Semua Bab The Billionaire’s Irresistible Desire: Bab 21 - Bab 30

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewHindi ako makapagsalita, dahil ang kaniyang kamay sa aking dibdib ay tila nanadya. He’s massaging my boob, then sometimes he’ll pinch my nipple. Para naman akong binabaliw ng lalaking ‘to lalo na ngayon na hinahalikan niya ang aking panga.Kanina ko pa nararamdaman ang marahan nitong paninipsip sa aking leeg. Kaya sigurado akong sobrang dami na ng marka roon, at hindi ko na magagawang takpan pa lalo na kung bigla kaming umuwi.“Fuck!”Nakailang mura na ako magmula pa kanina. Ni hindi ko na alam kung nasabi ko na ba ang sampung mura na alam ko, eh. Kasi kahit nagmakaawa na ako kay Darius, hindi pa naman niya ‘yon ginagawa.Hindi ko tuloy alam kung sinasadya niya ba talagang patagalin ang lahat, o gusto lang niya munang mag-enjoy, eh. Pero kahit naman yata ano ang aking gawin ngayon, hindi niya ako pakikinggan. Kung ano ang gusto niya, ‘yon ang masusunod.Marahan niyang kinagat ang aking leeg. Ni hindi ko man lang namalayan na bumaba na naman ang hal

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewParang gusto kong magpakain sa lupa, dahil sa sinabi niya. Kahit medyo may kalayuan siya kanina, nagawa niya pa ring sabihin ang katagang ‘yon.Nag-init ang mukha ko nang maalala ko ulit ang nangyari kanina. Kaya naman pinili ko na lamang na ilihis ang aking mga mata, at piniling titigan ang falls.Kasalukuyang nag-aayos si Darius. Inilalagay niya lahat ng mga ipinadalang pagkain ng kaniyang tauhan dito sa picnic mat.Nagawa niya rin akong tulungan na makatayo kanina, at saka ibinigay nito sa akin ang isang tuwalya para hindi ako malamigan.Sinubukan ko rin namang tumulong sa kaniya, pero pinigilan niya ako, at sinabing, “Don’t waste your energy. You’ll need that later.”Hindi ko alam kung saan niya ba napupulot ang mga ganoong bagay. Talagang hindi niya kayang pigilan ang sarili niya, dahil ganoon ang lumalabas sa kaniyang bibig.Marami ring ibinigay ang mga tauhan niyang pagkain. Maging ang damit ay ipinakuha niya rin.Nang maglagay siya ng pagka

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNagtangis ang aking baga, habang nakatingin sa kaniya. Hindi ko na maipaliwanag ang aking nararamdaman ngayon. Para akong namamanhid, at hindi makapag-isip nang maayos, habang siya ay tila hindi man lang apektado sa aking nararamdaman.Parang ayos lang sa kaniya na ako ay naiinis, habang siya ang nasusunod ngayon. Nakatatawang isipin, dahil wala man lang siyang puso, at talagang gusto niya akong manatili rito. Para saan? Maging parausan niya?“Hindi ako nakipagbibiruan dito.”As if naman na nakipagbibiruan din siya?“Hindi mo ba narinig ang sinabi ni Mommy?”“No.”Pinigilan ko ang pagkaubos ng aking pasensya sa pamamagitan nang paghinga nang malalim. Alam kong hindi dapat ako nagpapaapekto sa mga binibitawan niyang salita. Baka kailangan ko pa siyang amuhin nang sa gayon ay payagan niya akong umuwi. Kahit saglit lang. Kahit samahan pa niya ako roon kung ayaw niya talagang mawala ako sa kaniyang paningin.Binasa ko ang aking ibabang labi, at napatang

Heislee Jean Velasco’s Point of View“Eh, hindi naman ako pumayag!”“Kailangan ko ba ang desisyon mo?”Nalaglag ang aking panga sa kaniyang sinabi. Natigilan din ako kung tutuusin, at napakurap na lamang, habang nakatingin sa kaniyang asul na mga mata.Bakit pa ba ako nagulat? Alam ko naman sa sarili ko na hindi na niya kailangan pa ng desisyon ko, o kahit opinyon ko sa isang bagay, eh. Para saan pa nga ba ‘yong kung ano ang gusto niya, ‘yon ang masusunod?Kidnapper nga naman siya. Hindi naman puwedeng maging kidnapper ang mabait, eh. Aware rin naman akong masama ang ugali ni Darius. Guwapo lang siya, pero pangit talaga ang ugali niya.“We’ll stay here and we’ll do it here.”Nanlaki ang aking mga mata nang bigla na lang niya akong higitin nang malakas. Kaya naman napasubsob ang aking mukha sa kaniyang dibdib, at napasinghap na lamang ako sa gulat.Hindi na ako nakapagsalita pa lalo na nang buhatin na lang niya ako nang basta-basta, at naglakad na lamang siya kaagad.Sa gulat ko, naipu

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNaibaon kong muli ang aking mga daliri sa kaniyang mga balikat, habang nasa bukana ko ang kaniyang kahabaan.I couldn’t help but moan and cry for his name. Sobrang sakit kasi, at parang may napupunit. Ngunit imbis na sitahin ako ni Darius, hinahayaan niya lang akong ilabas ang sakit. Na kahit mag-ingay ako, wala siyang pakialam doon.Nanatili lang din siyang nakatitig sa akin, kahit na nakapikit nang mariin ang aking mga mata. Ramdam ko kasi ‘yon, at parang tinitingnan niya rin ang aking reaksyon. Na sa tuwing nasasaktan ako, titigil siya sa kaniyang ginagawa, at hahayaan lang akong mag-adjust sa kaniyang laki, at haba.Kung hindi ba naman kasi ako nagmakaawa sa kaniya, hindi ‘to mangyayari. Pero ano pa nga ba ang magagawa ko kung kusa na ‘yong lumabas sa bibig ko? Na kahit hindi ko naman sinasadya, at talagang nadala lang sa aking nararamdaman, hindi ko na ‘yon mgagawang bawiin pa.Dapat nga ay magpasalamat pa ako sa kaniya, dahil nagawa niya akon