Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

Hindi lang siya ang nagulat; maging sina Elijah at Reymond ay medyo nabigla rin.Mula nang ikasal sina Elijah at Zoe, laging tensionado ang sitwasyon sa pagitan ni Nathaniel at Zoe, pero hindi naman siya nagpapakita ng ganitong klaseng pakikialam sa kanila noon. Pero kahit ganoon, hindi naman siya umalis sa WeChat group chat. Sanay na ang lahat na mag-ingay sa group tuwing may ayaan, pero bilang na sa daliri kung ilang beses sumipot si Nathaniel.Kaya naman, walang nag-akala na bigla na lang siyang lilitaw nang walang pasabi.Tumayo si Reymond at ngumiti para ayusin ang eksena. "Kuya Nathaniel, napadaan ka? Bakit may time ka yatang makipaglaro ngayon?""Napadaan lang."Tumango lang nang bahagya si Nathaniel sa kanya at tuloy-tuloy na pumasok. Yung lalaking nanggugulo kanina, sunod-sunod ang paghingi ng paumanhin. "Boss, pasensya na, makulit lang ako. 'Wag mo na akong pansinin."Sa totoo lang, ang karamihan sa kanila ay umaasa lang naman sa yaman at impluwensya ng pamilya nila. Sina Na

Peak season na ng mga sakit dahil sa pabago-bagong panahon, kaya tatlong araw nang hindi halos tumatayo si Zoe sa clinic. Ang dami ring humahabol na pasyente."Dra. Zoe, maraming salamat ha. Pumapayag ka tuwing nag-a-add ako ng number."Nitong hapon, nag-a-acupuncture si Zoe sa isang pasyente. Habang nakahiga ito sa treatment bed, panay ang pasalamat nito sa kanya. Maglilimampu na ang edad ng ginang.Isa itong matagal na niyang pasyente na may malalang kidney disease. Hindi rin maganda ang sitwasyon sa buhay—nawalan ng anak, at ang asawa ay walang kwenta. Tuwing pupunta ito sa medical center, bago pa mag-madaling araw ay kailangan na nitong lumuha ng bahay, sasakay ng dalawang bus at tatlong train galing sa outskirts ng city para lang makarating.Siguro dahil sa sinasabi nilang "doctor’s benevolence," o baka dahil sa sarili niyang pinagdadaanan, lumambot ang puso ni Zoe. Ngumiti siya. "Wala po 'yun. Nagbabayad naman po kayo para magpagamot. Responsibilidad ko pong alagaan kayo, natura

Iniwasan ni Elijah ang kamay ni Athena at nilapag ang cake sa empty co-pilot seat. "Bata pa si Zoe, mahilig 'yun sa matatamis. 'Di ba nagbabawas ka ng sugar?"Natulala si Athena sa kanya.Nanatiling gentle at gwapo ang lalaki, mukhang wala namang nagbago sa kanya. Pero habang iniisip ni Athena nang malalim, bigla siyang natauhan.Baka nagbabago na ang nararamdaman nito.Sabi nang sabi si Elijah na kapatid lang ang turing kay Zoe, pero baka sa huli... nahuhulog na pala siya nang hindi niya namamalayan.Bumaon ang mga kuko ni Athena sa sariling palad. Tumingin siya nang masama kay Elijah, pero hindi na muna niya tinanong kung may gusto ba ito kay Zoe."Ganyan ka ba talaga kabait sa lahat ng kapatid ng mga kaibigan mo?""Kinalimutan niya si Nathaniel para lang pakasalan ako."Feeling ni Elijah, unnecessary ang tanong na 'yun. "Dapat lang na maging mabait ako sa kanya, 'di ba?"Pag-uwi sa bahay, nag-hot bath agad si Zoe.Habang nagpapatuyo ng buhok, pumasok si Jack dala ang isang plato ng

Dalawang hakbang na lumayo si Zoe para bigyan ng distansya ang sarili niya, sabay bawi ng kuwelyo niya mula sa kamay nito.Nagsimula nang mag-ayos ng hapag ang mga katulong at bumalik na sa kusina para mag-asikaso.Sila na lang ni Vincent ang naiwan sa restaurant.Naging malamig ang ekspresyon ni Zoe at sarkastikong nagtanong: "Anong ginagawa mo? Balak mo na naman bang mag-abroad para takasan ang gulo?""Zoe!"Biglang hinawak ni Vincent ang leeg ni Zoe at nanggagalaiting nag-ngitngit ang mga ngipin. "You fucking don't eat and drink toasts, right? Akala mo ba uubra pa sa akin 'yang mga laro mo?""Kung kaya mo, sige, sakalin mo ako hanggang mamatay ako."Tiniis ni Zoe ang sakit sa leeg niya, tinitigan nang diretso si Vincent, at ngumisi: "Kung wala kang lakas ng loob, bitawan mo ako. Huwag kang parang aso na tahol lang nang tahol.""Tsk."Biglang tumawa si Vincent at tiningnan siya nang may halong satisfaction. "I haven't seen you for a few years, at lalo kang tumapang. Sayang lang at hi

Medyo nagulat si Zoe.Pinigilan niya ang lahat ng tanong sa isip niya at tumingin kay Nathaniel. Malayo ang tingin niya at pormal ang boses. "Kung ganun, mauuna na po ako... Kanina, salamat po, Mr. Mendoza.""Miss..."Magsasalita sana si Tito Gab pero narinig niya ang malamig at nang-uuyam na boses ni Nathaniel: "Hayaan mo na, huwag mo nang ipagpilitan ang sarili mo."Bahagyang pinaglaruan ni Zoe ang mga daliri niya, pero hindi siya huminto sa paglakad palayo.Nang makitang nawala na ang itim na Maybach sa dilim ng gabi, bumulong si Louie sa sarili: "Talagang laging may sumisingit...""Anong binubulong-bulong mo?"Mahinang tanong ni Nathaniel bago pinatay ang upos ng sigarilyo at sumakay sa kotse. Bakas sa tindig niya ang lungkot sa gitna ng malamig na hangin ng taglamig.Umupo si Louie sa passenger seat. "Wala po, Boss. Nararamdaman ko lang na sobrang taas ng pasensya ni Miss Zoe para sa Elijah na 'yun.""Tuwing nakikita ko si Miss Zoe, halatang galit pa rin siya sa 'yo.""Pero bakit