“กลับมาแล้วค่ะ”“ทำไมกลับมาเร็วล่ะลูก”“เลิกงานแล้วออกมาเลยค่ะ ตูนไปอาบน้ำก่อนนะแม่ เดี๋ยวลงมาทำมื้อเย็นให้”ปรางค์วลัยพูดจบก็เดินขึ้นบันไดไป ปริมมองตามหลังบุตรสาวไปก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าเมฆายังไม่ลงมา เธอได้แต่ภาวนาว่าเด็กทั้งสองจะไม่ตีกันจนบ้านอื่นได้ยินเมื่อขึ้นมาถึงหน้าห้อง หญิงสาวก็เปิดประตูเข้าไปโดยไม่ได้คิดอะไร แต่ก็ต้องร้องอุทานแล้วหมุนตัวหันหลังแทบจะทันที เพราะคนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงนั้น อยู่ในสภาพผ้าเช็ดตัวผืนเดียวท่ามกลางแอร์เย็นฉ่ำ แต่กลับไม่ห่มผ้าด้วยซ้ำ“ให้ตาย ลืมสนิท” หญิงสาวพึมพำเบาๆ“กลับมาแล้วเหรอ”“ค่ะ พี่เมฆห่มผ้าก่อนได้ไหมคะ”“อ้าว โทษที”จากเดิมที่ปรางค์วลัยตั้งใจจะออกไปจากห้องเธอก็เปลี่ยนใจเมื่อเขาตื่นขึ้นมาพอดี เธอยืนนิ่งอยู่แบบนั้นจนรู้สึกได้คนบนเตียงขยับก็ถอนหายใจโล่งอก แต่ก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อหัวไหล่ทั้งสองข้างถูกจับเอาไว้แน่น“เป็นอะไร” เมฆาลุกจากเตียงนอนตรงเข้าไปประชิดตัวหญิงสาว จับไหล่บอบบางเอาไว้ทั้งสองข้างแล้วก้มหน้าไปกระซิบข้างใบหูเล็ก“.....” ปรางค์วลัยยืนตัวแข็ง เธอไม่ตอบอะไร“ล้อเล่น เดี๋ยวพี่เข้าไปใส่เสื้อผ้าในห้องน้ำแป๊บนะ พี่เข้าไปแล้วเราค่อยหั
Last Updated : 2025-11-30
LOGIN
