Semua Bab ทะเลโอบโลมา Sea & Loma: Bab 81 - Bab 90

“น้ำขิงงงงง ฉันขอโทษ” หลังเลิกเรียน ฉันรีบวิ่งตามเพื่อนคนหนึ่งเธอเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่สนิทที่สุด ไม่ใช่ว่าไม่มีเพื่อนแต่เพียงเพราะว่าคนอื่นๆ ที่เข้ามานั้นมีแต่จุดประสงค์กันทั้งนั้น เเต่เธอคนนี้กลับไม่เหมือนเพื่อนคนอื่นๆ เรามีอะไรคล้ายๆ กันมันเลยทำให้เราสนิทกัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนน้ำขิงจะโกรธฉันมาก ด้วยเรื่องที่แทบจะไม่เป็นเรื่อง เมื่อวานฉันผิดนัดน้ำขิงจะบอกว่าผิดนัดก็ไม่ได้สิ สายไป 30 นาที และเจ้าตัวก็กลับไปก่อน โทรไปก็ไม่รับ ตอนเช้าคุยด้วยก็ไม่ตอบ “แกฟังฉันก่อนนนน” เฮ้อ จับได้แล้ว เดินเร็วชะมัด “ฉันไม่มีอะไรจะคุย” “ฉันไม่ได้ผิดนัดเว้ย แค่ไปช้าเองอ่ะ ฉันก็บอกแกแล้วไงว่าเป็นเพราะไอพี่โยมันมาขวางฉันไว้” นึกแล้วก็โมโห ไอรุ่นพี่หน้าหม้อนั้น ทำเป็นมาตีสนิทน้ำขิง ที่แท้มันทำเพื่อเข้าหาฉันแถมยังมาหลอกใช้เพื่อนฉันอีก ไอเราก็คิดว่าชอบน้ำขิงเลยไม่ได้เอะใจอะไร จนได้รู้ว่ามันมาสารภาพว่ามันชอบ แน่นอนฉันปฏิเสธไป แต่มันไม่ยอม ยังมาสาธยายสรรพคุณอันแสนจะน่ารำคาญให้ฟัง กว่าจะสลัดออกมาได้ก็มาไม่ทันนัดน้ำขิงซะแล้ว “ฉันก็รู้แล้วไง”

“ยิงมันซะ แล้วเธอจะได้รอดไง” สองมือเล็กถูกบังคับให้จับกระบอกปืน เล็งไปทางเพื่อนของตน น้ำขิงขยับร่างกายไม่ได้เนื่องจากถูกทำร้ายจนสาหัส “ไม่! คุณปล่อยพวกเราไปเถอะ” “ฉันก็กำลังจะปล่อยอยู่นี่ไงสาวน้อย แค่ยิงมัน เธอก็รอดแล้ว” รอดเหรอ เธอจะเชื่อไอสารเลวที่จะฆ่าคนตรงนี้ได้แน่เหรอ “สัญญานะว่าจะปล่อยฉันไป” “ฮือออออ ไม่นะโลมาน้ำขิงกลัวแล้ว ฮึก. “ “หึ สัญญาสิสาวน้อย เอาเลย” “ช่วยไม่ได้นะน้ำขิง เพราะความเกลียดชังของแกทำให้เรื่องทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ “ “ม...ไม่ กรี๊ดดดดดดดดดดดด” นิ้วเล็กกดไปที่กลไกยิงปืนสายตาแนวแน่ ปัง! อึก! ปืนที่ตอนแรกเล็งน้ำขิงกลับแปลเปลี่ยนเป้าหมายเป็นคนข้างหลังเธอและยิงเข้าที่ท้องของสิงค์ “กรอด~มึง นางเด็กบ้า” ลูกน้องของสิงค์พร้อมจะเข้ามาทำร้ายโลมาเป็นต้องชะงัก “อย่าเข้ามานะ! ไม่งั้นฉันยิงเจ้านายแกอีกแน่ คราวนี้รับรองไม่พลาด” ฉันจ่อปืนไปที่พ่อเลี้ยงน้ำขิงอย่างระวังใช้มืออีกข้างช่วยประคองน้ำขิง “ไปน้ำขิง อย่าเข้ามา!”

เอี๊ยดดดดดดดดดด เสียงรถคันหรูเบรกดังสนั่นลั่นโรงจอดรถ เมื่อจู่ๆ ก็มีคนวิ่งมาขวางหน้ารถ “ไอ้เชี่ยทะเลมึง เป็นบ้าไปแล้วเหรอสัตว์!” ฉลามลงจากรถอย่างหัวเสีย ทะเลหาสนใจไม่ เมินคำด่าของฉลาม ก่อนจะวิ่งมาฝั่งด้านหลังคนขับเปิดประตูรถ แต่ข้างในดันล็อกอยู่ “เปิด” “ปล่อยน้องกูไปซะ!” ทะเลชะงักนิ่ง ฉลามกระชากคอเสื้อเขา ให้ถอยห่างจากรถ แม่ง! เส้นดายของความอดทนได้ขาดสะบั้น เขากระชากคอเสื้อฉลามกลับอย่างเดือดดาล “ปล่อยเหรอวะ กูรักของกูมาตั้งนาน แม้แต่เศษเสี้ยวของความคิดกูไม่เคยจะมีคำพวกนี้เลย แล้วมึงเป็นใครถึงได้บอกให้กูปล่อยคนที่กูโคตรจะรักมาก ถึงจะเป็นพี่ชาย ไม่สิ...ไม่ว่าจะใครหน้าไหนคิดจะทำให้โลมาห่างจากกู! กูจะกำจัดให้หมด แล้วมึงก็ฟังกูให้ขึ้นใจเลยนะ กูไม่ปล่อย!” ตุ้บ! หมัดหนักๆ กระทบลงใบหน้าหล่อ เขาเค้นยิ้มออกมาเมื่อเลือดที่ไหลตรงมุมปากไม่ได้ทำให้เขาเจ็บสักนิด เพราะสิ่งที่ทำให้เขาเจ็บนั้น คือภาพร่างบางที่ไม่แม้จะหันมามองเขาเพียงสักนิดเดียว ทั้งที่ใบหน้านวลนั้นอาบไปด้วยน้ำตา เธอจะทนเจ็บไปเพื่ออะไรในเมื่อเธอไม่ได้แสดงท่าทีว่าจ

