جميع فصول : الفصل -الفصل 50

"ขอบคุณนะ ที่ยอมรับฟังพี่" คณากรมองหน้าปราภัทรสรด้วยความเจ็บปวดใจ ย้อนไปเมื่อหลายเดือนก่อน ณ บ้านวิวัตรรัตนากรภายในห้องรับแขกคณากรกับสายสมรมารดากำลังนั่งต้อนรับประจักษ์กับนงคราญและหทัยรัตน์ที่มาเยือนยังบ้านตามคำเชิญของสายสมรเพื่อคุยเรื่องสำคัญที่ทั้งสองครอบครัวได้ให้คำมั่นกันมานาน "ขอบคุณมากนะค

ณ บ้านวิริยะศิริธาราภายในห้องรับแขกคณากรพร้อมกับทนายประจำตระกูลกำลังนั่งเผชิญหน้าหทัยรัตน์และประจักษ์หลังจากที่เขาได้โทรนัดหมายก่อนหน้านี้หนึ่งชั่วโมงเพื่อพูดคุยเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการอย่างเร่งด่วนให้เร็วที่สุด "ผมขอเข้าเรื่องเลยก็แล้วกันนะครับ อย่างที่ผมเคยพูดเกริ่นเอาไว้ก่อนหน้านี้ ว่าผมต้องการ

"ได้ผลสิ ถ้าผู้หญิงมียางอายมากพอ ต่อให้รักมากแค่ไหนแต่ไปกันต่อไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องปล่อย" สายสมรเอ่ยด้วยความมั่นใจ เพราะเธอดูออกว่าปราภัทรสรเป็นผู้หญิงแบบไหน คล้อยหลังสายสมรกับหทัยรัตน์ออกจากบ้านไปยายบัวก็เดินเข้าไปเอ่ยปลอบหลานสาวทันทีด้วยความห่วงใยสงสาร "แก้มไม่เป็นไรนะลูก" "แก้มไม่เป็นไรค่ะ"

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา กรี๊ด! เสียงกรีดร้องของหทัยรัตน์ดังลั่นอยู่ภายในห้องพักฟื้นด้วยความเจ็บปวดเสียใจ เมื่อรับรู้ว่าร่างกายของตัวเองไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ร่างบางร้องไห้สะอึกสะอื้นตัวสั่นเทาด้วยหัวใจที่แตกสลาย โดยมีนงคราญกับประจักษ์กอดปลอบอยู่ข้างๆ ทั้งน้ำตา "ทำไม! ทำไม! มันต้องเกิดกับยี่หวาด้วย" ห

เช้าวันใหม่สองยายหลานตื่นแต่เช้าพากันเดินจากห้องเช่ามาช่วยกันจัดแจงเตรียมของต่างๆ ในร้านให้เรียบร้อยรอรับลูกค้าระหว่างนั้นสนก็เดินเข้ามาตรงหน้าร้าน "ให้ผมช่วยนะครับ" "อ้าว มาแต่เช้าเลยนะ สน"ยายบัวเอ่ยขึ้น "ผมช่วยจัดโต๊ะเก้าอี้ให้นะครับ"สนเอ่ยพลางยกเก้าอี้ที่วางอยู่บนโต๊ะลงทีละตัว "ขอบใจจ้ะ"