Semua Bab The Billionaire’s Irresistible Desire: Bab 31 - Bab 40

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNang sabihin niya ‘yon, saka ko lang napansin na dahan-dahan kong itinigil ang pagkagat ko sa aking ibabang labi.Nakatitig lang ako sa kaniya ngayon, habang siya ay umiigting ang kaniyang panga, habang nakatingin sa akin.Nandoon pa rin naman ang sakit, pero unti-unti naman na siyang nawawala, dahil napupunta sa mga mata niya ang atensyon ko. Hindi ko lang maintindihan kung bakit, pero habang nakatitig ako sa kaniyang mga mata, ramdam ko ang pagkabog ng aking puso.Ilang beses ko naman na siyang natitigan sa kaniyang mga mata, eh. Hindi ko lang talaga alam kung bakit hanggang ngayon ay nandoon pa rin ang kaba na nararamdaman ko sa tuwing nagtatagpo ang aming mga mata. Kung bakit parang nagkagugulo ang mga paruparo sa tiyan ko na dapat ay hindi.Gumalaw na siya muli, pero nandoon pa rin ang sakit. Kaya pinili kong ibaon ang aking mga kuko sa kaniyang likod kagaya ng kaniyang gusto.Hindi ko man lang siya nakitang nasaktan. Nanatili lang siyang naka

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNapaawang ang aking labi nang bigla kong maramdaman ang paghila nito sa aking buhok. Ramdam ko ang hapdi sa aking anit, ngunit imbis na makaramdam nang kung ano, mas nakaramdam pa ako ng sarap doon.Isn’t it weird? Kahit na hindi naman dapat ako nasasarapan sa ganito, ganoon pa rin ang nararamdaman ko ngayon?“Darius!” tawag ko sa kaniyang pangalan, at basta na lamang napasinghap.Kasabay kasi no’n ang pagsagad niyang muli para lamang abutin ang aking cervix.Imagine, ang dali-dali niya ‘yong abutin? Walang kahirap-hirap, dahil sa haba nito na alam kong isa rin sa pinagkaguguluhan ng mga babae.Halata naman kasi talaga kahit na magsuot siya ng fitted pants, eh. Kahit hindi ‘yon gising, bumabakat talaga.Hindi rin naman porque napapansin ko ang bakat na ‘yon, ibig sabihin ay gusto ko na talagang maramdaman ‘yon. Magkaiba.Sadyang tuluyan lang talaga akong kinain nang apoy—na hindi ko magawang kontrolin ang aking isipan, at katawan.I felt him slap m

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewDahan-dahan akong napamulat nang maramdaman ko na parang nasa isang malambot akong higaan.Nakabalot din ang aking katawan sa isang makapal na kumot, at nagtaka kung bakit malamig sa loob ng tent kung gayon na nakasara naman mismo ang tent.May naririnig din akong tunog kung tutuusin. Hindi ko nga lang masiguro kung saan naggagaling, pero mahina lang siya.Maingat naman akong umupo, at napansin ang dalawang pamilyar na cooler fan. Since malaki may kalakihan naman ‘tong tent na tingin ko ay pupuwede ang anim na tao, nagkasya naman kahit papaano ang cooler fan.Kaya lang may isa akong napansin na machine. Maliit lang siya, pero may butas ‘tong tent, at parang may naka-connect mismo sa machine na ‘yon.Air conditioner ba ‘to para sa tent?Baka. Kaya rin siguro malamig dito sa loob ay dahil sa mga gamit na ‘to.“You’re awake.”Napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na ‘yon, at napansin si Darius na ngayon ay papasok na ng tent.Naka-topless lang siy

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNapahawak ako sa aking noo, habang nakatitig sa mga pagkain na nasa harapan ko.Mag-isa na lang ako rito sa hapag, dahil maaga raw umalis si Darius ng mansion.Alas nuebe na nang umaga nang magising ako, at ramdam ko talaga ang pananakit ng aking katawan, dahil sa ginawa namin ni Darius.Madaling araw na nang matulog ako, at hindi ko alam kung paano ako nakarating dito sa mansion nang hindi man lang nagigising.Ganoon ba ako kalala ang pagod ko na hindi man lang maramdaman kung binuhat ba ako ni Darius?Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi, at napahugot na lamang nang malalim na hininga.“Ma’am, ayaw niyo po ba ang mga nakahain?” tanong ng butler sa akin.Mabilis naman akong napalingon sa kaniya, at halata ang pag-aalala sa kaniyang mukha, pero umiling lamang ako bilang sagot.“Just don’t mind me,” saad ko sa kaniya.Masarap naman ang nga nakahain sa hapag, pero sadyang wala lang talaga akong ganang kumain ngayon.Hindi ko alam kung dahil

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewIsang linggo na ang nakalipas nang mangyari ‘yon sa amin ni Darius. Masasabi ko na hindi na ‘yon nasundan, at hindi ko alam kung dahil ba masakit pa rin ‘yon, o sadyang wala lang talaga sa mood si Darius.Hindi ko alam kung bakit hinahanap ‘yon ng katawan ko kung gayon na dapat ay hindi. Wala rin namang nangyayaring make out, dahil madalas na umaalis si Darius, at hindi ko alam kung dahil ba busy lang siya sa trabaho niya, o ano.Naitanong ko na rin ‘to sa kaniyang butler. Pasimple nga lang, dahil baka akalain ng butler niya ay nami-miss ko si Darius, kahit hindi naman. Iwas na rin sa issue.Kaya nang malaman kong nasa study room lang ngayon si Darius, at pumipirma, kaagad akong nagtungo roon.Hindi na rin ako kumatok, dahil gusto ko nga siyang inisin, dahil wala akong magawa. Nagawa ko na rin kasing panoorin ang mga movie na alam ko, eh. Kung mag-i-scroll down ako sa social media account ko, nauumay naman ako.Malaki ang ngisi ko nang buksan ko an