กว่าจะรัก(nc20+)의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

“...” ลัลน์ลลิตตกตะลึงยืนตัวแข็งทื่อ เธอไม่คิดว่าคนอย่างกันต์ธีร์ เพื่อนที่เคยแสนดีกับเธอมาตลอด จะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ความลับของเธอ มันจะไม่เป็นความลับอีกต่อไปงั้นหรือ เรื่องนี้แม้แต่นิชาภัทรเอง เธอก็ไม่เคยปริปากบอกเลยด้วยซ้ำ แล้วถ้าเพื่อนของเธอรู้เรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ “อ่าว เนย์ แกกับกันต์กินข้าวเสร็จแล้วเหรอ แล้วนี่ยังไง ทำไมกันต์มันออกไปก่อนล่ะ”นิชาภัทรยิงคำถามเพื่อนทันที เมื่อเธอเห็นกันต์ธีร์เดินออกจากร้านไป “อือ ไม่กินแล้ว ฉันกับกันต์ทะเลาะกันหลิว”ลัลน์ลลิตทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง เธอกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก กันต์ธีร์ทิ้งบอมม์ให้เธอแล้วจากไป ลัลน์ลลิตจะทำอย่างไรดี “ห๊ะ แกทะเลาะอะไรกัน มิน่าล่ะ ไอ้กันต์มันถึงเดินหน้าบูดออกไป ฉันทักก็ไม่ตอบ ฉันล่ะตามอารมณ์มันไม่ทันเลยจริงๆ” “เรื่องเก่าๆ หลิว กันต์มันคงแค้นฉันมาก เรื่องที่ฉันไปคบกับเรย์ไม่เลือกมันน่ะ” “ฉันว่ากันต์มันบ้าไปแล้ว สี่ปีที่มันไปเรียนต่อ มันคงไม่เคยเสพข่าวคราวเพื่อนฝูงเลยสิ ถึงไม่รู้ว่า ระหว่างแกกับไอ้เรย์ ไม่ได้คบกันอย่างที่มันคิดเลย” “แกก็รู้อยู่ว่ากันต์มันเป็นคน

เสียงครางของกันต์ธีร์ดังอย่างต่อเนื่อง เพราะช่วงล่างคับแคบของเธอและบีบรัดแก่นกายใหญ่เขาเอาไว้แน่น แท่งเหล็กแกร่งชนเข้ากับผนังด้านในของโพรงอุ่นนุ่มในร่องกุหลาบอันคับแน่น “กะ-กันต์ ฉะ-ฉัน อ๊า!” เสียงคนตัวเล็กครวญครางระงมเมื่อความเสียวซ่านไต่ไปถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ มือบางดึงทึ้งผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น ปลายเท้าจิกเกร็ง หัวใจสูบฉีดเต้นรัว “อึ้ม เนย์ โอ๊ะ!”ความเสียวซ่านทะยานไปที่ปลายกระบอกแท่งร้อนที่ถูกตอดรัดเอาอย่างระรัว ร่างกำยำสั่นสะท้าน ยิ่งเร่งความเร็วมากเท่าไหร่ร่องรักของเธอยิ่งบีบรัดดุ้นใหญ่เอาไว้แน่น!“อ๊า! อ๊ะ! ฉันไม่ไหวแล้วกะ-กันต์ อ๊า! อ๊ะ! อร๊ายยยย์!”เสียงกรีดร้องแห่งความสุขสม ความเสียวกระสันที่ไม่อาจอดกลั้นไว้ได้ เมื่อแท่งใหญ่ขับเคลื่อน ในกายโถมกระหน่ำเข้าออกถี่ยิบติดๆ จนทำให้หยาดหยดของความปรารถนาแตะถึงจุดสุขสม ร่างบางกระตุกเกร็งเบื้องล่างตอดรัดอย่างระรัว... “โอวว์ แกชอบมั้ย นะ-เนย์ โอ๊ะ!”แท่งเหล็กร้อนเร่งเครื่องเดินหน้ากระแทกอย่างดุเดือดเมื่อส่งหญิงสาวถึงปลายทางฝั่งฝัน ชายหนุ่มเร่งขยับสะโพกอย่างเร็วและแรงอย่างไม่ยั้งกระแทกกระทั้นเข้ากับร่องกุหลาบอ