ห้องพักโรงแรม “ฮื้มมมม~ จ๊วบ~” ร่างบางหน้ากระจกหลับตาเสียววาบเมื่อปากหนากระทบคลอเคลียกับต้นคอระหง จมูกสันโดงสูดดมกลิ่นหอมอย่างหลงไหล เรียวลิ้นเริ่มตวัดเลียก่อนจะอดใจไม่ไหวเผลอดูดดึงซอกคอให้เกิดรอยไปจ้ำหนึ่ง “อ๊ะ ทะเล มันเป็นรอย” เด็กน้อยหันเข้าหาอกแกร่งเอ่ยปรามเขาหน้ามุ้ย (-__-) อ่า....เอาไงต่อดี เป็นรอยจริงๆด้วย “พี่ห่วงจังเลยครับ” ตอนเลือกชุดกับม๊ามันก็ดูน่ารักอยู่หรอก แต่พอน้องใส่แล้วทำไมมันเป็นเกาะอกวะ แถมยังสั้นจนเห็นขาอ่อนน้องอีก ร้านแกล้งกูป่าววะ แบบนี้คงปล่อยให้อยู่ห่างไม่ได้แล้ว “ไม่ต้องมาห่วงเลย ห่วงตัวเองก่อนไหม งานจะเริ่มแล้วหมีพูห์ยังไม่แต่งตัวอีก” ม๊าเดาไม่ผิดจริงๆที่ให้เธอมาตามทะเลก่อนเวลา เพราะตอนนี้คุณพี่คืออยู่ในสภาพที่ไม่ใส่เสื้อเดินโชว์กล้ามโชว์ซิกแพคไปทั่วห้องเลย ยังดีที่ไม่มีใครอยู่แล้ว “ก็พี่หิวนี่คับ ขอกินก่อนได้ไหม” ใบหน้าคมขยับเข้าใกล้กัน ร่างบางขยับถอยจนหลังชิดกับกระจก ที่บอกว่าขอกินนี่ไม่ได้แปลว่าข้าวแน่นอน “ไม่ได้ค่ะ จะถึงเวลาเเล้วนะ” ฟอดดดดด ~ ///// ~

“ทะเลบอกป้าแกว่าทะเลเลิกกับโลมาแล้วเหรอ” “อ่า.....พี่เปล่าน้าาาา พี่แค่พูดว่า อื้ม ใช่ แค่นั้นเองคับ” “แค่นั้น! ทำไมยัยป้าถึงพูดโกหกเป็นตุเป็นตะขนาดนั้นล่ะ แถมยังมีกอดคอกันด้วยอ่ะ แล้วทำไมต้องยืนนิ่งๆให้เขากอดไม่อายคนมองเต็มงานเลยรึไง เห็นแล้วมันบาดตาชะมัด ทะเลมีความผิดนะรู้มั้ย” อดไม่ได้จนต้องกัดเข้าที่ไหลของอีกฝ่ายเต็มแรงชนิดที่ว่าต้องได้เลือดนองแน่ “(-__-!) ซี๊ดดดด ที่ร้ากกกกเจ็บๆ” นี่เจ็บของพี่แกแล้วใช่ไหม ปากบอกว่าเจ็บแต่ไม่ห้ามโลมาสักนิด เเถมยังลูบหัวแทนที่ทะเลควรจะผลักโลมาให้เลิกกัดซะอีก ///// แฟนที่แสนดี เอ้อ! หายโกรธก็ได้ “ก่อนที่จะตอบ อื้ม ใช่ พี่ขวัญถามทะเลว่าอะไร” “อืมมมม....ไม่รู้สิพี่จำไม่ได้ ขวัญพูดประมานว่า หมาย ความว่าเล เลิก อะไรนี่แหละ พี่ฟังไม่ถนัดเลยตอบผ่านไปตามแผนม๊า” ไม่ต้องไปเดาอะไรในยากยัยป้าหมายถึงเลิกกันแล้ว ส่วนหมีพูห์คงรำคาญเลยตอบตัดผ่านๆให้จบๆตามที่ม๊าบอก (-__-) เยี่ยมจริงๆ เยี่ยมจริงๆ เยี่ยมจริงๆ พับผาสิ ให้ตายเถอะ “โลมาไม่ชอบเลย ไม่ชอบๆๆ! โล