جميع فصول : الفصل -الفصل 60

"แก้มจะเลี้ยงดูเขาให้ดีที่สุดค่ะ จะเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ให้เขาไม่ให้รู้สึกว่าขาดเลย" "จ้ะ" "ลูกก็เปรียบเหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ ที่ถูกส่งลงมาจากฟ้า แก้มจะตั้งชื่อให้ว่าหนูฟ้าก็แล้วกันจ้ะ" "จ้ะ แค่นี้ก็เพราะแล้วล่ะ" "เป็นยังไงบ้างครับ"สนเดินเข้ามาพอดี "กินนมแล้วหลับไปแล้วจ้ะ"ยายบัวเอ่ยขึ้น "ไหนล

ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของสายสมร "เคนทำไมไม่รับสายแม่ ถ้าเลขาไม่บอกแม่คงจะไม่รู้สินะว่าเรานอนป่วยอยู่โรงพยาบาล"สายสมรเอ่ยบ่นยืดยาวโดนไม่ทันได้สังเกตร่างกายของลูกชายอย่างละเอียด "ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย" "ก็เลขาโทรบอกแม่ว่าเราป่วย ตกลงลูกเป็นอะไร

"ใจเย็นๆ นะ ถึงมือหมอแล้วยายจะต้องปลอดภัย"สนเอ่ยขึ้น "จ้ะ ยายจะต้องปลอดภัย"ร่างบางทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับพยายามทำใจให้สบาย "ญาติของคุณยายใช่ไหมครับ"หมอสูงวัยเดินเข้าไปหาปราภัทรสรกับสน "ใช่ค่ะ"ปราภัทรสรรีบตอบรับทันที "พอดีอาการของคุณยายไม่ดีเลยครับ เราต้องทำการผ่าตัดด่วน" "ยายเป็นอ

"แก้ม แก้ม!"สนเอ่ยเรียกหญิงสาวเมื่อเห็นเธอเอาแต่ยืนเหม่อลอยอยู่กับที่อยู่นานสองนาน "จ้ะ พี่มีอะไรหรือเปล่า"ร่างบางตกใจรีบเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ ลูกสาว "เรานั้นแหละเป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า" "เปล่าแก้มไม่ได้เป็นอะไร"ร่างบางส่ายหน้า "ถ้าเหนื่อยก็รีบกลับไปพักนะ เดี๋ยวพี่เก็บร้า

"ทำไม แก้มไม่คิดถึงพี่บ้างเลยเหรอ หรือว่าแก้มเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นแล้ว จะว่าไปเวลาห้าปีมันก็นานพอจะทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงกันไปได้ตลอดเวลา พี่เข้าใจ แต่สำหรับพี่มันไม่เคยเปลี่ยนไปเลย"คณากรมองหน้าปราภัทรสรน้ำตาคลอเบ้า "_____"ปราภัทรสรเลือกที่จะนิ่งไม่ตอบโต้กลับชายหนุ่มใดๆ น้ำตาคลอเบ้าจวนจะเอ่อไหลออกม