บทที่ 9

ตระกูลฟู่มีห้องผู้ป่วยวีไอพีที่จัดไว้เป็นพิเศษในโรงพยาบาล

เวอร์ถึงขั้นที่ว่า ทั่วทั้งชั้นต่างก็เป็นของตระกูลฟู่ นอกจากหมอในวอร์ดและพยาบาลแล้ว ผู้ป่วยคนอื่นไม่มีสิทธิเข้ามา

แม้แต่อูเจียงหนิงก็ต้องรอให้ฟู่อวี้เฉินที่อยู่ด้านในฟื้นแล้ว และระบุว่าต้องการพบ เธอถึงได้รับอนุญาตให้เหยียบเข้ามา

“ประธานฟู่”

“อืม”

ฟู่อวี้เฉินมีความอดทนอย่างหาได้ยาก ตอบเธอกลับมาหนึ่งคำ ซึ่งประหลาดอย่างมาก

อูเจียงหนิงเดินไปที่ข้างเตียงผู้ป่วย ก้มหน้าลง “ขอโทษค่ะ...คุณอย่าไล่ฉันออกได้ไหมคะ? ต่อไปนี้กระเป๋าของฉันจะต้องพกยาไปทุกที่ทุกเวลาแน่นอนค่ะ จะไม่เกิดเหตุการณ์อย่างนี้อีกแล้ว!”

ถ้าเธอไปจากฟู่ซื่อกรุ๊ป งั้นก็จะไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้เจอฟู่เชียนเจ๋อ ยิ่งเข้าใกล้เขายิ่งไม่ต้องพูดถึง! ตอนนี้ เธอยังหวังว่าจะสามารถใช้เรื่องงาน เพื่อติดต่อกับเขามากขึ้นได้

ฟู่อวี้เฉินขมวดคิ้ว “ผมเคยบอกเหรอว่าจะไล่คุณออก?”

“เปล่าค่ะ”

“งั้นคุณก็อย่าพูดมาก”

“ค่ะ!”

เขาหยิบโทรศัพท์มา เหลือบมองดูเวลา

ตอนนี้เช้าตรู่แล้ว

ใช้แขนพยุงตัวขึ้นนั่งบนเตียงผู้ป่วย “ผมจะให้คนขับรถส่งคุณกลับไป”

“ไม่ต้องค่ะ! ฉันปล่อยให้คุณอยู่โรงพยาบาลคนเดี