บททั้งหมดของ ร้ายพ่ายรัก: บทที่ 31 - บทที่ 40

วันต่อมา มะลิตื่นแต่เช้าลุกขึ้นมาทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนเช่นเคยทุกวัน กำลังจัดเตรียมเสื้อผ้าให้ภาคินตาก็มองไปที่เตียงนอนมองร่างหนากำลังนอนหลับอยู่ จากนี้นก็เบนสายตาออกมาทางอื่นแทน เธอไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาชอบเธอหรือมีใจให้เธออีกต่อไปแล้ว สักพักภาคินก็ขยับตัวลืมตาตื่นแล้วลุกขึ้นนั่งมองไ

"งั้นก็ทำกายภาพให้ฉันสิ" "ค่ะ" มะลิเดินไปหยุดตรงปลายเตียงแล้วลงมือทำกายภาพบำบัดให้ภาคินทันที ระหว่างที่ทำกายภาพภาคินก็เอาแต่จ้องมองหน้ามะลิไม่วางตา ภาพน้ำตาไหลอาบแก้มเนียนยังคงติดตาเขาอยู่ เพราะเขาเองที่รุกเธอมากเกินไปอาจจะทำให้มะลิตกใจหรือกลัวเขาก็ได้ภาคินคิดในใจ เวลาล่วงเลยไปนานพอมสควรมะลิก็

"แล้วช่วงนี้สวนส้มเป็นยังไงบ้าง" "แกไม่ต้องห่วงหรอก ฉันดูแลเป็นอย่างดี ตามที่แกเคยบอกทุกอย่างนั้นแหละ" "อืม ได้ยินอย่างนี้ฉันก็หมดห่วง ว่าแต่แกกับมะลิไปทำอะไรกันมา" "ทำอะไร แกหมายความว่ายังไงว่ะ" พลขมวดคิ้วเข้าหากัน "ฉันหมายถึงมาด้วยกันได้ยังไง" "ฉันไปเจอมะลิกับป้าชุ่มที่ตลาด จะมาเยี่ยมแกพอด

หลายวันต่อมา เช้าวันใหม่มะลิเข้าไปในห้องนอนของภาคินเหมือนเช่นทุกเช้า จัดเตรียมเสื้อผ้าจนเสร็จสรรพ จากนั้นก็เดินไปยืนอยู่ข้างเตียงมองร่างหนากำลังนอนหลับสนิทอยู่พร้อมกับยิ้มมุมปาก ตอนที่เขานอนหลับไม่มีการตอบโต้ใดๆ กับเธอ ยังจะดีกว่าตอนที่เขาตื่นเสียอีก เพราะเอาใจยากจริงๆ มะลิส่ายหน้าเบาๆ "แอบมองฉัน

จากนั้นร่างแกร่งก็นำท่อนเอ็นร้อนที่ห่อหุ้มด้วยคอนดอมสอดใส่เข้าไปในช่องรักอย่างช้าๆจนมิดลำในครั้งเดียว ด้วยความคับแคบของช่องรักที่ถูกเขารุกล้ำเป็นครั้งที่สอง จึงจำเป็นต้องแช่ท่อนเอ็นร้อนคาไว้ในช่องรักให้ร่างบางได้ปรับตัวเสียก่อน ไม่นานร่างหนาก็เคลื่อนท่อนเอ็นร้อนมุดเข้ามุดออกช่องรักจนเกิดเสียงเนื้อกร