามันเกี่ยวกับเจ้าเต็มๆ เชียวละ” เหมยลี่ในคราบองค์หญิงชั่วคราว เดินเล่นชมนกชมไม้อย่างอารมณ์ดีระหว่างทางเดินตำหนักอี้คุณ เซิ่งหวั่นเอ๋อร์ผู้นี้ก็น่าสงสารไม่น้อยเลย ช่างเป็นตัวประกอบที่ใสซื่อนัก อย่างไรเสียนี่ถือเป็นคำขอโทษจากใจก็แล้วกัน ให้นางได้รู้ความจริงด้วยตนเอง“อย่างไรหรือเจ้าคะ”“ฟังข้านะ ข้านี่แหละคือผู้เขียนนิยายเรื่องบุปผชาติสี่ฤดูขึ้นมา เจ้าว่าเกี่ยวข้องกันหรือไม่เล่า”“ทะ ท่านหรือคือผู้เขียน” เซิ่งหวั่นเอ๋อร์อ้าปากค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง แน่นอนว่านางเชื่ออย่างไม่มีข้อกังขา เรื่องของฝ่าบาทเป็นเครื่องยืนยันได้ดี ที่แท้ผู้เขียนก็อยู่แ
더 보기
이전
1
...
1516171819
...
25
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status