ต่อให้ชรินทร์ทิพย์จะต้องเดิมพันด้วยชีวิต เธอก็ยอม ไม่มีวันที่เธอจะยอมให้ศัตรูหัวใจของเธอได้สมหวังแน่นอน เมื่อก่อนเธออาจจะใจดีกับมันเกินไป แต่ตอนนี้ชรินทร์ทิพย์จะไม่ยอมเด็ดขาด! “จะให้เรย์ทำยังไงครับ ว่ามาเลย” “จัดการกับมัน! ด้วยวิธีการของเรย์” “วิธีของเรย์ ระดับไหนล่ะครับ” “จัดหาผู้ชายไปข่มขืนมัน ทำให้มันอับอาย และอย่าลืมอัดคลิปมันมาเพื่อประจานมันด้วยค่ะ” “โอ๊ะ! ทำไมโหดร้ายจังเลยครับคุณผู้หญิง งานขนาดนี้คุกเลยนะครับ...ถ้าจะทำ งั้นเรย์ขอเบิกค่าจ้างล่วงหน้าก่อนเลยล่ะกัน” “เท่าไหร่ ว่ามาได้เลยค่ะ พราวมุกพร้อมจ่าย” “แน่ใจนะครับ ว่าพร้อมจ่าย” “แน่ใจค่ะ ขอให้อีนังนั่นมันออกจากชีวิตของกันต์ได้พราวมุกยอมทุกอย่างค่ะเรย์” “อืม ไม่อ้อมค้อมเลยล่ะกัน เรย์ขอพราวมุกสักคืน แลกกับงานครั้งนี้” “ห๊ะ! อะไรนะ หนึ่งคืน! เรย์หมายความว่ายังไงคะ?” “หนึ่งคืน! และเป็นคืนนี้ด้วย พราวมุกมาหาเรย์ที่โรงแรมภายในคืนนี้ แลกกับที่เรย์จะทำงานให้ ถ้าไม่ตกลง ก็ไม่เป็นไรครับ” “นี่! เรย์ มันจะมากเกินไปแล้ว

[ณ โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง] “หมอครับ...หมอดนย์ครับ” “ครับพี่นาย มีอะไรเหรอครับ”พัทธดนย์กำลังจะเดินออกจากโรงพยาบาล ซึ่งเป็นเวลาเลิกงานของเขาแล้ว “มีครับหมอ เอ่อ ผู้หญิงคนหนึ่งครับ เธอจอดรถอยู่ที่ลานจอดรถครับ แล้วผมสังเกตเห็นเธอฟุบหน้าอยู่ในรถครับ ไม่ติดเครื่อง ผมกำลังจะกลับบ้านครับ กลัวว่าเธอจะเป็นอะไรครับ เลยไปตามหมอ แต่ว่าเจอหมอดนย์ก่อน ไปดูเธอหน่อยมั้ยครับ” “เธออยู่ไหนครับ” “นี่ครับ เธอจอดรถอยู่ใกล้ๆ กับรถหมอพอดีครับ นี่มันที่จอดรถของบุคลากรทางการแพทย์นะครับ ทำไม รปภ. ถึงปล่อยเข้ามาได้ครับ แปลกใจมากเลยครับ” “อืม เธออาจจะเป็นญาติของหมอหรือพยาบาลคนใดคนหนึ่งก็ได้พี่ เดี๋ยวไปดูเธอก่อน” “ครับ” “คันสีบอร์นนี่หรือครับ”พัทธดนย์มองไปยังรถสปอร์ตคันหรู และเขาทราบได้ทันที ว่ารถคันนี้ราคาไม่ธรรมดาแน่นอน คนที่เป็นเจ้าของมันได้นั้น จะต้องกระเป๋าหนักเท่านั้น ถึงจะครอบครองมันได้ ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะกระจกด้านฝั่งคนขับ “เธอน่าจะไม่ได้ยินครับหมอ ทำไมเธอถึงนิ่งอย่างนั้นล่ะครับ” “อืม ไม่แน่ใจนะคร

“ก็ทำนองนั้นแหละหนู แม่ของหนูอยากให้ยัยเนย์เลิกคบกับตากันต์ ก็เลยมาโวยวายที่บ้านนี่จ้า” “หนูต้องขอโทษแทนคุณแม่ด้วยนะคะ ที่คุณแม่ทำแบบนี้” “ไม่เป็นไรหรอกจ้า มันนานมาแล้ว เกือบสี่ปีแล้วมั้ง ว่าแต่หนูเถอะ ทะเลาะกันหนักเลยหรือไง ถึงได้เตลิดออกจากบ้านมาแบบนี้ แล้วนี่แม่ของหนูไม่ตามหากันให้วุ่นเลยเหรอ” “ก็น่าจะตามหากันอยู่ค่ะ คุณแม่ไม่มีวันยอมอยู่แล้วค่ะ คุณแม่อยากให้หนูแต่งงานกับคนที่คุณแม่เลือก แต่ว่า หนูไม่ยอมทำตาม แม่ก็เลยโมโห และ...”น้ำเสียงของกัญญ์วราสั่นเครือทันที เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ความน้อยใจในวาสนาของตัวเองที่มีอยู่ในอก มันประเดประดังขึ้นมา ถ้าเลือกเกิดได้ เธอจะไม่ขอเกิดกับคนที่มีฐานะร่ำรวยแบบนี้เลย เงินทองไม่ได้ทำให้เธอมีความสุขเลยแม้แต่นิด“อืม เอาอย่างนี้แล้วกันค่ะพี่กิม พี่พักอยู่ที่บ้านของเนย์ไปก่อนค่ะ ไม่ต้องออกไปที่อื่นแล้ว และถ้าพี่กิมสบายใจเมื่อไหร่ ก็ค่อยไปก็ได้ค่ะ เนย์จะไม่บอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้ค่ะ”“นั่นสิหนู อยู่ที่นี่ก่อนเถอะ รอให้แม่ของหนูใจเย็นลง แล้วค่อยคิดหาทางอีกทีนะ อีกอย่างช่วงนี้เป็นวันหยุด ตาดนย์ไม่ได้ไปทำงาน มีอะไรก็ให้ตาดนย์